تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱۵

به نام خداوند بخشنده و مهربان

سلام به استاد عزیزم مریم جانم و همه دوستان نازنینم در این محفل توحیدی

خداوند رو بی نهایت سپاسگزارم برای فرصت زندگی و بندگی در یک روز رویایی و پر از خیر و برکت

خداوندم مرا به راه راست هدایت فرما راه کسانی که به آنها نعمت داده ای نه راه گمراهان و نه راه مورد غضب واقع شدگان…

لطفاً در کامنت‌ها، یک موفقیت «کوچک» یا «بزرگ» از گذشته‌تان را به اشتراک بگذارید که آن را با تلاش و تغییر باور به دست آوردید. (مثل کاهش وزن، قبولی در یک آزمون، یادگیری یک مهارت، غلبه بر یک ترس، یا حتی یک موفقیت در روابط).

سپس بنویسید: امروز که به آن دستاورد نگاه می‌کنید، چطور می‌توانید از «باور» و «اعتماد به نفسی» که از آن موفقیت به دست آوردید، به عنوان یک «سکو» برای پرش به سمت هدفی که همین امروز دارید، استفاده کنید؟

خدارو هزاران بار سپاسگزارم برای قوانین ثابت و دقیقش

اومدم پیاده روی و فایل رو زدم پخش بشه ، راه رفتم و گوش کردم تقریبا 5یا 6 بار پشت هم گوش کردم و هی به یادم آوردم موفقیت هامو و حرکت هایی که کردم و هدایت هایی که خداوند از فضلش بهم عطا کرده و کلی جاها حرف های استاد رو تصدیق میکردم که آره منم این کارا رو کردم اینجوری جواب گرفتم و خیلی جاها توجه کردم تا با شرایط الانم نکته برداری های لازم رو داشته باشم و کلا تو فاز و فضای یادآوری تجربیات خودم بودم و تصدیق قانون با حس رویایی و سوپر الترا خوب…

خلاصه

برای کامنت این قسمت چند تا تجربه هیولای الهی داشتم که نمیدونستم کدومشو بگم یکیشو همینجوری انتخاب کردم که در موردش بگم ولی حسم نمیومد بنویسم گفتم باشه فردا مینویسم 2 بار آخری که داشتم فایل رو گوش میکردم رو اسکله رویایی رو به دریاچه ای رویایی تر در کشور زیبای امارات نشسته بودم …

اون طرف تر از من یه آقایی یه صندلی مثل صندلی مسافرتیای استاد داشت و در حال ماهیگیری بود من عاشق تجربه ماهی گیری هستم اون آقا اهل کره بود فکر کنم… (این روزا دارم روی زبانمم کار میکنم ولی در حدی قاطی میکنم که جواب یه Hello رو میمونم چی بدم سر همین نشستم خودمو بستم به دوره عزت نفس و احساس لیاقت تا یکم مقاومت هام کم شد)

هی میگفتم برم نرم چی بگم خلاصه دلو زدم به دریا تمرین عملی عزت نفس رو گفتم وقتشه اینجا انجام بدم البته خیلی دلم میخواست که با یکی صحبت کنم ولی نمیدونم چرا همش میگفتم بقیه بیان با من حرف بزنن تا من درگیر بشم و صحبت کنم که شک ندارم اونم به خاطر عزت نفس پایین بوده خلاصه رفتم گفتم خدایا فقط یه کار کن بفهمه چی میگم من میرم جلو بقیش با تو خخخ…

گفتم :سلام آیا ماهی هم گرفتین ؟

دیدم با روی خوش سلام کرد و با لبخند گفت آره

منم شیر شدم گفتم میشه ببینم

گفت هیچی نیست همشو دوباره میندازم تو آب

گفتم آها

حالا هی میخواستم ادامه بدم نمیدونستم چی بگم خیلی دلم میخواست بگم میشه قلابتو بدی منم یه امتحان کنم ولی نگفتم چون نمیدونستم خخخ

فقط گفتم : ماهی هاش بزرگن یا کوچیک ؟

که گفت کوچیک

منم دیگه دیدم حرفی ندارم گفتم خوش بگذره و روز خوبی داشته باشین

حالا الان شبه( خخخخ) بنده خدا گفت همچنین و خداحافظی کردم …

رو ابرا بودم ک یه حرکت زدم…

اندازه 20 قدم اومدم جلو تر هنوز رو اسکله بودم دیدم دوتا دختر خانم زیبا دارن باهم صحبت میکنن و نشستن رو اسکله و یکم تاریک بود گفتم چی میشد یه حرفم با اینا میزدم ولی گفتم ولش کن قدم قدم حرکت اولو زدی بعدا دوباره باز انجام میدی

دختر خانوما دوتا اسکوتر خفنم داشتن که مثل یکی استادجان و مریم جان بود …

خدای من خدای من

از جواب دهی تو من حیرانم از آگاهی تو به خواسته های قلبی حیرانم و سپاسگزارم برای رحمت بی کرانت …

خدا شاهده وسط اسکله کنار اسکوتراشون یه 10 درهمی کاغذی نو نو افتاده بود اولش فکر کردم مال خودمه بعد گفتم مال من پشت گوشیمه معلومه که مال من نیست اولش گفتم این نشونه فراوانی خداونده میخواستم برش دارم برای خودم یه دفعه جرقه زد تو سرم

نههههه خدای من …

حسم گفت پول مال اون دختراس و خدا گذاشته جلوی پای من که برم پیششون

پولو برداشتم خداوند رو به بزرگی یاد کردم رفتم سمتشون با تعجب نگام کردن منم با اعتماد به نفس گفتم

سلام شما پول گم نکردین؟

یکیشون نگاه کرد جیباش گفت نه

اون یکی نگاه کرد گفت چرا فکر کنم مال منه

منم پولو دادم بهشون و کلی تشکر کردن و من هم باهاشون خدافظی کردم برگشتم به ادامه راهم و سپاسگزاری از همزمانی های خداوندم و داشتم با خدای خودم صحبت میکردم که دختر خانومه بلند داد زدم خیلی ممنونم منم یه دست تکون دادم ادامه دادم مسیرم رو …

واقعا جهان جهان قانون هاست

جهان فرکانس هاست

جهان ارتعاش هاست

این داره هر دفعه بیشتر بهم ثابت میشه کلی تجربه های این مدلی و خیلی بزرگتر دارم که دوست دارم بشینم جلوی استاد و فقط بگم و بگم اصلا نمیشه تو کامنت اونجوری که میخوام حسمو بگم خدایا شکرت….

یه چیز جالبی که فهمیدم این بود که هیجان زده نشدم نگفتم اووو چیشد، چقدر جالب ،…

یه جورایی باور داشتم که شرایط برام جفت و جور میشه خصوصا که قبلش هم تو فرکانس خوبی بودم و پله های قبلی رو مرور کرده بودم و این برام تصدیق کننده قانون و همراهی همیشگی خداوند بود البته که از اول تا همین الان ک دارم مینویسم سپاسگزار خداوندم بودم و هستم

منظورم اینه باورهام قوی تر شده

ظرف وجودم حس میکنم این روزا خیلی داره بزرگتر میشه…

آخه جنس تعهد این روزام خیلی متفاوته خیلی اصلا هیچ ربطی به قبلم ندارم، اصلا نمیدونم از چی بگم ،از کجا بگم

از بس که دارم الخیر فی ما وقع میبینم

از بس دارم هماهنگی میبینم

روغن کاری چرخ زندگیم رو دارم میبینم

سوت زدنم تو اون جاده معروف استاد رو میبینم

تیک خوردن های کامل لیست ستاره قطبی مو میبینم

نمیدونم نمیدونم خیلیه خداوند کمکم کنه تو این مسیر بمونم پرقدرت با ایمان و اراده …انشاالله

قدم اول

دوره حل مسائل

دوره همجهت با جریان خداوند

سریال سفر به دور آمریکا

پروژه پروانه شدن

پیش رفتن با این ها همزمان داره برام معجزه ها میکنه استاد میگن دوره ها رو باهم کار کنین مشکلی نداره اتفاقا خیلی هم خوبه چون یک مسئله رو از زاویه های مختلف میبینی همین باور فراوانی

تو دوره حل مسائل، دوره همجهت و قدم اول در هر سه توضیح داده شده از جنبه های متفاوت که جای هیچ سوالی نمیزاره عاشق این ترکیب فوق‌العاده این روزامم همه چی عالیه و داره عالی تر میشه نه اینکه تضاد نباشه هست ولی من اینقدر بزرگتر شدم که نتونه منو تو مومنتوم منفی بندازه چقدر حس لذت بخشی هست باور به خالق بودن خودت در تمام تجربه های زندگیت

خیلی دارم یاد میگیرم جنس یادگیریم با تعهده با عمله بدون ذره ای مقاومت ..

این تازه اول راهه اگر من این مسیر رو با همین تعهد ادامه بدم خداوند آگاهه که چقدر شکوفا تر میشم چقدر آسون تر میشم برای آسونی ها چقدر فراوانی و نعمت وارد زندگیم میشه چقدر زندگی رو بهتر میفهمم و درک میکنم …

خداوندم هزاران بار سپاسگزارم…

خداوندم من فقیرترینم به هر خیری از درگاه رحمتت