ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

به نام خدای بخشنده و مهربان

سلام به همه دوستای گلم

من اولین فردی ک تو خانواده امون موفق شد دامادمون بود ک خیلی واضح بود برا هممون ک چقدر راه شغلی ک میخواست ب دست بیاره تلاش کرد و بهاشم پرداخت کرد و حالا بین اطرافیان ما درآمد نسبت بهتری داره

من یادم نمیاد ک از این موضوع ناراحت شده باشم چون با استاد عزیزم اشنا بودم چون دقیقا نقشه راه رو بلد بودم و خیلی تحسین میکردم تو دلم موفقیت این آدم رو ک تو شغلش ک تجارت موفق شده بود حتی ی جا استاد گفتن که تو همون کاری ک خوب بلدی رو بچسب بهش خوب انجام بده ، بعد دیدم ک به داماد ما پیشنهاد مدیریت هم دادن ولی رد کرد و گف من نمیخوام درآمدم محدود باشه و وقت ازادمو نمیزارم پای مدیریت من ب خواهرم گفتم چقد خوب عمل کرده سعید اینجا و چقد خوب فهمیده ک باید شغل خودشو دنبال کنه و ب حاشیه نره ، و من بخوام بگم که چطور به این راه رسید توکلش به خدا بود و خدا کمکش کرد و تلاش و پشتکارش و صبرش باعث شد ک همچنان در حال پیشرفت هست

سری بعدی دخترعمه امم ک مجرد هست رو دیدم ک وارد شغلی شده ک تقریبا میشه گف موفق داره میشه توش و نشانه هاش رو دیدیم

و دخترعمه امم رفته ی سالنی برا همایش پوست اون لحظه واقعیت حسادت نه ولی حسرت خوردم ک چرا من نتونستم ب ی جایی تو زندگیم برسم حالا فعلا نه رفته سالن شخصی زده ن چیزی با این حال سریع شروع کردم به حسرت خوردن ،اگه بخوام مسیر موفقیتش رو بگم سختکوش بود اول رف تو‌ شرکتا کار کرد و با حاصل پولی ک به دست اورد رف و علاقه خودشو پیدا کرد بعد شغل قبلی رو رها کرد و الان چسبیده به شغل جدیدش

منی ک متاهلم ، ب نظر خودم یه ترمزی دارم ک هنوزم درگیرشم و اون اینکه دلم میخواد برم ی شغلی راه بندازم و حس میکنم اگه شاغل بشم احساس سرزندگی بیشتری میکنم

شوهرم خیلی موافق ب شاغل شدن من نبود یا اگرم بود میگف پولشو نداریم ک تو بری حرفه ای یاد بگیری و شروع کنی ب کار

الانم ک باردارم فعلا تا چند سال درگیر بچه داری هستم

ی مدت خیلی آروم تر شده بودم میگفتم در زمان خودش همه چیز انجام میشه و من نباید عجله کنم ولی باز دوباره احساسات منفی اومدن سراغم ک من چون پول در نمیاریم زندگیمم بی خود اصلا انگار ذهنم قفل شده

از ی طرف شوهری دارم ک اصلا اهل ریسک کردن نیس و دلش میخواد بمونه تو همون محدوده امنش از ی طرفی خودمو میبینم ک باید فعلا همه حواسمو بدم به بچم ته ذهنم حس میکنم پیشرفت زیادی نمیتونیم تو این زندگی کنیم فعلا یا من عجولم و هنوز وقتش نشده یام مشکل از کم کاری خودم در تمرینات

که چون جدیدا خیلی به ذهنم فشار میاد و حس میکنم ذهنم بسته شده میخوام برگردم و دوباره تلاشمو برای تمرینات انجام بدم تا ببینیم خدا برا ما چی میخواد یعنی باتوجه به تلاش ذهنی و نه فیزیکی من منتظر اتفاقات مثبت تری تو زندگیم باشم

البته همون طور ک از کامنتم مشخص فرکانسم دائم در حال بالا پایین شدن

امیدوارم ک با تعهد بیشتری تمرینات رو انجام بدم و بعد منتظر نتایج شگفت انگیز تری باشم