ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام استاد عزیزم وقتی این فایل دیدم خیلی خوشحال شدم احساس خیلی خوبی نسبت به این دوره که هممون قراره باشیم دارم مطمئنم که قراره تفاوتی ایجاد کنه مثل همیشه پس خودمو متعهد کردم مخصوصا با صحبت های شما که این موهبت الهی جدی تر بگیرم و با تمام وجود تمرین ها لازمه انجام بدم کامنت بذارم گوشه کوچیکی از سپاسگزاری من استاد عزیزم ازتون بی نهایت ممنونم برای این فرصت زیبا که در اختیار ما قرار میدید و انقدر برا پیشرفت ما اهمیت قائلید استاد خیلی سپاسگزارم و همچنین از خانواده خودمم واقعا ازهمه شما سپاسگزارم برای این کامنت های فوق العاده تون درک و صداقت تون که همیشه بهم کمک کرده و می‌کنه

سوال اول:

اگر یکی از دوستان یا نزدیکان شما به موفقیت قابل توجهی برسد، شما چه احساسی درباره موفقیت آن فرد داری؟

آیا خوشحال می شوی و انرژی و انگیزه می گیری؟!

آیا موفقیت او الهام بخش شما می شود؟!

یا شما را به احساس حسادت، ناتوانی می رساند؟!

اگه اون موفقیت چیزی باشه که من بهش علاقه دارم ودوست دارم که داشته باشمش حقیقت این احساس حسادت کوچیکی و حقارت بهم میده احساس این که انگار عقب افتاده ام بی عرضه ام ذهنم میاد بهش دامن می‌زند میگه تو بی عرضه ای تو از پس اش برنمیای نمیتونی به اون برسی تو شرایطش نداری زمانش نداری و سریع ام میاد توجیه می‌کنه موفقیت بقیه رو اون خانواده آزادی داشته اون پول داشته سرمایه داشته شغل خوبی داشته و یه لیست از دلایل و بهانه ها یا حتی تحقیر ها که این رنج مغزکمتر کنه و اون موفقیت طبیعی جلوه بده بگه خب تو اون شرایط نداری پس تو نمیتونی تمام

و باز احساس من عصبانیت خشم بیشتری میشه خیلی جالبه استاد با این سوال فهمیدم من خیلی اوضاع خرابی دارم من به همه موفقیت ها احساس حسادت احساس بد احساس عقب افتادگی احساس خشم ناراحتی. دارم انگار یه غرور کاذب مسخره تو وجودم دارم یه خود برتر بینی مسموم که من باید از همه بهتر باشم من اول باید باشم من باید موفق باشم و اگه این معادلات به هم بریزه منم بهم میریزم با توجیه بهانه ها از یه طریق دیگه ای می‌خوام این احساس غرور رو ارضا کنم

در واقع من همیشه دارم موفقیت ها از ریشه تکذیت میکنم

انگار باور کمبود عمیقی تو وجود من که سقف کوتاهی داره یه دید کوچیک که به بالاتر بهتر فکر نمیکنه که با حرص خشم حسادت هی خودشو پایین تر می‌کشه از خواسته هاش هی دور دور تر داره میشه خودشم حالیش نیست چه ضربه هایی داره به خودش میزنه

واقعا دارم مانع رشد خودم میشم هاع

البته من هیچ وقت این احساسات بروز نمیدم که مانع دلخوری کسی واقعا بشم واقعا سعی میکردم با دانسته هام به خودم یاد آوری کنم البته از حقم نگذریم استاد من خیلی خیلی نسبت به قبل بهتر شدم اما هنوزم این احساسات تو وجودم هست با اینکه زبانی تحسین میکنم با خودم درگیر میشم هی راه درست نگاه درست گوشزد میکنم که نذارم این افکار مثل خوره به جونم بی افته اما یه جورایی همیشه هم حس میکنم که یه ریشه عمیق تری اون زیر ها خرابه من هنوز درستش نکردم هنوز اشغالا زیر مبل باید این احساس خوب درونی تر باشه باید این آرامش واقعی تر باشه این امکان هست من هنوز بعضی خلا ها رو پر نکردم باید بازم سعی کنم

واین فایل استاد انگار برای من بود انگار یه سکوی پرتاب قراره باشه خیلی خوشحالم و سپاسگزارم برا این فایل برای اینکه آنقدر بنیادی قراره شخم بزنم و ریشه های خرابه مهمی که تا حالا پیدا نکردم شون عقبم نگه داشته رو قراره پیدا کنم خدایا شکرت شکرت شکر

تو دفترم ادامه سوالا رو نوشتم و جوابم دادم ولی خب چون جزئیات زیادی داشت خلاصه خواسته هایی که نزدیکانم رسیدن بهش مثل آزادی عمل خودت بودن ، رشد مالی و خرید ماشین خونه و دورتر افرادی که تو حوزه مورد علاقه من به درجات خیلی بالایی رسیدن …

چه احساسی داری ؟ همون‌طور که بالا توضیح دادم احساست غالب من حسادت خشم عصبانیت یا تحقیر با اینکه سعی میکنم کار درست رو انجام بدم اما احساست درونی من هنوز از ریشه بنیادین تغییر نکرده

.از چه زاویه ی مثبتی به موفقیت های این افراد نگاه کنم ؟ چه درس هایی می توانم از مسیری بگیرم که منتهی به موفقیت این افراد شده است؟

این آدم که الان آزادی داره خودشه خب از ویژگی هاش این بود که نگران حرف مردم نبود خودشو پایین تر از بقیه نمیدید هیچ وقت همه رو می پذیرفت و از جمله خودش رو هم و راحت بود کلن با همه

اگه فلان دوستام این آزادی ها رو دارند وقتی دقیق تر میشم میبینم اونها برای خودشون ارزش قائل اند اونها انتظار شون بالاتر چون لیاقت بیشتری برا خودشون در نظر دارند و خب نتایجوشونم به طبع بهتر

حقیقت اینه سن واقعا محدودیتی ایجاد نمیکنه میشه تو 18 سالگی ماشین خودت داشته باشی و پول بسازی

امکان پذیر میشه از اینم بهتر میشه امکان داره که همون طور که این رکورد های قبل حالا جا به جا شده بازم در آینده جا به جا بشه بالاتر بره بهتر بشه این نشون میده هیچی ساکن نیست و دائم در حال تغییر جهان اگه باورش کنی تو هم میتونی جزئی از این تغییر باشی میتونی

و در ضمن من همیشه برای توجیه موفقیت های بقیه اینکه کمتر عذاب بکشم دنبال دلایل واهی بودم همیشه دنبال اینکه خودم با هاتون مقایسه کنم ( مخصوصا آدمهایی که هم سن سال من بودن یا شرایط شبیه تری داشتیم یا هر مورد مشابه، بیشتر عذابم میداد که چرا من نتونستم ) تو سر خودم بزنم به خودم حق بدم که اگه اوضاع من خوب نیست خب تقصیر من نیست اما حالا دارم فکر میکنم من که تو زندگی شخصی اون افراد واقعا نبودم واقعا نمی‌دونم که اونها چه مسائل ریز درشتی داشتن چه زندگی داشتن چه دیدگاهی داشتن من از مغز خودمم سر در نمیارم چطور با این قاطعیت مینشستم اون ها رو قضاوت میکردم چطور اونها هم اگه مثل من مینشستن دنبال دلایل بهونه هایی که چرا نمیتونم من موفق بشم میگشتن اونها هم هیچ کاری نمی‌دونستم انجام بدن این اشتباه است من تو زندگی اونها نیستم از همه ابعاد ش خبر ندارم دغدغه ها شرایط اونها رو نمی‌دونم حتمن اونها هم مثل من مسائلی داشتن اما تمرکز کردن رو بخش خواسته هاشون این فرق ما با همه من با حسادت و این رفتارها در واقع دارم رو کمبود اون چیز تو زندگیم فوکوس میکنم که احساس بدی به من میده چون احساس ناتوانی میکنم که نمیتونم برسم بهش یا اونها چون دارند دیه به ما نمی‌رسه کمبود ترس یا چون من دیه اولین نفر نبودم دیگه فایده ای نداره دیر شده عقب موندی خب نتیجه هم مشخصه

یاد یه مصاحبه از نوید محمد زاده افتادم که سوال جوابشونو براتون میذارم اینجا

بارزترین ویژگی اخلاقی شما در بازیگری چیست؟

بازیگر باید خوب بقیه را هم بخواهد. من اعتقاد دارم که این راه موفقیت است تا وقتی که کار خوب دیگران را تحسین نکنی و نتوانی متواضعانه کار خوب آنها را ببینی و برایشان خوشحال باشی نه دیگران خوب تو را میگویند و نه به جایی خواهی رسید.