دلسوزی بی جا | به کبوترها غذا ندهیم! - صفحه 15 (به ترتیب امتیاز)


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

513 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
  1. -
    پریسا تقیخانی گفته:
    مدت عضویت: 2239 روز

    سلام استاد عزیز ممنون از فایل زیباتون مثل همیشه راجب این موضوع منم خیلی موافقم و هیچ وقت به گدایی کمک نکردم ولی ما توی یه موسسسه فرهنگی کار میکنیم که کارهای خیر هم زیاد انجام میشد ،سالیان زیادی بود که یه خانواده فقیر و تحت پوشش داشتیم البته با کلی تحقیقات و سر زدن و خلاصه کلی کارهای مربوط که حتی برای عروسی دخترش‌ن جهزیه دادیم و در عروسی هم شرکت کردیم و یه روز از هم محلیاشون خبر اوردن که اینا فقیر نیستن اینا یه خونه دیگه با وسایل شیک دارن که اینجارو نگه داشتن برای کمک شماها بهشون و ما تا مدتی تو شوک بودیم ،،،خواستم بگم اونا ذهن و طبعشون فقیر بود و اون سبک زندگی و دوست داشتن فقط کمکهای ما انگار جایی که لیاقتشون نبود انبار شده بود..و واقعا از اون روز تصمیم گرفتم به هیچ گدایی کمک نکنم تا با توکل به خدا و زحمت به جایی برسه ،،،از این به بعد کبوتر هم بهش اضافه میکنم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  2. -
    زهرا فلاحتی گفته:
    مدت عضویت: 2667 روز

    خدااااای من،،، من امروز دچار عذاب وجدان شدم که ماه رمضان هست و من روزه میشم ولی اصلا به فکر فقرا نیستم و داشتم فکر میکردم که یه مقدار پول بزارم جلو ماشین و امروز هر فقیری دیدم بهش بدم که الان زدم رو هدایت نشانه ام و این فایل اومد…خیلی جالب بود .

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  3. -
    طاهره جان گفته:
    مدت عضویت: 3069 روز

    سلام سلام

    نشانه امروز من ۲۷ تیرماه ۱۳۹۹

    این فایل رو قبلا هم گوش دادم ولی به این درک نرسیده بودم

    البته در دوره ۱۲ قدم طبق اموزه ها و ارزش قائل شدن برا خودم و کار روی اوضاع مالیم و ثروتم از این کارم دست کشیدم ولی با این فایل متوجه شدم هنوز درونم چیزایی مونده و هست

    من به جز گداهای خیابونی و و کسایی که نیومدن در خونه کمک میکردیم طبق باورای مادرم

    که باید کسی که اومد در حیاط دست خالی نره

    و طبق باور خودم اگه کمک من به این خانوما باعث میشه جلوی فساد و فحشا رو بگیره اگه خانم یود صددرصد کمک میکردم

    و کم کم بهتر شدم و الان یادم نمیاد اخرین بار می کمک کردم

    و الان مترجه شدم من بخاطر کارمند بودنم و درامد داشتنم

    به داداشم پول میدادم و به مادر و بیشتر به داداسم و الان که دیگه ی سال دوره ۱۲ قدم دیگه پولی بهش ندادم

    الان داره میره سرکار و خیلی رشد شخصیتی و از همه نظر بهتر شده

    و همچنین مادرم با اصول بیشتر چون پسرم پیش مادرمه ماهیانه بجز پول خیلی کمک های دیگه میکردم و بعد که کمتر کردم

    مادرم الان باور فراوانیش و کلا عباس منشی شده

    چون همیشه میگفت ندارم کلا همیشه خونه خالی بود ولی الان با رشد مادرم خونه همیشه پره بخچال پره و… مادرم از این رو به اون رو شده.

    خدا رو هزار بار سپاسگزارم هر روز با اگاهی های بیشتر و عمل بیشتر

    عاشقتونم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  4. -
    آرین عبّاسی گفته:
    مدت عضویت: 1977 روز

    سلام بر خداوند رزاق و وهاب

    درود بر تمامی دوستان امیدوارم در پرتو حق شاد و خوشحال باشیم همگی

    خدا قوت آقای عباسمنش، خانم شایسته و سایر کادر اجرایی سایت

    بسیار فایل عالی بود!

    حواسمان باشد که دلسوزی نکنیم

    ترحم های بیهوده در جوامع امروزی بیشتر مانع پیشرفت و حرکت جهان هستی میشوند!

    اگر هم بخواهم تجربیاتی را از دلسوزی هایی بیان کنم که بیشتر مانع پیشرفت شده اند میتوانم به این مسائل اشاره کنم:

    بعضی اوقات مادرم اصرار میکند که بیایم سر میز شام و ناهار و به صرف غذا بپردازم

    در صورتی که من آن موقع گشنه نیستم و دارم مطالب شما رو با عشق میخونم و گوش میدم و اینکار در آن زمان برای من مفید است!

    و شاید خیلی مسائل دیگر که الان به ذهنم نمیرسند…!

    وقتی به پرندگان و فقیر ها می خواهیم نان برسانیم

    در اصل داریم توجه خودمان را بر روی کمبود ها و فقر می گذاریم و فرکانس های منفی به جهان هستی ارسال میکنیم

    علاوه بر اینکه این نوع دلسوزی به دیگران کمکی نمیکند بلکه باعث میشود فقر و مسائل منفی را هم به زندگی خودمان و آن افراد بیشتر و بیشتر دعوت کنیم

    اگر هم دقت کرده باشیم بیشتر افراد متوسط و سطح پایین از لحاظ درآمد در جامعه به فقرا خیلی توجه میکنند

    و افراد ثروتمند اصلا ترحمی نسبت به افراد فقیر ندارند

    این مورد کاملا در جوامع بشری امروزی در کشور های جهان سوم بسیار مشهود است

    پس سعی کنیم با توجه نکردن به فقرا آنها را به سمت درست هدایت کنیم و خودمان هم در مسیر درست قرار بگیریم

    با اینکار به پیشرفت جهان بیشتر کمک میکنیم

    کما اینکه با دلسوزی و ترحم هم به پیشرفت جهان کمک میکنیم چون در هر صورت چرخ های جهان در حال حرکت هستند

    این مسائلی که گفته شد هم کاملا با عدل خداوند سازگاری دارد

    سپاسگزار خداوند هستم که من را به مسیر ارزشمندی و عزّت در دنیا و آخرت هدایت کرد

    ممنونم آقای عباسمنش، خانم شایسته و سایر اعضای سایت

    آرین عبّاسی ۱۷ ساله از تهران

    در پناه خداوند عمری با ارزش و با عزّت داشته باشیم همگی

    من بهترین هستم چون فقط به مسائل و نکاتی در اطراف زندگیم توجه میکنم، که همواره احساس خوبی به من میدهند!

    بدرود

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  5. -
    هدي رستگار گفته:
    مدت عضویت: 1851 روز

    با سلام خدمت استاد عزیز و خانم شایسته ی مهربان و دوستان هم فرکانسی

    چقدر فایل خوبی بود استاد مدت ها بین کمک کردن و صدقه و انفاق که در قران آومده و گدا پروری و کشتن عزت نفس آدما با کمک بی جا سر در گم بودم

    الان با شنیدن این فایل خیلی چیزا برام روشن شد

    کمک باید بجا باشه مثلا اگر به پیرمرد یا پیرزن یا بچه ای که درآمدی نداره و توان و شرایط کار کردن نداره در حد معقول و طوری که عزت نفسشونو نکشیم کمک کنیم خوبه

    اما بعضی اوقات میایم به کسی کمک می کنیم که شرایط و توان کار داره و فقط به تنبلی و بی عاری عادت کرده و همین باعث گدا پروری میشه

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  6. -
    سیده فاطمه گفته:
    مدت عضویت: 2631 روز

    با سلام وادب

    امروز در روز شمار تحولم به این فایل راهنمایی شدم

    وقتی تازه وارد سایت شده بودم واز استاد در مورد دلسوزی بیجا میشنیدم ذهنم خیلی مقاومت داشت چون من جزو اون دسته از افرادی بودم که خیلی برای دیگران وفامیل ودوستان دلسوزی میکردم واز روی خیر خواهی حتی خودم رو گاهی به زحمت زیاد می انداختم واگه نمی تونستم گاهی برای کسی که درخواستی داشت کاری کنم احساس گناه وعذاب وجدان زیادی می کردم

    اما الان مدت زیادی هست که دیگه حد الامکان از روی دلسوزی به کسی کمک نمیکنم واگر هم به کسی کمک میکنم از روی اطاعت امر خداوند هست نه دلسوزی

    مهارت نه گفتن رو خیلی خوب یاد گرفتم وهر روز هم بهتر میشم

    من به خیلی ها کمک کردم ولی بعد دیدم طرف فک کرده وظیفه منه

    یا در فامیل داریم کسی رو که مادر وبرادرهاش چون بچه آخر بوده وعیالوار بهش دلسوزی کردن وکمکش کردن ولی اون هیچ پیشرفتی نکرده وتازه متوقع تر شده والان تو خرج روزانه خانواده مونده

    من حتی الان سعی میکنم برای بچه هام دلسوزی بیجا نکنم با اینکه برام سخته ولی اونها رو به دست پروردگار سپردم با اینکه همسرم ب این کار من مخالفه وبه جورایی ما رو مالک بچه هامون میدونه ولی من معتقدم ما دروازه ورود اونها به این دنیا هستیم

    مادرهای زیادی در فامیل دیدم که دلسوزی بی اندازه به بچه ها به خصوص پسرهاشون داشتن ونتیجه برعکس گرفتن و چون نگاه ناظرشون به بچه ها درست نبوده بیشتر به اونها ضرر زدن

    این رو هم بگم از وقتی دلسوزی نسبت به دیگران رو کنار گذاشتم واین تفکر رو که هر کس هر جایی هست جای درستش هست رو جایگزین کردم آرامش من صد چندان شده وبیخودی حس عذاب وجدان ندارم

    ممنون از استاد به خاطر این آگاهیها

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  7. -
    سعیده شمسی گفته:
    مدت عضویت: 1182 روز

    باسلام خدمت استاد عزیز

    پیرو حرفهای زیبای شما در خصوص دلسوزی بیجا میخواستم بگم من هم وقتی خانه پدرم بودم در آرامش و رفاه بودم اما بعد از ازدواج با کم و کاستی هایی مواجه شدم و این باعث شد حرکت کنم و رشد و تکامل یابم واکنون به استقلال مالی رسیدم و هر روز باهدفی بزرگ‌تر از دیروز روزم را شروع میکنم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  8. -
    سانیا رهبری گفته:
    مدت عضویت: 3516 روز

    سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته مهربان و دوستان هم مدارم

    به نشانه امروز این فایل ارزشمند رو باز کردم .

    این فایل کوتاه 8 دقیقه ای بسیار نکات کلیدی داشت .

    یکی از مواردی که من ضعفش رو تو خودم احساس کردم این بود که در ازای انجام کارم نمیتونستم تو ذهنم ببینم که بهایی میگیرم و این خیلی اذیتم میکرد.

    با یک سوال این نشانه برام اومد که دلسوزی بیجا نکنیم!!

    با خودم گفتم که بهتره دلایل منطقی دلسوزی نکردن برای مشتریام رو برای خودم بنویسم و مرور کنم که این حس رو کنترل کنم :

    دلیلش این بود که اگه من دلسوزی کنم و بهای کارم رو کمتر بگیرم با اصلا نگیرم به این معنیه که هم به خودم آسیب میزنم و هم به اون شخص !

    به خودم آسیب میزنم چون کارم رشد نمی‌کند و پسرفت میکنم تا جایی که ناامید میشم …

    به شخص آسیب میزنم چون توقعش از داشتن و خرید همه چیز به صورت رایگان بالا میاره و تلاشی نمیکنه تا رزق بیشتر و عالی‌تر داشته باشه و قدردان و سپاس گزار کار و خدمت من هم نخواهد بود…

    که البته دلیل منطقی برای من بود که دیگه دلسوزی نکنم ولی خوب می‌دونم که بیشترش هم به عدم لیاقتم برمیگرده که باید روش کار کنم.

    این فایل به قدری کمک کننده بود که حس میکنم که خود خدا هم دوست نداره که حس دلسوزی به همراهم باشه .

    استاد جان بی نهایت سپاس گزارم به خاطر این امکان فوق‌العاده سایت که عالی و بی نقص هدایت گریست برامون !!

    بی نهایت شکر

    الحمدالله رب العالمین

    شکر به خاطر همه چیز

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  9. -
    سونیا نوری گفته:
    مدت عضویت: 786 روز

    بنام خدایی مهربان

    سلام به همه دوستان خوبم و استاد عزیزم

    دلسوزی بیجا

    به پرندگان غذا ندهید

    دادن غذا به پرندگان دقیق مثال اکثریت ماها است که اگر یک کمک بیجا و دلسوزی نادرستی به یک شخصی میکنیم ، در حقیقت باعث تنبل در آوردن آن می‌شود.

    دقیق مثل کسانیکه به فرزندشان با وجودیکه بزرگ شدند ، هنوزهم خرچ و مخارج شان را می‌دهند در حالیکه باید عهده زنده گی هرکس بدوش خودش باشد .

    که اکثرا آینده خوب به هردوطرف ندارد . یکی وابسته کمک می‌شود و طرف دیگر از کمک کردن خسته میشه .

    باید از توانایی های خود استفاده کنیم ، باید مسیر خود را پیدا کنیم ، و ادامه دهیم .

    باید استندرد های ما بالا باشد .

    که نیاز نباشد چکولگد دنیا را بخوریم تا دست به کار شویم .

    باید از قوانین خداوند مطلع باشیم

    _ کمک کردن پیش از حد به دیگران باعث ضربه زدن به آنها می شود .

    بعضی اوقات کمک کردن به دیگران باعث ضربه زدن به خودمان می‌شود.

    خدایا شکرت

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای:
  10. -
    حبیب گفته:
    مدت عضویت: 439 روز

    به نام خداوند بخشاینده مهربان

    باسلام خدمت استاد عباسمنش و همه دوستان هم فرکانسی

    از دیدگاه استاد واقعاً سپاسگذارم که سوالهایی که توی ذهن من سوالها بدون جواب بود را پاسخ دادند و منطق درستی برای این جواب ها دارند؛

    واقعاً باور به کمک کردن و باور به اینکه در جهان فقر و کمبود وجود داره و ثروت بسیار کمه و دست یه عده محدودی هست باعث شده که در کشور ما اینهمه گدا وجود داشته باشه!

    و این تفکر غلط باعث شده که تعداد گداها بیشتر بشه و این گداها از باورهای مردم شکل گرفته و به نظر من خود مردم ناآگاهانه و آگاهانه باعث به وجود آمدن و گسترش گداها در کشور ما شده اند!

    وقتی که خدا انسان را خلق کرد و از روح خودش در انسان دمید و وقتی انسان را خلیفه خودش معرفی میکنه آیا واقعاً خلیفه خداوند لیاقت گدایی کردن داره ؟!

    آیا کسی که به این گداها کمک میکنه دست کمی از این گداها نداره ؟!

    آیا کسی که به این گداها کمک میکنه باور کمبود نداره؟!

    آیا کسی که به این گداها کمک میکنه به خلقت انسان شک نداره؟!

    آیا کسی که به گدا کمک میکنه به خلقت خدا اشکال نگرفته؟!

    چه باوری باعث میشه که آدم بیاد و به گداها کمک کنه؟!

    آیا جز این باوره که کمبود درجهان وجود داره؟!

    چی باعث میشه که ما به گداها کمک کنیم و چرا باید به گداها کمک کنیم؟!

    این ها سوالهایی هست که ما باید از خودمون بپرسیم ..

    و دلسوزی بیجا نباید داشته باشیم!

    هرکی هرکجا هست سرجای خودش هست! این درست ؛ اما آیا ما به عنوان کسی که کمک میکنه درست عمل میکنیم و اگر به گداها دلسوزی کنیم با این که قانون را میدونیم پس در جای درست خودمون نیستیم!

    به نظر من کمک کردن به گداها رابطه مسقیم با شرک و قوانین الهی داره…

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای: