ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام

امیدوارم عالی باشید.

در ابتدا که فایل را شنیدم تجسم کردم یه سری افراد را که می شناسم اگه خبر بهم برسه که به یه دستاورد بزرگ برسن چه احساسی در من غالب میشه؟بلافاصله حسادت و مقایسه برام اومد بالا به این شکل:

من این همه دارم هر روز روی خودم کار میکنم و زمان می زارم حواسم به ورودی های ذهنم هست در لحظه حال بودن را دارم مدام اجرا میکنم و مدام در حال خوب پایدار هستم . پس اگه قانون درست باشه من باید به این موفقیتها برسم نه کسایی که ناآگاهانه دارن زندگی می کنند.

در ابتدا این افکار سریع هجوم آورد و البته من تجسم کرده بودم که اگه اونها برسن نه اینکه واقعا رسیده باشن.

در انتهای ویدیو وقتی استاد سوالات را پرسید و من قلم دست گرفتم و جواب دادم قضیه عوض شد و باید نزدیکانی که الان رسیدن به موفقیتی را بررسی می کردم که نتیجه این شد:

چند نفرشون را اصلااااا احساس حسادت نمی کردم و هی از خودم هم سوال می کردم اگه به جاهای بالاتر برسن چی؟

دیدم نه اوکی هستم و خوشحال میشم.

در مورد یه نفر دوست نداشتم بهش فکر کنم و حسادت و قضاوت میکردم ولی کم کم که بیشتر زاویه دیدم را عوض کردم به این شکل تغییر کرد:

ببین جهان چقدددر دقیق پاسخ میده به هر درخواستی مهم نیست به چه شکلی هم برسه . فقط درخواست کرده و جهان بر اساس باورهاش بهش داده . مهم برای من اینه که جهان کارش اجابت درخواسته . پس من از راه و باور خودم و مدام هر چی که تا الان یاد گرفتم ادامه میدم و به دست میارم.بقیه را رها کن.

در مورد چند نفر هم احساسم خنثی بود و من تغییرش دادم که ببین جهان کارش درسته اینا بر اساس احساس لیاقت و ارزششون از دنیا طلب کردن. کار جهان درسته تو ادامه بده فقط ادامه بده هر ناممکنی ممکن میشه.

یه سری افراد هم بودن که در حیطه کاری من بودن:

خیلللللی خوشحالم که با به یاد آوردن اکثرشون همون اولین بار که متوجه رشدشون شده بودم از درون خیلی خوشحال شدم و کاملا آگاهانه فهمیدم که ببین این نتیجه تغییر توست که تو الان از درون احساس خوبی داری وقتی دیدی این آدم از کجا به کجا رسیده. آفرین این یعنی در مسیر درستی یعنی این همه زمان برای تغییر باورهات گذاشتی پس تا اینجا عالی عمل کردی.

حتی براش وویس فرستاده بودم همون موقع و بهش با انرژی عالی تبریک گفته بودم و الان خوشحالم که افرادی که در زمینه هدف من به جایی رسیدن برام حسادت و حسرت نبود

و اینکه این احساسات تلقین و توهم نبودن دقیقااا از درون اولین احساسم بودن و من کلییی ذوق کردم که پس واقعااا باورهام تا الان خیلی خوب ریشه ای تغییر کردن و ادامه میدم.

در مورد بعضیا کمی احساس ضعف میومد که نکنه من کم تلاش کردم نکنه من خیلی باورهام داغونه…. میومد ولی بلافاصله دستاوردامو ردیف میکنم که ذهن ساکت بشه که اگه مسیر را داری اشتباه میری پس اینااااا را کی ساخته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بعد نوشتن این تمرین از افراد نزدیکم به این نتایج رسیدم:

باور کن همه چی در جای درستشه / با احساس خوب باور کن و درخواست کن/ ادامه بده / عمل کن / و مهمترین فقط و فقط وفقط تمررررکز روی خودت باشه و رها باش / کلید نکن و اعتماد کن

شاد باشید