کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه
سلام استادان عزیزم
اشتباهی که میکنیم اینکه چشم بسته حرف دیگران رو فقط چون دانشمند هستند و یا جایگاه اجتماعی دارن،قبول میکنیم و میگیم صددرصد حرف این ادم درسته چووون دانشمنده چووون فلان مقامو داره فلان قدر درس خونده و…
اما نمیدونیم که میشه یکنفر پروفسور هاوکینگ باشه اما اشتباه کنه…
مسلما باید تکاملمون رو طی کنیم تا بتونیم سیاره ی دیگه ای رو تصرف کنیم. و این تکامل زمانی طی میشه که ما به تمام منابع سیاره ی خودمون دست پیدا کنیم و از اونجایی که منابع زمین هرگز تمامی ندارن پس اصلا نیازی به سیاره ی دیگه ای نداریم برای سکونت.
قبلا فکر میکردیم که بیابان ها بی فایده هستن اما الان میبینیم که در دلش چه منابعی نهفتست و یا میشه پنل بزاریم از انرژی خورشید استفاده کنیم…
خداوند هرگز چیزی رو بی فایده نیافریده.
همیشه حرف از کمبود هست،کمبود آب،غذا،گاز،نفت،حتی زمین
یاد بگیریم که حرف هیچکس رو بدون تعقل،قبول نکنیم.
خداوند به ما قدرت تصمیم گیری و فکر کردن داده و فقط نیازه به حرفایی که دیگران میخوان به ما بقبولونن کمی فکر کنیم و نتیجه ی درست برسیدم.
نگیم چون طرف دکتره،دانشمنده،ثروتمنده،رئیس جمهوره و…پس حتما حرفش درسته.
استاد حتی قران هم بااین دید نخوندن…
بقول استاد این زمین این همه مسئله رو ازسر گذرونده مثل ،زلزله،سیل،طوفان،شهاب سنگ،اتشفشان و… هیچ کاریش نشده و همیشه ام منابع بوده برای سکونت و راحت زندگی کردن،حالا چی شده که همچی داره تموم میشه و دیگه زمین برای سکونت مناسب نیست؟؟
حالا چرا بریم سیاره دیگه؟ چون اونجا آب هست؟خب اینجا کم دریا داریم؟!
زمین هست؟اینجا کم زمین داریم؟
فکر کنم تصور میکنن که باید جمعیت جهان فقط توی همین شهرهایی که داریم جا بشن که میگن جا کمه…بابا اینجا زمینه هنوووز انقدر جا داره که شاید بشر بهش سرنزده باشه.
اینکه ما به سیارات دیگه ام بریم و اونجاام قابل سکونت کنیم بد نیست اما نه بااین ذهنیت که چوون زمین دیگه کارش تمومه ما بریم سیاره ی دیگه،چون منابع کمه بریم،نه.
خدا همه ی مارو هدایت کنه به راه راست به راه آنان که بهشان نعمت داده،نه آنان که بهشان خشم کرده و نه گمراهان.
خدا هممون رو هدایت کنه که به بزرگیش پی نبردیم،باور نداریم که جهان خداوند بدون نقصه،پر از برکته،پراز نعمته و پر از فراوانیه…
ریگ های بیابان برکتن،زمینه بیابان برکته،در دل بیابان برکته
اب دریا برکته،در دریا پراز برکته(ماهی،صدف،و…و…)،دراعماق دریا پراز برکته(نفت و…) و هزاران هزار نعمت دیگه که هنوز کشف نشدن.
سرتاسر جهان پراز نعمت و برکته و زمین جزئی از این جهانه…
هرچقدر که روی باور فراوانیمون کار کنیم کمه.
سپاسگزارم استاد برای فایل زیباتون،دقیقا زمانی به این قسمت از سفرنامه هدایت شدم که در روانشناسی ثروت 1 هم به فایل فراوانی رسیده بودم