ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام و عرض ارادت خدمت استاد بزرگوارم آقای عباسمنش عزیز و مریم خانم عزیزم وهمه دوستان گرامی

وقتتون به خیر و شادی

بعداز کامنت کردن قسمت اول

حالا انجام قسمت های بعدی…

قربونتون برم استاد ، با یک سوال چه غوغایی درونم ایجاد کردی !

چه به راحتی ! چیزهایی رو از خودم کشف کردم !

دست مریزاد، عاشقتونم،

الهی تا دنیا دنیاست سلامت و پایدار و سرافراز باشید .

با سوالاتی که فرمودید از خودم پرسیدم ،

نتیجه ی مرحله اول و دوم :

دیدم بابت موفقیت هایی که در دیگران میبینم و ناراحت میشوم ، این احـساس ها رو دارم .

احساس حقارت

احـساس عقب ماندگی

احـساس بی ارزشی

احـساس عدم لیاقت

احـساس شکست

احـساس ناتوانی

احـساس ضعف

احـساس بی انصافی و بی عدالتی

احـساس ترس از تحقیر شدن .

نتیجه ام در مرحله سوم ، سوال اول :

وقتی به اونهایی که از موفقیت شان ناراحت میشدم ، دقت کردم

دیدم احساس حقارت بیخودی ست ، منهم در خیلی از جاها از اونا برترم !

اصلا مهمتر اینکه ،من نباید خودم و با دیگران مقایسه کنم ، بلکه من باید خودم و با پیشرفت های خودم ببینم .

وقتی دلیل موفقیت شان را بررسی کردم

*دیدم یکی شون خدایش برای رسیدن به هدفش با شور وشوق ، تلاش مستمر و با جدیت پیگیری کرده تمرکز و توجه به هدف و خواسته اش داشته ، البته باتوکل بخدا و احساس رهایی و شادی

*یکی دیگه اینکه، اونی که الان در وهله ای از زندگیش به هدفی رسیده و موفقیتش منو ناراحت کرده !،

اون فقط روی یک سیستم و روشی زندگی کرده که من اصلا سیستم و روش اونو قبول نداشتم ،

اصلا سبک زندگی من و ملاک های زندگی من با اون فرق میکرده ،حالا اون با اون روش و سیستم به اینحا رسیده ، منم اینجا هستم .

* یکی دیگه از کسانی که موفقیتش منو اذیت می‌کرد، این بود که میگفتم :

این حقش نیست !

اینکه قوانین و رعایت نمیکنه چرا ؟!

چطور با اینهمه قانون شکنی ( قوانین الهی ) موفق میشه ؟!

وقتی بهش دقت کردم

فهمیدم آدمارو که با ظاهرشون نمیشه قضاوت کرد !

خب! شاید برخلاف ظاهرش که نشون میده حالش بده ، از درون خیلی هم احـساس خوبی داره و اوکی هستش .

شاید ارتباطش با خدا و باورهاش با خودش و خداش مناسبه ، من که از درونش خبر ندارم

*یکی دیگه که موفقیتش ناراحتم کرده بود ،اینکه :

جلوتر از زمانش قضاوت میکردم ،

یعنی : وقتی می بینم کسی برای موفقیتش تلاش میکنه ولی قوانین و به ظاهر رعایت نمیکنه ! میگم اینکه آب در هاون کوبیدن است ! اینکه اینهمه تقلای بیخودی میکنه ! مگه میشه با اینهمه تناقض موفق هم شد! …

و حالا قسمت دلنشینش:

نتیجه ی مرحله سوم ، سوال سوم :

*یاد گرفتم :

خودم و با دیگران ، ( هیچ کس ) مقایسه نکنم .

خودم و همینطوری که هستم دوست داشته باشم و بپذیرم .

خودم و با پیشرفت های خودم تحسین کنم .

مهم اینکه تلاش می‌کنم، انگیزه دارم ….

*یاد گرفتم:

هر کسی سبک زندگی خودش و داره

منم سبک زندگی و ارزش های خودم و دارم که با دیگران فرق میکنه .

* یاد گرفتم

هرگز دیگران و با ظاهرشون قضاوت نکنم .

*یاد گرفتم:

با دیدن انگیزه و شور و شوق دیگران ، منم با اشتیاق و انرژی حرکت ایحاد میکنم .

*یاد گرفتم:

منم بیشتر از پیش قوانین حاکم بر جهان هستی رو بهتر یاد بگیرم ،بهتر بکار بگیرم .

* یادگرفتم :هیچ چیز اتفاقی نیست !

شانسی نیست !

*یاد گرفتم : خواستن توانستن است …!

* یاد گرفتم : هر کسی در هر جایگاهی هست ، جای درستشه.

*یادگرفتم : من مسئولیت تمام اتفاقات زندگیمو قبول کردم .

*این خود ِ منم که با افکارم و کانون توجه ام تمام شرایط و اتفاقات زندگیمو خلق میکنم .

*یاد گرفتم: الآن در هر جایگاهی هستم ، خودم خلق کردم و خودم هم می توانم درستش کنم .

*یاد گرفتم : من به واسطه ی افکارم انسان کاملا آزادی هستم .

《 مهم اینکه من خودم و همینطوری که هستم عاشقانه دوست دارم 》

و برای متعالی شدن ( خدایی شدن ) بیشترین تلاشم و میکنم .

با عرض ادب و احترام

در پناه نور و عشق الهی باشید