کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک پاسخ قاطع و امیدبخش به یکی از بزرگترین ترسهای بشریت در عصر حاضر است: «ترس از تمام شدن منابع و نابودی زمین». استاد عباسمنش با رد کردن نظریات دانشمندانی همچون استیون هاوکینگ درباره لزوم ترک زمین و مهاجرت به سیارات دیگر، دیدگاهی کاملاً متفاوت و مبتنی بر باور به فراوانی و منابع نامحدود خداوند ارائه میدهند. ایشان با استدلالهای منطقی و تاریخی نشان میدهند که در طول قرنها، با وجود رشد جمعیت، نه تنها قحطی و نابودی رخ نداده، بلکه رفاه، تنوع غذایی و دسترسی به منابع به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
پیام اصلی این فایل این است که نعمت های خداوند، ناتمام هستند. زمین، سفرهای گسترده و بیپایان از نعمتهاست که خداوند آن را برای بشر مسخر کرده و هرگز با کمبود مواجه نخواهد شد. ترس از کمبود آب، غذا یا انرژی، تنها ناشی از نگاه محدود بشری است که هنوز نتوانسته عظمت و ظرفیتهای نهفته در این سیاره را درک کند.
یکی از نکات کلیدی و تاملبرانگیز این درس، به چالش کشیدن ایده «تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی» به عنوان عامل پایان حیات است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که طبیعت همواره در حال تغییر و نوسازی است و این تغییرات، جزئی از ذات پویای زمین هستند برای دسترسی ما به منابع ناشناخته، نه نشانهای از پایان آن. ایشان با اشاره به منابع عظیمی که هنوز کشف نشدهاند (مانند اعماق اقیانوسها یا استفاده از انرژی خورشیدی در کویرها)، تاکید میکنند که راه حل مشکلات بشر در فرار به سیارهای دیگر (که حتی آب و اکسیژن اولیه هم ندارد) نیست، بلکه در تغییر نگاه و کشف پتانسیلهای موجود در همین سیاره است. وقتی باور کنیم که خداوند جهان را بر پایه فراوانی آفریده، راهکارهای جدیدی برای شیرین کردن آب اقیانوسها، تولید انرژی پاک و افزایش بهرهوری کشاورزی به ذهنمان خطور میکند. این همان اصلی است که بنیان آموزه های دوره روانشناسی ثروت ۱ بر آن بنا شده است تا مرجع ترین باور توحیدی یعنی “باور به فراوانی نعمت های خداوند” را در ذهن دانشجویان خود بکارد و شرک آلود ترین باور یعنی باور به کمبود را در ریشه بخشکاند. زیرا طبق وعده خداوند:
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الْأَرْضِ مِن شَجَرَهٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنۢ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ
اگر آنچه بر روی زمین از درختان است، قلم شوند، و دریا [جوهر گردد و] پس از آن هفت دریا به آن افزوده شود، کلماتِ خدا پایان نمیگیرد. همانا خدا شکستناپذیر و حکیم است.
این وعده به ما اطمینان میدهد که ما بر روی گنجی بیپایان نشستهایم. نگرانی از آینده، جنگ بر سر منابع و حرص و طمع، همگی ریشه در شرک و عدم باور به ربوبیت خداوند دارد. یعنی نیرویی که روزیرسانی به مخلوقات خود را به عهده گرفته است. اگر شما باور کنید که فرصتها و نعمتها نامحدودند، جهان نیز روی فراوانی خود را به شما نشان میدهد و درهایی از ثروت و فراوانی را به رویتان میگشاید که برای دیگران نامرئی است.
بنابراین، به جای نگرانی از پیشبینیهای منفی، روی باورهای توحیدی خود کار کنید و مطمئن باشید تا زمانی که بشر روی زمین است، خداوند روزی او را تضمین کرده است. کمبود را باور نکنید، حتی اگر بزرگترین دانشمند جهان، با نشاندادن هزاران «نشانهی کمبود»، آن را تأیید کند. آن نشانهها فقط نتیجهی باورهای همان فرد است، نه واقعیت جهان. واقعیت این است که جهان بر اساس فراوانی بنا شده است، نه کمبود. دانشجویانی که از دوره روانشناسی ثروت ۱ استفاده کردهاند، می دانند که تمرکز غالب آموزه های این دوره بهطور مستقیم روی ساختن باور فراوانی است زیرا باور به فراوانی، مهمترین باور برای رسیدن به استقلال مالی است. وقتی این باور در ذهن شما شکل میگیرد، دهها باور محدودکنندهی دیگر خودبهخود محو میشوند و ثروت و برکت، اجازه ورود به تجربه زندگی شما را پیدا می کند. این، یک قانون است.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
سید حسین عباس منش
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD889MB21 دقیقه
- فایل صوتی کمبود را باور نکن حتی اگر پرفسور هاوکینگ آن را تایید کرد19MB21 دقیقه














به نام رب
# ردپای من در 28 مین روز از روزشمار تحول زندگی من #
عمیق ترین و ریشه ای ترین باور محدودکننده ای که در ما وجود داره ، باور کمبوده ، داشتن این باور ، مصداق بارز شرکه ! ، چون باور داری خدایی که همه چیز رو آفریده ، قدرت مطلق جهانه ، مالک آسمان ها و زمینه ، نتونسته نیازهای ما ، مثل آب ، غذا و … رو ، به مقدار کافی تامین کنه و ما باید کم مصرف کنیم ، یا بدنبال سیاره های دیگه باشیم یا …
اما همین انسانی که بدنبال نیاز های خودش در خارج از زمینه ، نتونسته یک لیوان از این اقیانوس بیکران نعمت ها رو کشف کنه ، شاید ذهنتو اولش مقاومت کنه اما این واقعیته ، بخاطر همینه که خدا میگه اگر تمام درختان قلم و تمام آبها مرکب شوند، هرگز نخواهید توانست نعمتهای پروردگار را بشمرید ، شاید براتون جالب باشه بعد از سونامی ژاپن ، مردم موجوادت دریایی رو میبینن و کشف میکنن که بشریت در تمام عمرش همچین موجودات شگفت انگیزی رو ندیده بوده ! یا مثلا الان چقدر نسبت به چندسال قبل ایده ها برای خلق ثروت زیادتر شده و خیلیا دارن ثروت زیادی از این ایده های جدید و جالب خلق میکنن ، از این مثالا پره ، فقط کافیه تو گوگل سرچ کنید …
وقتی باور کمبود ، حکمران ذهن ما باشه ، نمیتونیم از همین نعمت هایی که داریم لذت ببریم ، حسادت میکنیم و نمیتونیم موفقیت بقیه افراد رو تحسین کنیم ، خسیس و طمع کاریم ، بخاطر همین نمیتونیم فرکانس مثبتی رو ارسال کنیم و چون کانون توجه ما کمبوده ، اتفاقات بیشتری از این جنس برامون اتفاق میفته و همش نگران کمبودی
اما وقتی متوجه میشیم که ” همه ما به یک اندازه ثروت ، نعمت ، سلامتی ، فرصت ها و … دسترسی داریم ” و هرکسی به اندازه ظرفش میتواند از این همه فراوانی استفاده کنه و میفهمیم که این جهان ، جهان فراوانی هاست ، اونوقته که یک آرامش وصف نشدنی پیدا میکنی و دیگه نگران هیچ کمبودی نیستی ، چون اصلا کمبودی وجود نداره !
چطور میتونیم ظرفمون رو برای دریافت نعمت های بیکران خدا بزرگتر و بزرگتر کنیم ؟ قطعا اولین راه و اصلی ترین راه ساخت باور فراوانی ، شکرگزاریه ، وقتی تو شکرگزاری میکنی ، وقتی ازشون لذت میبری ، توجهت روی نعمت هاست و بخاطر همین به سوی نعمت های بیشتری هدایت میشی ، اما باید متوجه باشیم که این باور کمبود اینقدر عمیقه که ما باید همیشه و در حال کار کردن روی این باور و جایگزین کردن اون با باور فراوانی باشیم
شکر نعمت ، نعمتت افزون کند ~ کفر نعمت ، از کفت بیرون کند
و اونجاست که میفهمی چقدر این جهان زیباست و پر از نعمت و فراوانیه و خداوند مهربان همه ی این زیبایی ها ، نمعت و فراوانی ها رو مسخر ما کرده
باآرزوی بهترینا برای همتون عزیزای دلم :)