ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

به نام خداوند بخشنده و مهربان

سلام استاد عباس منش عزیز ، این فایل خیلی برای من خوب بوده ، امروز نکته برداری کردم و دوباره فایل رو گوش کردم.

استاد اینکه گفتین موفقیت های نزدیکان و دوستان و .. رو لیست کنیم و بعدش اون تمرینا رو انجام بدیم و درس های لازم رو از اونا بگیریم من واقعاً نمیدونم که چطور باید این کار رو انجام بدم چون 99درصد موفقیت های مالیشون با قرض و قسط و وام هست. حتی بعضی هاشون سفر رفتن هاشون، حتی یه سری ها لباس خریدن هاشون با قسط و قرضه! هر کسی تو فامیل ما زمینی ، یا خونه ای خریده همیشه گفته که فلان جا وام گرفتم ، از فلانی قرض کردم ، محل کارمون وام میدادن نمی دونم ، یا چیزی رو فروختن که چیز دیگه ای رو بخرن، مثلاً ماشین داشتن بعد که ماشین بهتری گرفتن اینطور بوده که ماشین اولی رو فروختن به اضافه ی یه وام یا قرض ماشین بهتری خریدن. برای خونه هم همینطور. شده که تو فامیل ما کسی که سن و سالش از ما کمتر بوده در عرض دو سه سال سه تا خونه خریده اما هر سه تاش با قرض و وام بوده. از هر کدومشون که بخام بگم یا سرش به وام میرسه یا قرض و یا مثلاً ارثی بهشون رسیده بردن تبدیل کردن به خونه یا ماشین یا زمین. من واقعاً پوستم کنده شد تا این رو به خودم بفهمونم که قرض و وام و قسط رو بذارم کنار.خدا پدر و مادرم رو حفظ کنه همیشه از اینکه از ارث به جایی برسم بدم میومده . اما قبل از آشنایی با شما با قرض و وام مشکلی نداشتم. من نمی تونم و نمیخوام دوستان و آشنایان خودم رو الگو قرار بدم. البته اینو بگم هیچ کدامشون ثروتمند به این معنا که آزادی مالی ، مکانی و زمانی داشته باشن نیستن. از نزدیکان بسیار عزیز خودم کسی هست که زمین ها و املاک زیادی داره از همون اول همه اش با وام گرفتن و قرض بوده . همیشه هم درگیر بانک و دیرکرد اقساط و فلانه .

اما از احساسات اون سال هام می تونم بنویسم. بعضی وقتا از موفقیت بعضی ها خوشحال میشدم و تحسین می کردم. اما بعضی وقتا ناراحت میشدم و میگفتم اینا دو ساله ازدواج کردن خونه دار شدن! مگه تو محل کارشون چه کار خاصی انجام میدن که بهشون خونه دادن! کاش ما هم یه جایی کار می کردیم به ما خونه میدادن!

الان که اینا رو نوشتم یادم اومد که 20 سال پیش یکی از عمه هام که تازه ازدواج کرده بود همون یکی دو ماه اول شوهرعمه ام یه خونه خرید . بیشترش پولش رو خودش داد و مبلغ کنی هم از پدرم قرض گرفت یا از پدرم چک گرفت و خودش بعد محل چک رو پر کرد الان خوب یادم نیست. اون موقع عمه ام گفت که همسرش گفته از همون ده سالگی که کار می کرده بخشی از پولش رو نگه میداشته و با همون پول خونه خریده. بعدها هم چند وقت یه بار برای عمه ام طلا می خرید ، دخترشون هم که به دنیا اومد برا دخترش هم طلا می گرفت و البته نقد دیگه. وای استاد چقد خوب شد که این تمرین رو دادین، من اینقد همیشه اکثریت فامیل تو ذهنم بود که هیچ وقت یاد این شوهر عمه ام نبودم. الان یادم اومد که چند سال یه پژو داشت و بعد یه ماشین دیگه بدون اینکه پزو رو بفروشه خرید. خبر ندارم اما به نظرم باید نقد خریده باشه دیگه. فک کنم پارسال بود که وقتی شنیدم خیلی خوشحال شدم و وقتی هم که گفتن اون ماشین قبلی رو هم داره دیگه خییییلی حال کردم و تحسینش کردم. چون این رو از شما یاد گرفته بودم که برای خرید چیزی ، نباید چیز دیگه ای رو بفروشیم.

و اما درس هایی که باید بگیرم فرض میکنم که تمام فامیل ما نقد به اون موفقیت های مالی رسیده باشن . همونطور که گفتم اون موقع احساسات بدی داشتم ، نسبت به خودم رضایت نداشتم و یا خودم رو لایق میدونستم و اون طرف رو نالایق اون موفقیت! اگه با ذهنیت الانم بودم اولین درسی که می گرفتم این بود که با خودم تکرار می کردم هر کسی هر جایی هست جای درستشه. پس اگه اینا به جایی رسیدن تو جای درستن. بعد هم ذهن خودم رو با تمرکز به نکات مثبت روزم و یا روزهای قبلم آروم می کردم و تشویقش می کردم دنبال درس باشه نه دنبال ارسال فرکانس منفی .قطعاً کار آسونی نبود که با یه بشکن حل بشه. بارهای اول برو برگرد ذهنی زیادی داشتم اما رفته رفته افسار ذهن رو بالاخره در اختیارم می گرفتم.و بعد با دید بازتری به قضیه نگاه می کردم .راستش اینکه برم بپرسم که شما چکار کردین رو خیلی درش مقاومت دارم. من همون موقع ها از دو نفر از فامیلمون پرسیدم جوابشون وام بود! حتی گفتم که خب پرداخت اقساط این همه وام کار سختیه بهم گفتن تقسیم بندی کردیم یه ماه درمیون ثابت قسط یه سری بانک رو میدیم و بانک هم چون پرداخت یه ماه در میون رو می بینه فعلاً کاری به ما نداره!!!! راستش بعد از اون دیگه از هیچکس نپرسیدم چطور موفق شدی. هنوزم مقاومت دارم با خودم میگم لابد اینا هم وامه! تو محل ما پسر یکی از همسایه ها در عرض چند ماه خونه ساخت یعنی آجر به آجری که میذاشتن رو هم من لذت می بردم و می گفتم میشه برای ما هم میشه. یه بار که به همسرم گفتم دیدی چه با حال در عرض چند ماه خونه رو ساختن و دیروز دیدم پرده زدن و لامپا روشنه ، خیلی لذت بردم. گفتم خیلی دوست دارم برم باهاشون حرف بزنم. همسرم گفت پول ساخت خونه رو پدرش داده. راستش اولش سریع افکار منفی اومد بالا که تو هر کاری کنی نمی تونی کسی رو پیدا کنی که اونطوری که تو میخای به پول رسیده باشه! اما باز ذهنم رو جمع کردم و گفتم نه. هستن کسانی که به طور طبیعی و با تلاش خودشون ثروتمندن من فقط نمیدونم و نمیشناسمشون. همیشه راستش استاد اینجور وقتا شما رو الگو قرار میدم و زندگی شما رو تو ذهنم مرور می کنم.و فقط با خودم میگم به قول شما که همیشه گفتین احساسات قطب نمای حرکت ما هستن ، اگه به هر دلیلی احساس ما بده یعنی داریم بر خلاف خواسته ی خودمون حرکت می کنیم و اگر احساسات ما خوبه یعنی ما هم جهت با خواسته هامون در حرکتیم. پس هر چه به تداوم احساس خوب کمک کنیم در واقع مسیر رو آسان تر می کنیم. درس هایی که من از شما گرفتم و دارم عملی اش می کنم توجه به جنس احساسم هست، عدم اشتراک احساس بدم با دیگران ، و برعکس اشتراک احساسات خوبم با دیگران ، رفیق بودن با پولم که این بزرگترین درس بود که آرام آرام داشتم اجراش می کردم و حدود دو هفته ی پیش خداوند یه هدایت مهم بهم داد که خیلی هم اجراش ترس داشت ، اول باید تصمیم ام رو به همسرم می گفتم و آخر این ماه باید برای اولین بار این تصمیم رو عملی کنم. هدایت این بود که من باید درآمدم رو برای خودم نگه دارم . من تو این دو سال و خورده ای که بعد سال ها تدریس رو شروع کردم به جز اون حساب رفیقم که تو روانشناسی ثروت 1 یاد دادین چیزی برای خودم ندارم حتی چیزی برای خودم نخریده بودم! و همه رو تو خونه خرج می کردم و …. فکر می کردم باید به همسرم کمک کنم! انگار خدا نمی تونست بهش کمک کنه و یا انگار همسرم به تنهایی نمی تونست از پس مخارج بر بیاد ، با این تفکر کمکش می کردم. اما بنا بر هدایت الله دیگه نمیخام این کار رو بکنم. گفتنش واقعاً سخت بود. با استفاده از اون قسمت از نتایج دوستان آقای عطار روشن که شما تاکید می کنید که نه قرض بگیرید و نه قرض بدید برای همسرم گفتم ، دقیقاً همون قسمت فایل رو به ایشون نشون دادم! جا خورد اما پذیرفت دو سه روزی هم تو فکر رفت ، خودم هم دو سه روز ازین تصمیم خودم هنگ بودم .بعد دو سه روز بهش گفتم بهت حق میدم جا بخوری اما یقین بدون این راه هم برای من خوبه و هم برای تو. رویه ی قبلی ما ریشه در افکار منفی و محدود کننده داشته. بهش گفتم احساست رو درک می کنم اما بیا سعی کنیم از دید قانون نگاه کنیم. یواش یواش همسرم فکرش باز و آزاد شد. احساس می کنم انرژی ای در وجود جفتمون آزاد شده که قبلاً نبوده. حتی انگار علاقه ی ما به هم بیشتر شده . از این تصمیم راضی ام. و خوشحال

از مهمترین درس های دیگه ای که شما گرفتم این بود که هیچ چیزی رو نفروشید برای اینکه چیز دیگه ای رو بدست بیارید.اشتباهی که پیش ازین بارها و بارها مرتکب شده بودم و اصلاً عادی بود! با اینکه اینهمه رو این پاشنه آشیلم کار می کنم هنوز هست ، الان یک سال و نیمه که چیزی رو نفروختم برای اینکه چیز دیگه ای بخرم.همین چند وقت پیش نجوا میگفت شما ماشین لازم دارین زمینتون رو بفروشین ماشین خوبی میشه باهاش خرید!!! وای خدای من! و من بارها به خودم میگم پول ماشین رو خودم میسازمش !

درس دیگه ای که از شما گرفتم تو قانون سلامتی بود! شما قبل از رسیدن به قانون سلامتی بارها راه های دیگه ای رو رفتین که اونا هم در زمان خودش هدایت الله بوده و دریافت کردین و انجام دادین. شما اون مسیر ها رو رفتین و نا امید نشدین و اینقدر ادامه دادین تا رسیدین به قانون سلامتی.

عملگرایی شما رو خیلی دوست دارم ، و خیلی برام پررنگه . دارم تلاش می کنم تا عملگرا باشم. تمام تلاشم رو نکردم اما دارم بهتر و بهتر میشم.

از بچه های همین سایت موفقیت هایی که دارند من رو واقعاً خوشحال می کنه. اما قبلا اینطور نبودم. قبلاً می گفتم من که زودتر اومدم تو سایت و اینهمه دارم رو باورام کار می کنم چرا پی کسی که بعد از من اومده موفقیت های چشمگیر داره؟ چند بار اینو از خدا پرسیدم و هر بار جواب عملگرایی بوده. دیدم این عزیزان ایده ها رو اجرا کردن ، و بعد از جایی که فکرش رو نمی کردن نتیجه ها پدیدار شده. خدا روشکر می کنم که جایی هستم که عزیزان راه هایی رو که رفتن نوشتن ، یا مثل آقا هادی و آقا رضا فیلم هست که می بینیم و نه تنها فیلمشون هست بلکه تحلیل شما چقدر راهگشاست .

اینکه ما نسبت به قرض و قسط و وام فکرمون عوض شده از شما یاد گرفتیم و من هنوز از هیچ جای دیگه نشنیدم . از موفقیت آقا رضا در پرداخت بدهی اش من به شدت خوشحال شدم و اولین باری که فیلمشون رو دیدم اشک شادی ریختم که خدایا به همین راحتی میشه ! من و همسرم الهام گرفتیم که مهمترین هدف ما پرداخت بدهی زمین باشه با اینکه املاک خیلی به ما وقت داده و راحت گرفته . ما شروع کردیم در حد توانمون پرداخت زودتر رو و به چشم خودم دیدم درهایی که خداوند باز کرد. عزیزان تموم کردن قسط و بدهی و وام و همینطور قرض دادن به این معنا که شما یاریگر کسی باشید با این فکر که اون نمی تونه رو جدی یگیرید و برای همیشه بذارین کنار . خیلی حرفه که استاد میگه وقتی قرض بده که فکر کنی تو داری میبخشی!به چه قلب بزرگی و به چه حد بالایی از کنترل ذهن باید رسید که اینطور پول داد!

استاد الان نگاه من تا حدود زیادی به موفقیت های آدما متفاوت شده و دیگه مثل قبل نیستم و بعضی وقتا به حدی شاد میشم که انگار این منم که به اون موفقیت رسیدم و به شدت احساس می کنم که این موفقیت برای همه ی آدمایی که بخوان و باور کنن شدنیه و از جمله برای خود من.

در مورد موفقیت تحصیلی ، یکی از پسردایی هام دکترای برق هست، دقیق رشته رو یادم نیست. از من سه سال کوچیکتره. همون موقع ها همیشه از موفقیتش لذت می بردم و با اینکه از من کوچیکتر بود نگاه می کردم ببینم چکار می کنه. همیشه از مدرسه که میومد اول مشق و درسش رو انجام نیداد و بعد ناهار میخورد. و بعد هم می رفت بازی و تفریح و تلویزیون و آزاد به معنای واقعی بود. برعکس بچه های دیگه که اول همه کار می کردن به جز درس. تازه شب میومدن و با مامانا کل کل می کردن.این پسردایی ما خودش خودجوش اینطوری بود. سال اولی که کنکور داد گفت رتبه ای که میخام نشد و نشست سال دیگه خوند و چیزی که میخواست به دست آورد ، فوق و دکترا رو هم با نمرات بالا گرفت و اصلاً آدم می بینتش کیف می کنه. من چند وقت یه بار برای بچه هام میگم که این پسرداییم اینطوری بود و نتیجه اش هم با بقیه متفاوت بود. خوبیش این بود که همه چی رو هم به جا داشت . اینقد هم با لذت درس میخوند که آدم هوس میکرد بره خونه درس بخونه. موقع بازی و تفریح هم با لذت تمام بازی و تفریح می کرد. خیلی وقته که ندیدمشون . الهی هر جا هست روزبروز موفق تر و شادتر و ثروتمند تر بشه.اون موقع ها با اینکه دقت میکردم که چکار میکنه اما درس نمی گرفتم اما امروز که در مورد آقا ابوتراب نوشتم میخام ازشون درس بگیرم. میخام مثل اون اول کار مهم ام رو انجام بدم و بعد سبکبال از روزم لذت ببرم. به جا هم شادی کنم و هم تفریح و هم از کارم لذت ببرم . و باور کنم که میشه. اون باور داشت که میشه با اینکه تو یه مدرسه ی ساده درس میخوند ، همیشه می گفت که خود آدم مهمه که چجور فکر کنه. دوستان مهمش هم مثل خودش موفق بودن. تو اون سال ها و با اون سن و سالش کتاب های موفقیتی دستش بود و میخوند.

خلاصه که آدم شاید فکر کنه فلانی که کار خاصی نکرده و بعد فکر کنه خودش خیلی کارا کرده ، پس چرا نمیشه؟ به قول استاد ما تو توهم کار کردن بودیم که نشده. اگه حقیقتاً رو خودمون کار کرده باشیم باید نتایج به فراخورش رو ببینیم اگه ندیدیم پس به اندازه ی کافی کار نکردیم. امیدوارم که دست از توهّم بردارم و عملگرا باشم . که بارها به چشم خودم دیدم که وقتی اقدام عملی داشتم معجزه شده.

استاد چقدر قشنگه که شما هر بار یه فایلی میذاری بچه های سایت میگن این دیگه آخرت آگاهیه ، و باز چند وقت دیگه شما یه فایل دیگه میذاری بازم همین رو میگن. داشتم فکر می کردم دیگه اون دوره ای که تو این فایل ازش حرف زدین که مربوط به خودشناسیه بیشتره دیگه چجور میشه. خوشحالم ، از اینکه با شما و این آگاهی ها آشنا شدم خوشحالم. اگه همین امروزم بمیرم میگم خدایا ممنونم که اینطوری مُردم، با این افکار مُردم. خوشحالم از اینکه با خدای خودم دوستم ، در عین اینکه خدای من بزرگتر از هر بزرگیه، قدرتمند تر از هر چه قدرته ، و رفیق تر از هر چه رفیقه. من از همه لحاظ فرق کردم. دنیای من متفاوت با دنیای چند سال پیشه .

استاد از لذت بخش ترین کارها برای من همینه که میتونم ذهنم رو کنترل کنم. گاهی به ثانیه افسارش دستمه ، گاهی به دقیقه و گاهی به ساعت و گاهی به سه چهار روز . به هر حال افسارش رو به دست میگیرم و این بزرگترین ثروتی هست که خدا بهم داده. میشد که من با همون افکار افتضاح خودم زندگی کنم! وای نه ! حتی تصور اون مدل فکر کردن و اون مدل خدا رو دیدن زجر آوره. اینکه تا همینجا اومدم هزاران هزاااااار شکرگزارم. خدایا سپاسگزارم. امیدوارم تا آخرین لحظه ی حیاتم تو همین مسیر باشم.

اللهم ثبت اقدامنا….

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سلام استاد عباس منش عزیز

اینکه پرسیدین که وقتی یکی از عزیزان و اطرافیان و… به موفقیت بزرگی دست پیدا می کنه چه حسی به شما میده؟ همینجا فایل رو استپ زدم تا جواب بدم. با اجازه تون میخوام از چند سال پیش ازین جواب بدم ، چون اگه بخوام با احساسات الانم جواب بدم ، احساسات الانم نتیجه ی عمل به آموزش های شماست و به نظرم برای خودم هم خوبه که برگردم به گذشته و یادم بیاد که چی بودم و الان چی شدم .

یادمه وقتی که بچه بودم ، نوجوان بودم و تا حدود 23 سالگی در زمینه موفقیت آدما احساس حسادتم اینقدر کمرنگ بود که میتونم بگم نبود. اما یواش یواش احساس بدی که تا دو سه سال پیش خودمم نمیدونستم که حسادته در من شکل گرفت. همین الانم ذهنم قبول نمیکنه که من حسود بودم. بهم میگه تو فقط حس بدی داشتی اما به نظرم همون حسادت باشه. در زمینه های مختلف هم بود نه فقط در زمینه ی مالی. در زمینه ی روابط ، موفقیت ها و سلامتی ، و البته موفقیت های مالی و…. یادم میاد از یه دوره ای حسادت های من اول نسبت به روابط شروع شد ، با اینکه خودم روابط خوبی رو داشتم اما انگار باز هم حسادت داشتم ، نمی دونم بهش چی میگن انگار روابط خوب رو برای خودم میخواستم ، و حس خوبی نداشتم که ببینم دیگری هم مثل من داره تجربه می کنه. کم کم این حس به جنبه های دیگه هم کشیده شد و این روزا می تونم بفهمم که چه فاجعه ای بود و چقدر خودم و در مواردی دیگران رو اذیت کردم. عزت نفسم که یه زمانی بالا بود و همون موقع ها هم بود که خیلی حسادت رو تجربه نکردم .یواش یواش عزت نفس خودم رو در جاهای اشتباه دیدم و خیلی آرام آرام خرابش کردم ووبهومیزانی که عزت نفسم رو از دست دادم به همون میزان احساس حسادت در من شکل می گرفت و بزرگ و بزرگتر میشد و من هم بیخبر از بلایی که داشتم سر خودم میاوردم بهش بها میدادم و اوضاع بدتر بدتر میشد . من به چشم خودم دیدم که همینطور که ما آرام آرام می تونیم از خوب به خوبتر برسیم، می تونیم از بد هم به بدتر برسیم . و من رسیدم و من به بدتر رسیدم . شرایط من از همه لحاظ میرفت که بدتر و بدتر بشه . علاوه بر حس حسادت افسردگی هم بعدش شروع شد . واقعاً بخوام اگه توصیح بدم که من به چه چیزایی حسادت داشتم از گفتنش خجالت می کشم و برام راحت نیست . مواردی که به لطف خدا الان ازشون آزادم و البته همیشه در حال کار کردن روی خودم هستم که اگه اینطور نباشه مطمئنم اون احساسات دوباره برمی گردن. احساسات در نتیجه ی افکار ما پدید میان ، یعنی اول ما فکر می کنیم و بعد فکر رو در ذهن به زبان ها و شکل مختلف تکرارش می کنیم و بعد تبدیل به احساسات میشن . به نظرم همزمان که فکر اول تو ذهن شروع میشه احساس هم زنگ میزنه اما شاید خیلی واضح نباشه و هر چه توجه به اون فکر داشته باشیم احساس به وجود اومده پر رنگ تر و پر رنگ تر میشه. داستان منم همین بوده. یعنی تو همون سن 23 سالگی مواجه شدم با مواردی ، و بعد فکری تو سرم اومد و من به جای توجه به ابعاد مثبت اون قضایا به فکر منفی ای که در کسری از ثانیه به ذهنم خطور کرده بود توجه کردم و با موندن در اون فکر بهش سوخت رسانی بیجا داشتم و و و و تا جایی که طبق اون احساسات عمیق و اشتباه اقدامات اشتباه هم داشتم و این وضع رو بدتر و بدتر می کرد. من دوره ای از زندگیم وضعیتی رو تجربه کردم که هم به لحاظ مالی در وضع خوبی بودم و هم به لحاظ احساسی و اجتماعی و رشته ی کاریم موفق بودم. اما یه اشتباه و شاید باید بگم چند اشتباه باعث شد آرام آرام وارد مسیر اشتباه بشم. من که انسان شکرگزاری بودم خیلی آرام به نجواهای ناسپاسی ذهنم بها دادم و به جای اینکه شکرگزارتر بشم برعکس میشدم . دقیق نمیدونم چی شد اما من آگاهانه دوستانی رو انتخاب کردم که بزرگترین اشتباه زندگیم بود و این رو دقیقاً همین الان می فهمم .و این خیلی آرام اتفاق افتاد و من بدون اینکه خودم بفهمم از خود واقعیم دورتر و دورتر شدم . بحثش مفصّله ،نمیدونم باید توضیح بدم یا نه . اما فقط همینقدر بگم که رفته رفته به حدی آدم حسودی شده بودم که حتی به لباس های اطرافیانم حسادت داشتم ! به خورد و خوراک و شغل و روابط و ….. کلاً یه آدم دیگه ای شده بودم. بعضی جاها فکر می کردم که من کلی زحمت کشیدم تا به اینجا رسیدم ، فلانی که کاری نکرده چرا باید به اینجایی که من هستم برسه! بعضی موقع ها فکر می کردم من چون چنین و چنانم لایق فلان محبت یا لایق محبت فلان شخصم، اون چه هنری داره که از محبت فلان شخص بهره مند باشه! یا حتی در مورد تربیت فرزند هم حسادت داشتم ! که من کلی کتاب خوندم و جلسه شرکت کردم و جلسات زیادی گوش کردم اگه بچه من عالی بشه طبیعیه ! اما فلانی که هیچ کدوم از این کارا رو نکرده چرا بچه هاش عالی هستن و حتی خیلی هم بهتر از بچه های من! دقیقاً الان می فهمم که بعضی وقتا به آشپزی های دیگران هم حسود بودم با اینکه خودم آشپزی خیلی خوبی داشتم ! شاید من نمونه بارز کسایی بودم که می گفتن سطل من اگه خوبه سطل فلانی چرا بهتره؟! اون که کاری نکرده!! .شدم آدمی که خودم اصلاً دوستش نداشتم.خداروشکر که اینقد احساسم به خودم بد شد که خواستم دوباره یه آدم دیگه ای بشم. خلاصه بگم که رسیدم به جایی که فقط از خدا آرامش قلبی میخواستم و خداوند هم کمکم کرد و قدم اول که در اون زمان هم بسیار برام سخت بود جدا شدن از اون جمعی بود که هفته ای چند بار و هر چند ساعت باهاشون وقت میگذروندم . اونا آدمای خوبی بودن این من بودم که ایراد داشتم . این من بودم که به جای بیرون کشیدن جنبه های مثبتشون ، جنبه های منفی رو میدیدم و حتی الگوی خودم قرار می دادم.این احساسات بد که غالباً با استرس شدید هم همراهند سلامتی من رو به شدت تخریب کردند و من در وضعیت بسیار بدی قرار گرفتم. و سلامتی هم به موارد دیگه ی حسادتم اضافه شده بود. دیگه حالم از خودم و افکار و احساساتم بهم میخورد. تو فایل های نتایج دوستان ، وقتی آقا هادی از نحوه ی تغییر خورشون میگفتن من کاملاً درک می کردم، وضعیت کلی مشابهی با ایشون داشتم و شنیدن حرفای ایشون به من خیلی امید و انگیزه داد.و همین جا از آقا هادی متشکرم که این فایل ارزشمند رو اماده کردن. برای یک انسان اینطور حرف زدن خیلی سخته . چه برسه به اینکه منتشر هم بشه. ایشون کار بزرگی کردند و یقیناً این فایل خیلی ها رو تکون داده و خیلی ها رو هم در مسیرشون ثابت قدم تر کرده.

خلاصه به وضعی رسیدم که عمیقاً از خدا فقط آرامش میخواستم و انگار خدا باهام حرف زد و راه رو نشونم داد.و من هم آروم آروم شروع به تغییر کردم. برای همین از یه جایی تصمیم گرفتم‌ که تنها باشم و این بدون شک راهی بود که خداوند به دلم انداخته بود و از همون جا یواش یواش رشد دوباره من آغاز شد. من آرام آرام همه چی رو تغییر دادم. خییییییییلی سخت بود و هنوزم برام سخته البته که خیلی راحت تر شده اما هنوز کار می بره . نه هنوز کار میبره بلکه تا آخرین لحظه ای در این دنیا نفس می کشم کار می بره .برای بهبود خودم به آگاهی نیاز داشتم .حالا دیگه سه تا بچه قد و نیم قد داشتم و وقتم خییییلی کم بود برای همین از خوابم زدم. اول در طی روز تلاش می کردم اما دیدم تمرکز ندارم.بازم هدایت شدم به اینکه یواش یواش از خواب صبحم بزنم . هر بار پنج شش دقیقه زودتر بیدار شدم . تا اینکه یولش یواش وقت خیلی بیشتری داشتم.اوضاع خیلی آرام آرام بهتر و بهتر میشد. و از یه جایی هم با استاد عباسمنش عزیز آشنا شدم و حقیقتاً که نقطه ی عطفی برام هست . و سرعت بهبود ها بیشتر شد و البته ریشه ای تر. چون استاد مسائل رو ریشه ای بررسی می کنه . و برای تمیز کردن صرفاً آشغالا رو نمی ریزه زیر مبل! مهمترین حرف و درسی که از استاد عباس منش بزرگوار یاد گرفتم تغییر خودم هست. تغییر اساسی خودم . کافیه من همین یه فن رو خوب اجراش کنم و تمام سعیم رو دارم می کنم . از روزی که این پروژه ی عظیم مادام العمری رو استارت زدم حالم یواش یواش بهتر شد و تا همین الان که اینجا نشستم و با احساس عالی دارم تایپ می کنم ادامه داره و از خداوند میخوام که کمک کنه این بهبودها ادامه داشته باشه. و نتایجم هم آرام آرم بیشتر و بیشتر بشه. و خیلی جالبه که هر بار از تغییر شرایط اطرافم نا امید و یا بیخیال میشم و برعکس ، به تغییر خودم می پردازم نتایج بهتر و بهتر میشه.

خدایا شکرت که برای تغییر زندگیم راحت ترین کار رو گذاشتی ، و اونم تغیر خودمه. کار سختیه اما به نظرم خیلی راحت تر و قابل انجام تر از کارای دیگه است.

برم بقیه ی فایل رو گوش کنم. متشکرم استاد……..

اللّهم ثبّت اقدامنا