ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام

سوال اول: اگر یکی از دوستان یا نزدیکان شما به موفقیت قابل توجهی برسد، شما چه احساسی درباره موفقیت آن فرد داری؟

آیا خوشحال می شوی و انرژی و انگیزه می گیری؟!

آیا موفقیت او الهام بخش شما می شود؟!

یا شما را به احساس حسادت، ناتوانی می رساند؟!

پاسخ : به نظرم بیشتر از اینکه اون فرد رو تحسین کنم و الهام بخش من باشه برای موفقیت.. خودم رو در مقابل اون فرد تخریب میکنم و دستاوردهای خودم رو خیلی ناچیز فرض میکنم و احساس حسادت و ناامیدی وجودم رو میگیزه مخصوصا اگر از لحاظ سنی از من سن کمتری داشته باشه خیلی خیلی خودم رو در مقابا اون فرد تخریب میکنم و نسبت به گذشته ی خودم احساس حسرت دارم و یکجورایی فکر میکنم من قربانی شرایط شدم و مدام خودم رو به خاطر گذشتم و رفتارهام در گذشته تخریب میکنم و به خودم میگم عههه این فرد با این سن و سال کمش چقدر موفق شده و تو چقدر از اون بززگتری و چقدر ناموفقی و حسزت گذشته رو میخورم و خودم رو مرتبا تخریب میکنم و دستاوردهای کنونیم را نادیده میگیرم..

تمرین :

خواهرم یه پزشکه و همسرش متخصصه… من چه حسی دارم ؟؟ خیلی بعضی وقت ها احساس میکنم که عهههه خوش به حالش چه شرایط مالی خوبی دارن و من چه بدبختم و اون چه موفقه و من چه موفق نیستم ..و به خودم میگم حتی یه دوست دختر هم ندارم هنوز و بعضی وقت ها همش دنبال اینم که دوست دخترم و یا همسرم مثلا پزشک باشه وقتی ریشه یابی میکنم میبینم دلیلش همین حسادت به خواهرمه یا همسرش که منم یه زن پزشک داشته باش که جلو اینا کم نیارم !!! (( خیلی توی کامنت هام قبلا مینوشتم رابطه ی عاطفی پزشک باشه فلان باشه)) الان که به خودم نگاه میکنم انگار ریشش همین حسادت به خواهرمه !!!

فایمیلمون سجاد والیبالیست تیم ملی بوده والان امریکاس .. چه حسی دارم ؟؟ عهههه از من دگ گذشته اون از همون بچگی رفت توی والیبال و بعدش رفت امریکا وااااووو چه ادم خاصیه و خودم رو تخریب میکنم …

دوست دوزان دانشگاهم سجاد رفت دانشگاه ام آی تی و الان امریکاس…. چه حسی دارم؟؟ اون اصن یه ادم عجیب غریبیه با استعداد ناب و هوش عجیب غریب،، اصن این ادم دست نیافتنیه و خیلی عجیب غریبه ..

سوال اول: از چه زاویه ی مثبتی به موفقیت های این افراد نگاه کنم که باعث شود:

به خودباوری برسم

الهام بخش من باشد و برای اقدام در راستای تحقق خواسته هایم ایده بگیرم.

پاسخ : مثلا در مورد خواهرم خب اونم در اوایل دوران تحصیلش کلی مسائل و مشکلات داشت ولی درسش زو ادامه داده و خب حالا اون به پزشکی علاقه داشته و من به یه چیزه دیگه .. و از روز اول که پزشک نبوده که !!! درس خونده و ادامه داده و یه سری مسائل و مشکلاتم داشته ولی فرار نکرد ازشون .. بنابراین مسائل و مشکلات در زندگی من هم قابل حل هستن و اگر من هم علایقم رو ادامه بدم و بیشتر مطالعه کنم و تمرینم رو بهتر و کاراتر ادامه بدم من هم میتونم در زمینه علایقم موفق باشم.. و همین الانشم دستاورهایی خوبی دارم و چرا اون ها رو نادیده میگیرم و همش خودم رو مثلا با خواهرم مقایسه میکنم ؟؟!! کهه عههههه اون خونه و بچه و اینا داره و من ندارم !!!

در مورد سجاد والیبالیست… خب اون در والیبال استعداد داشته و منم در یوگا … اون همه اون پسر اشتیاق داشت و با ناراحتی قلبی بازم ادامه داد و همه اون اوایل مسخرش میکزدن ولی سجاد حرق های بقیه رو بهش اهمیت نداد و با ناراحتی قلبی اونجوری با عشق تمرین کرد و ادامه داد و موفق شد .. اون توی اون سن شروع کرده و منم توی یه سن دگ.. چه ربطی به سن داره اخه !!! پس منم نگران مسخره شدن توسط ادم ها نباشم و با عشق و قدرت ادامه بدم و ناامید نشم.. ادما همیسه مسخزه میکنن.. مسخره کردن دیگران که اصلا مهم نیست.. و اگر ادامه بدم پاداش ها حتما از راه میرسه …و خودم رو با اون مقایسه نکنم و با خودم مقایسه کنم..

درمورد سجاد هم دانشگاهی….. رضا یادته سجاد چقدرررر از صبح تا شب درس میخوند ؟؟!! یادته چقدرررر بچه ها اون اوایل چقدر بهش حسادت میکردن و مسخرش میکردن و بهش توهین میکردن ؟؟!! سجاد توی دانشگاه کلاس برگزار میکرد تا بتونه شرایط مالیش رو ارضا کنه و ادامه بده .. سجاد استعداد عجیب غریب نداشت… سجاد اون همه درس میخوند و تلاش کرد .. سجاد از همون اول بزرگ فکز کرده بود که وقتی یه سریا سر کلاس وقتی استاد سر کلاس بود اون ته کلاس سجاد رو مسخره میکردن که (( هههه جوجه رو اخر پاییز میشمارن )) و سجاد هیچ واکنشی نشون نمیداد ..چون اون میدونست به هدفش میرسه ومیره امریکا و در بهترین دانشگاه جهان بورسیه میسه و تحصیل میکنه دز مقطع دکتری!!! سجاد با اون همه طعنه و مسخزه شدن و مشکلات تونست به ارزوش رسید …

یعنی این ادم ها (( خواهرم .. همسز خواهرم … سجاد والیبالیست.. سجاد هم دانشگاهی )) این ادم ها هم اون اوایل مشکلات مالی داشتن و کلی هم همشون مسخزه شدن … ولی این ادم ها اهدافی داشتن و امیدی داشتن و ارزویی داشتن و ادامه دادن و موفق شدن با وجود شرایط سخت مالی همشون تونستن به ارزشون برسن.. .

سوال دوم : چه درس هایی میتونم از موفقیت این افراد بگیرم؟؟

خیلی پشتکار بالایی داشتن ..

هدف های بزرگ داشتن و بزرگ فکر کردن از همون شروع کار

خیلی تمرکز بالایی داشتن…

خیلی خوب تونستن ذهنشون زو در روز های سخت کنترل کنن و ادامه بدن ..

قائم به ذات بودن ..

اعتماد به نفس بالایی داشتن..

توی روزهای سخت جا نزدن و حرف مزدم براشون مهم نبود.

استعداد عجیب غریب نداشتن … بلکه هر کدوم از این افراد در مسیر علایقشون بودن و حرکت کردن و تمرکز و پشتکار بالایی داشتن و روزهای سخت رو پشت سر گذروندن و مسخره شدن ها براشون مهم نبوده …

خیلی خیلی متوکل بودن..

خیلی خیلی امید داشتن و با اشتیاق و توکل ادامه دادن …

عجله نداشتن و ادامه دادن …

نتیجه گیری کلی:

نتیجه میگیرم ادامه بدم و حرص نزنم و عجله نکنم و قانون تکامل رو رعایت کنم و خودم رو با دیگران مقایسه نکنم و به خودم بگم مسائل و مشکلات جزیی از روند پیشرفته و برای من هست و برای تمام افرادی که موفق شدند هم بوده ولی قابل حله فقط باید ادامه بدم و پشتکار و تمرکز بالاتری داشته باشم و متوکل تر باشم و حسادت نکنم و خودم زو در برابر دیگران تخزیب نکنم و سبک شخصی خودم رو داشته باشم و بزرگ فکز کنم و نگران شرایط فعلی مثل سن و این داستانا نباشم و بذونم اگر ارزویی در دلم نهاده شده حتما با صبر و پشتکار و تمرکز و جدیت و دوری از حواشی و تحسین موفقیت این افراد و افراد موفق دیگه حتما به موقعش بهش میرسم..

موفق باشید