به جای کوچک کردن خواسته ات، باورت را بزرگتر کن - صفحه 32 (به ترتیب امتیاز)

به نام خالق هدایتگر سلام

مریم جان ، استاد به خاطر تهیه این فایل و نوشته‌های در صفحه و در قسمت سفرنامه قبل هدایت شدن به صفحات خیلی عالی و کمک کننده هست برای درک بهتر فایل بی نهایت متشکرم‌

برای همین دوست دارم دوباره در کامنتم قسمت‌هایی که برام مهم بود و مسیر رو واضح تر می کرد بیارم و با مرورش به خودم کمک کنم

آخه چطور یعنی باور ندارم بشود برای همین هم راهیم بهش نشان داده نشده که بشود.

تجربه خودش و آدم ‌هایی که در مدارش بودن نشان داده که پول درآوردن سخت است. و برای همین پذیرش این که می‌شود درآمد میلیاردی کسب کرد براش سخت هست.

باورهات درست کن و در ذهنت خواسته رو بساز و مهارت‌های لازم براش یادبگیر مطمئن باش که می‌شود.

من در مداری وارد می‌شوم وقتی باورهام درست کنم افرادی که در آن مدار هستند سوالاتی دارند و منم پاسخی و جهان ما رو به وصل می‌کند و کار خاصی لازم نیست انجام بدهم و پوست خودم رو بکنم جهان این کار برام انجام می‌ده چون قانون و قاعده جهان هست.

وقتی باورهات درست کنی وارد مداری می‌شی که ایده‌‌های عملی بهت گفته می‌شه برای رسیدن به خواسته هات ، شرایط ک موقعیت فراهم هست در آن مدار در واقع تو باید یادبگیری از مداری که هستی یک پله بالاتر به مدار بعدی بری.

یک چیز نداری می‌خوای داشته باشیش تنها راهش این که باورهات درست کنی

چه جوری؟

اولین قدم پذیرش عمیق این که تمام اتفاقات زندگیم خوب و بد رو خودم با افکارم و فرکانسم خلق کردم

حس حسرت به تحسین و حس نیازمندی رو به سپاس گزاری تبدیلش کن.

به نتایج افراد از دید قانون نگاه کن. یعنی اطرافیانت شرایط خوبی ندارن به باورهاشون نگاه و علت نتایج به باورهاشون ربط بده.

فرد نتایج عالی گرفته به باورهاش نگاه کن و نتایج به باورهاش ربط بده تا ذهن یادبگیر تحلیل و تجزیه درست رو و باور پذیر بشه براش که تنها راه رسیدن به خواسته‌ها ساخته باورهای درست هست و نه هیچ عامل بیرونی دیگه. که تو خالق و طراح زندگیت هستی و نه هیچ فرد دیگری.

وقتی هم عمیقا نپذیری که جهان فقط به فرکانس‌هایت پاسخ می‌دهد و تو را در مداری از ‌جنس باورهایت قرار می‌دهد تا اتفاقات همجنس با باورهایت را تجربه کنی‌، قدرتی برای تغیر باورهایت نداری

وقتی قبول کنی که شرایط نادلخواه زندگی‌ات نه بخت و اقبال بد توست و نه خواست خداوند‌، بلکه تماماُ در کنترل خودت است و به دست باورهای خودت ساخته شده‌، این امید در دلت ساخته می‌شود که:

پس می‌تواند به دست خودت هم تغییر کند.

اما اگر بپذیری که شرایط تو به دست دلار ساخته شده‌‌، امیدی برای تغییر شرایط نداری چون توانی برای کنترل دلار نداری. سپس

تغییر آنچه که بپذیری خودت آن را به‌وجود آورده‌ای‌، بسیار آسانتر و امکان پذیرتر از آنچه است که‌، فکر می‌کنی نقشی در ایجادش نداشته‌ای

مثال: یکی از اقوام پیگیر صفحات افراد فال گیر و …. هست باورش این که بختش رو بستن، یک سری افراد در تلاش هستند دیو و جن و …. که یکی از پیامبران زندانی کرده آزاد کنند و همه چی بهم بریزه اصلا یک جریان بزرگ و از الان مقدمه چینی دارند می‌کنند. با این که خیلی پسر خوبی هست و از خانواده مرفه و به شدت دست بخیر اما باورش این هست و در روابطش به مشکل برخورده و کار و کاسبی مختلفی امتحان کرده و با تلاش هایی که من ازش میبینم باید صدبرابر بیشتر داشته باشه اما وضع کاسبیش زیاد خوب نیست. مشتری‌هاش هم هر کدام به نوعی به سختی پول می‌دهند.

فرد دیگری که در کسب و کارش موفق هست از همان کودکی یادگرفته به احدی باج نده، مدرسه رو چون مادرش گفته برو فلان مربی این بده هوات داشته باشه ول کرده این آقا دست چک نداره و همه چی رو نقد خرید و فروش می‌کند شکر خدا وضعیت خوبی دارند، هیچ وقت به خودش به خاطر دیگری سختی نمی‌ده. به فراوانی باور دارد. یک مغازه بزرگ که توش کار می‌کند و خونه باغ که هیچی کم نداره همه وسایل رو نو خریده و زمین کشاورزی بزرگ و سه تا ماشین دارد.یک شاسی یک نیم شاسی و یک وانت برای کارش. خونه ویلایی ش هم داره تبدیل به آپارتمان می‌کند و فعلا یک واحد آپارتمان لوکس در بهترین قسمت شهر رهن کامل کرده برای چند سال.

این باور باج ندادن به کسی و خدا رو حامی خودت دونستن خیلی مهم هست چون فرد دیگری در خانواده که زندگی خیلی خوبی داره خونه ویلایی بزرگ و کلی زمین و باغ و ماشین چند میلیاردی برای خرید ماشین گفتن انقدر دیر کرد قسمتی از پول بدید این بنده خدا قبول نکرد و گفت نزول بده نیستم.

بعدم به نمایشگاهی هدایت شد که شرایطش رو کامل پذیرفت و با قیمت مناسب تر بهش ماشینش رو با عزت و احترام تحویل دادند. این بنده خداهم از صفر شروع کرده با این که پدرش پول دار و سرشناس بوده اما هیچ کمکی بهش نکرده با باورهای درست زندگیش رو ساخته.

اما آقای دیگه می‌شناسم با این که اول زندگیش در جوانی موفق بود و زمین و ماشین‌داشت همه رو سر نزول از دست داد بعدشم نتوانست دیگه مثل قبل سرپا بشه. یعنی یک خورده وضعیتش خوب میشه دوباره برمی‌گرده عقب.

باورش الان: با پول حلال نمیشه به بالا بالا‌ها رسید

کاسبی خرابه. مردم رو باید راضی نگه داری. پول جلو به مشتری می‌ده که از دستش نده. الان تو این بازار کسی نقد نمی‌خره مردم که هر نیستند فقط باید چکی بخری و بفروشی که بتوانی سود کنی وگرنه نقد ی باید قیمت پایین بدی بره.

تو برگه این بابا میلیاردی از مردم طلب داره اما نقدینگی ناجور اندر ناجور گاهی برای پول نان و بنزین می‌ماند . هرچی بدست میاره خرج تعمیر ماشین و اجاره خونه و هزینه های دیگه با این که شب تا صبح دارد کار می‌کند. اما نتیجه ای نداره. آدم های اطرافشم همکاراش همه شرایط مالی خوبی ندارند مثل خودش اند.

هر دفعه که میبینیش در حال نفرین کردن دولت و هزاران نفر دیگه و در حال گله و شکایت.

در رابطه با خودم از بچگی چون بهم می‌گفتند تو بخوای می‌توانی این کار انجام بدی و باید خراب کاری هام رو خودم درست می‌کردم برای همین مثلا غذا شور می‌شد یا می‌سوخت جوری که هیچ جوره از دید بقیه نمیشد اصلاحش کرد یا تو آن زمان کم از اول درست کرد اما جوری درست می‌کردم که هیچ کس نمی‌فهمید تازه خوش مزه هم می‌شد.

گاهی وقت‌هام طعم های جدید رو باهم ادغام می‌کردم هم خوب میشد هم بد، بابام می‌گفت اشکال نداره اینحا اشتباه نکند کجا اشتباه کند؟

یا کارهای مربوط به سایت‌ها و کامپوتر و اینترنت از بس که باهاش کار کردم و گفتند تو بخوای می‌توانی الان برام خیلی راحت هست.

یادمه من تا پنجم از ریاضی بدم می‌آمد به خصوص مسائل اش می‌گفتم سخته تا اول راه نمایی معلم ریاضیم از زاویه دیگه ای بهم یاد داد به مسائل نگاه کنم از آنجا بود که ریاضی شیرین ترین درس شد برام و به راحتی می‌توانستم حلش کنم یا حتی برای برادرم ساده اش کنم و بهش بگم درواقع قدرت ساده کردن و خلاصه کردن مفاهیم رو کسب کردم و بچه ها می‌گفتند چقدر خوب توضیح می‌دهی . منم باورش کردم پارسال هم تو دانشگاه کنفرانس داشتم یک نگاه به کتاب کردم شب قبلش و قسمت‌هایی که استاد برام فرستاده بود تو راه نگاه کردم و به زبان خیلی ساده رفتم توضیح دادم به عنوان گروه اول بودیم و استاد من رو برای بقیه مثال میزد و کلی خوشش اومده بود. من هیچ پیش زمینه‌ای از رشته‌ای که واردش شدم ندارم تجربی کجا هنر و تاتر کجا اما باور این هست می‌رم هرچی لازم یادمی‌گرم ترم اول معدلم شد50 .17 و ترم دو هم شد .18 و خورده ای نکته جالبش این که ترم دوم برام راحت تر بود چرا چون این باور دارم می‌‌سازم برگه، سوال، ذهن ، استاد همه مطعلق به خدا، استاد هیچ کارست.

برعکس بقیه که دنبال این بودن فلانی خوب نمره می‌ده یانه و آخر ترم هم شاکی بودن از استاد اما من نه.

در پناه رب العالمین شادی و سلامت در مسیر ثروتمند شدن باشید.

یا حق.