دلسوزی بی جا | به کبوترها غذا ندهیم! - صفحه 9 (به ترتیب امتیاز)

سلام به استاد عزیز و همسر محترمشون و همه ی دانشجوهای سایت استاد عباسنمش

استاد من دنبال جواب این سوال بودم و نیازی نیست زیاد در مورد موضوعاتی که برام پیش اومدن فکر کنم چون میتونم چندین خط راجع بهش بنویسم.

مدت ها بود فکرم دنبال این بود که معنی درست و واقعی کمک کردن چی هست؟

من دوتا موضوع برام پیش اومد و میخوام هر دو موضوع رو کامل بنویسم و ازتون میخوام تجربه ی من رو کامل مطالعه کنین .

بچه ها نمیدونین من تا چه حدی عاشق حیوانات و طبیعت هستم! کبوترا که میان توی تراس خونه من با ذووووق فراوان میشینم نگاهشون میکنم و از غذا خوردنشون کیف میکنم و حتی وقتی میرم سوپر مارکت انقدر تو مسیر هر گربه ای میبینم دوست دارم بشینم ساعت ها نگاش کنم و از قمقمه ام بهشون آب بدم ک بعضی وقتا خود گربه ها هم تعجب میکنن! انقدر من عاشق این موجودات بامزه ام!

بخاطر همین ، یه مدت من هر روز یه مشت کنجد میریختم داخل یه ظرفی و اونو میزاشتم توی تراس…پرده رو هم میزدم کنار که اگه کبوترا بیان من بتونم ببینمشون.. هر روز یه کبوتر قهوه ای رنگ میومد توی تراس و مینشست توی ظرف کنجد ، انقدرررر با اشتها و تند تند غذا میخورد که من فکر میکردم الان خفه میشه!..واقعا یک مشت کنجد رو کاااامل تنهایی میخورد انقدر هر روز میومد و من هر روز براش یه ظرف کنجد میزاشتم وزنش دو برابر شده بود از بس هر روز بهش میرسیدم با خودم فکر میکردم این چقدر گرسنه س!..هر وقت یادش میوفتم خندم میگیره انقدر که غذا میخورد و چاق شده بود!..

خلاصه کار هر روز من شده بود این! من تقریبا هر روز باید ظرف کنجد پرنده ام پر باشه که هر وقت بیاد تو تراس بشینه چیزی برای خوردن پیدا کنه..تازه انقدر خیالش از بابت امنیت تراس خونه ی ما راحت شده بود یه روز متوجه شدیم یه گوشه توی سقف تراس لونه درست کرده و یه تخم کوچولو گذاشته!خدایا من وقتی اون صحنه رو دیدم یعنی مررررردم از خوشحالی!جوجه ش که به دنیا اومد انقدر من خوشحال بودم و هر روز میرفتم تو تراس نگاهش میکردم و ظرفش رو پر میکردم دیگه کم کم مطمئن شدم دارم بهشون کمک میکنم و باید هر روز این کار رو تکرار کنم ! با این که هر روز براشون غذا میزاشتم اما مامان اون جوجه خودش میرفت برای جوجه اش غذا پیدا میکرد و بهش غذا میداد خلاصه کم کم بهش بال زدن یاد داد و پرواز کرد رفت..اینجا من یه سوالی برام پیش اومد که کمک کردن من به نوعی داره این چرخه ی طبیعت رو بهش آسیب میزنه! این جوجه اگه از اول یاد می‌گرفت غذای آماده بخوره هیچوقت برای بقای خودش تلاشی نمی‌کرد و به توانایی خودش پی نمیبرد !

اصلا هر موجود زنده ای بطور غریزی خودش میدونه چجوری باید زندگی کنه و چرخه ی حیات اینجوری ادامه پیدا میکنه!

این سوال از همون روز توی ذهنم پیش اومد که کمک کردن دقیقا چه اصولی باید داشته باشه؟ من تو کمک کردن به همنوع خودم تا حالا چجوری عمل کردم و چه نتیجه ای حاصل شده؟

من از روزی که کار کردم و خودم پول دراوردم حتی قبلتر از اون تو ذهنم این بود من تا روزی که پول درمیارم به نیازمندا کمک خواهم کرد! اصلا به همین دلیل هست که من پولدار شدم!

علاوه بر خودم به دیگران هم کمک میکنم!

همیشه وقتی میرفتم بازار ده هزار تومن تا پنجاه هزار تومن میذاشتم داخل کیفم و هر چقدر میتونستم به گداها کمک میکردم..از خدا که پنهان نیست تا پول خردای توی کیفمو تا قرون آخر نمیبخشدم خیالم راحت نمیشد حتی پول برگشت تاکسی رو هم میدادم و بعد واسه راننده باید کارت به کارت میکردیم!من توی هیچ شهری مثل شهر خودم به این حد و اندازه تعداد آدم هایی که توی خیابون گدایی میکنن توی عمرم ندیدم! اصلا و ابدا قصدم توهین به همشهریای عزیزم نیست و کسانی که همشهری من هستن و اهواز زندگی میکنن حتما میدونن منظور من اون عده گداهایی هستن که از شهرای دیگه ای اومدن و حتی زبان و پوششون هم با قومیت های مختلف اهوازی ها فرق داره! بازار نادری بقدرررری این چند وقت اخیر گداها زیااااد شدن که من به شخصه فقط وقتی واقعا نیاز داشته باشم یه چیزی بخرم میرم بازار نادری چون اصلا حس خوبی نمیگیرم..یعنی از جایی که تاکسی منو پیاده میکنه معمولا رو به روی یه قصابی خیلی معروف و قدیمی پیاده میشم از دم در اون قصابی تااااااا ته بازار تو هر کوچه و خیابون کنار خود قصابی ، کنار سینما ، روبه روی خود قصابی که بزرگترین بازار موبایل اهوازه ، یکم اونور تر رو به روی سیتی سنتر کارون ، جلوتر وقتی وارد بازار امام میشم همینطور گدا و نیازمند میبینی! زن و مرد و بچه و آدمایی که واقعا به قول استاد خودشون یه بلایی سر خودشون اوردن خودم خداشاهده به چشم دیدم طرف پاشو سوزونده دراورده مردم ببینن دلشون بسوزه!

بعضی وقتا که بحثش پیش میاد پدرم همیشه میگه من به هیچ فقیری کمک نمیکنم! من همیشه تعجب میکردم یا فکر میکردم یه نوع بی رحمی داره اتفاق میوفته اما یه بار که این جمله رو ازش شنیدم کلا نظرم عوض شد! پشت چراغ قرمز بودیم یه آقایی با یه تیپ معقول و ظاهر تقریبا آراسته باورم نمیشد گدا باشه پدرم گفت : آخه این چه کاریه؟! سالمی میتونی راه بری حرکت کنی خوب جای گدایی برو کار کن پول دربیار! یکم بعد گفت اینجور آدما بحثشون فقر و این چیزا نیست اینا وقتی میبینن میتونن از این راه پول دربیارن دیگه خودشونو خسته نمیکنن برن سر کار!

اون موقع فهمیدم من واقعا اشتباه فکر میکردم و کاملا حق با پدرمه!

امروز که این فایل رو گوش کردم دیدم حرفای شما دقیقا درسته و فهمیدم تو بحث کمک کردن خیلی باید حواسم جمع باشه که آیا واقعا دارم کمک میکنم یا دارم به اون فرد بیشتر آسیب میزنم!

یه موضوع دیگه اینه که ، پستچی محله ی ما که بسیار آقای باشخصیت و انسان وظیفه شناسی هستن مدتی هست متاسفانه درگیر بیماری سرطان هستن

همیشه برای مخاطبینشون پیام میفرستن و چون من هم مثل بقیه کسایی که براشون بسته میارن جزو مخاطبینشون هستم این پیام ها واسم میان که برای شیمی درمانی و تزریق خون نیاز مالی پیدا کردن و درخواست کمک میکنن دو سه باری من در حد توانم بهشون کمک کردم و همیشه بسیار تشکر میکنن و عذر خواهی میکنن که هر بار برای منم این پیام میاد..خلاصه من هر چند بار که این پیام ها واسم میان، وظیفه ی خودم میدونم به یک انسان بیمار کمک کنم! یه چیزی این وسط منو اذیت می‌کرد که آیا دارم کار درستی انجام میدم؟ آیا اون فرد بجای این که بخدا امیدوار بمونه امیدش به دستای بنده ی خداوند که من باشم نمیمونه؟ خیلی دلم میخواست درباره ی این موضوع از خودتون راه حل بشنوم استاد بخاطر همین اومدم تو بخش عقل کل سوالات و جواب های دانشجو ها رو مطالعه کردم دو سه نفر به فایل به این فایل اشاره کرده بودن و آخرین کامنتی که خوندم یکی از بچه ها تاکید داشت چندبار این فایل رو ببینیم اسم این فایل خیلی نظر من رو جذب کرد به کبوترها غذا ندهیم! خیلی واسم جالب بود کجای این کار اشتباهه! خوشحالم واقعا هیچوقت به این اندازه احساس خوبی نسبت به گرفتن جواب سوالم رو نداشتم و میخوام بیشتر راجع به کمک کردن جستجو کنم و بدونم چجوری باید کمک کنم

مرسی از شما استاد عزیزم و از خداوند همراه و متعال سپاسگزارم که به این فایل هدایت شدم

آرزوی بهترین ها رو برای همه ی شما عزیزان دارم