ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام ب همه‌ی این خونواده‌ی فرهیخته‌ای ک آگاهانه دارن سعی میکنن زندگیشون رو تغییر بدن.

من بیشتر از 3.5 ساله ک عضوم تو این سایت، اما این اولین کامنتمه!

بسیاری از فایلها رو دیدم و داخل دفترم ثبت کردم و اگه تمرینی داشتن، همونجا انجام دادم، اما این سری میخوام اینجا تمریناتمو یادداشت کنم.

اول از همه بی‌نهایت خدا رو شکر میکنم ک من رو با استاد عباسمنش و سایت بسیار خوبش آشنا کرد و بعد بابت این فایل بسیار گرانبها از استاد عزیزم تشکر میکنم ک انرژی و وقت و هزینه‌شون رو صرف کردن، ولی الان ما رایگان میتونیم ازش استفاده کنیم. خدا قوت.

1) سؤال اول:

وقتی اطرافیانم ب موفقیت می‌رسن، احساس من چیه؟ (ب طور کلی احساس معمولمو میگم)

بله من از موفقیت اونها برای خودشون خوشحال میشم و واقعا از ته دلم بهشون تبریک میگم.

ولی برای خودم چی؟ وقتی من موفقیت اطرافیانم بخصوص موفقیت‌های شغلی و مالیشونو میبینم، حسرت میخورم.

خدا رو شکر تا اونجایی ک خودمو شناختم، میزان حسادت از بچگی توم بسیار بسیار کم بوده همیشه، یعنی نمیگم کاش فلانی ب اینجا نمی‌رسید یا تو دلم ناراحت بشم از اینکه اون موفق شده! اصلا هم نگران حرف بقیه نیستم ک بگم الان با اون مقایسه میشم و این حرفا، نه.

ولی تو خودم حسرت میخورم ک من میتونستم حتی ب خیلی بالاتر از اینها برسم، ولی دست روی دست گذاشتم و هنوز درجا میزنم و به همینم نرسیدم! این باعث میشه ک احساس ناتوانی و یجور شکست پنهان تو خودم داشته باشم.

ب خودم میگم من توانایی و هوشم خیلی بالاتر از فلانی بوده، ولی چون حرکت نکردم، درجا زدم و از توانایی‌هایی ک خدا بهم داده استفاده نکردم. اگه مثلا فلان مسیرو ادامه داده بودم، تا الان واسه خودم کسی بودم… این موضوع باعث غمم میشه.

اون لحظه حسم اینه ک کاش منم تا الان ب اون موفقیت رسیده بودم… چرا هنوز درجا میزنم؟ چرا اگه اقدامی میکنم مؤثر نیست؟

دیدین عطر یه نت قوی اولیه داره، و یه نت میانی و در نهایت یه نت پایانی ک خفیف میشه؟

احساس اولیه‌ی من هم همونطوره، همه‌ی اون احساس‌ها رو نهایتا تو نیم ساعتِ اول دارم، ولی بعد خیلی کمرنگ میشن و ب این فکر میکنم ک من تو خیلی زمینه‌ها خیلی تواناتر از اونا ام، پس هنوزم دیر نشده و همیشه میتونم قدم ب قدم بسازم زندگی دلخواهمو، حتی خیلی بیشتر از اون موفقیت‌ها رو. فقط باید ترمزهامو برطرف کنم. و اینو قویاً بهش معتقدم ک یه روز ب جایی میرسم ک تو باور هیچکی نمیگنجه (این شعار نیست، باور قلبیمه).

خیلی دارم رو خودم کار میکنم ک اون لحظات حتی ب صورت خفیف هم خودمو سرزنش نکنم، ب خودم سخت نگیرم… ولی ب این راحتی نیست ک بگم دیگه دفعه‌ی بعد اگه موفقیت اطرافیانو ببینم، این احساسم تکرار نمیشه.

چون ریشه‌داره، چون از بچگی ما رو کمال‌گرا بار اوردن… از بچگی از ما پرفکت بودن رو انتظار داشتن… و متأسفانه متأسفانه تا چند سال پیش این سم مهلک رو ارزش میدونستم حتی! و حالا فقط خودمم ک باید باورهامو تغییر بدم و خودمو عوض کنم.

2) چه ایده‌های الهام‌بخشی از موفقیت اطرافیان در من میتونه ایجاد بشه؟

میفهمم که همیشه میشه با هر سن و تجربه‌ای و بدون سرمایه تو زمینه‌ی مورد علاقه‌م مهارت کسب کنم و ب درآمد بالا برسم.

میفهمم ک با برنامه‌ریزی و کنترل هوس‌های خرید، میشه ب اهداف کوچیک مالی رسید و کم‌کم موفقیت‌ها بزرگ میشن.

میفهمم ک با شغلهای سازمانی هم میتونم ب اهداف مالیم برسم، کافیه ک تو مسیر درست باشم، چون خدا درهای جدیدی برام باز میکنه و موفقیت پشت موفقیت میاد.

3) چه درسهایی میتونم از موفقیت دیگران بگیرم؟ (من اول درسهایی ک از نقاط مثبتشون گرفتم رو میگم، و بعد عبرتهایی که گرفتم)

درسها:

A – اول اینکه قدم ب قدم پیش رفتن، قانون تکامل رو بهتر درک کردن، هولِ زودتر رسیدن ب اهداف رو نداشتن، صبور بودن، ب خواسته‌شون نچسبیدن، نذاشتن چالش‌ها دلسردشون کنه. همچنان در مسیر هدفشون حرکت کردن و پول خودش ب سمت اونا روونه شده.

B – کمال‌گرایی نکردن، منتظر نبودن ک شرایط ایده‌آل بشه بعد حرکت کنن، تو ذهنشون معیارهای ایده‌آلِ اولیه تعیین نکردن، اقدام کردن و در طی مسیر چالش‌ها رو تک‌تک رفع کردن.

C – روی یه هدف متمرکز بودن، از این شاخه ب اون شاخه نپریدن و بقیه‌ی چیزها براشون فرعیات بوده، نه هدف اصلی. نذاشتن حواشی از مسیر اصلی دورشون کنه.

D – مهارت ارتباطیشون خوب بوده و در برخورد با دیگران هرچقدر روی تصمیمات، هیجانات و رفتارهاشون خودکنترلی بهتری داشتن، ب موفقیت بیشتری رسیدن.

عبرت‌ها:

A – در کنار موفقیت شغلی و مالی و ارتباطی، حال خوب خیلی خیلی مهمه، اگه کسی شکرگزار نباشه، اگه تمرکزش رو زیبایی‌ها و نعمتها نباشه، ب موفقیت هم ک برسه، حالش خوب نیست و چون تمرکزش روی ناخواسته‌هاشه، نه تنها موفقیتش به چشمش نمیاد و بابتش شاد نیست، بلکه درنهایت اون دستاوردهاشو از دست میده و حتی ممکنه با سرعت ب سمت دره‌ی ناخواسته‌ها بره.

B – اگه ب موفقیت برسی، ولی ندونی ک چجوری ب موفقیت رسیدی، حالا چ شغلی و مالی، چ تحصیلی، چ توی روابط و …، وقتی ندونی عامل اصلی موفقیتت چ باورهایی بوده و یا یادت بره ک چی شد ک ب اون موفقیتها رسیدی، و عوامل موفقیتت رو چیزهای دیگه‌ای مثه پارتی و ظاهر و شانس و سن و … بدونی، اون موفقیت موندگار نیست.

C – اگه قبل از رسیدن ب هدفت، هدف‌گذاری جدید نداشته باشی، وقتی ب هدفت برسی دیگه انگیزه نداری، دچار روزمرگی میشی و از نقطه‌ای ک رسیدی لذت نمیبری.