ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام خدمت استاد عزیز و خانم شایسته و تمام دوستانی که در این مسیر همراه من اند.

خب تمرینی که استاد فرمودند این بود که موفقیت افردا نزدیک به خودمون رو بنویسیم و احساسمون در مورد موفقیت اون شخص رو بیان کنیم و در اخر چه ایده هایی میتونیم از موفقیتشون بگیرم رو بنویسیم.

من در اطراف چندین نفر رو سراغ دارم که موفقیت های چشم گیری رسیدن، دوتاشون دوستهای صمیمی ام بودن و یکیشون فامیل نزدیکم هستن.

و احساسم نسبت به موفقیتشون متفاوته.

اون دوتا دوستم سنشون از من کمتر و یکشون دانشگاه ازاد درس میخوند و یه مقاله نوشت و اپلای کرد برای استرالیا و توی استرالیا ادامه تحصیل داد و یه شرکت زد و بسیار موفق شده تمام این اتفاقات توی دو سال افتاد براش، ابتدای امر چون از قوانین مطلع نبودم،به وضوح بهش حسادت میکردم و توی جمعهامون وقتی بحثش میشد میگفتم داره توی غربت اذیت میشه و داره سختی میکشه این حرفها هم الکیه که میزنه و نه این خبرها هم نیست داره مبالغه میکنه و …… و بخاطر همینم داره تلاش میکنه که همه رو بکشه استرالیا میخواد از تنهایی در بیاد.

بعد که از قوانین جهان مطلع شدم در ظاهر تحسینش میکردم ولی در اعماق وجودم بهش حسادت میکردم، و برای ارام کردن خودم ، به خودم میگفتم شانس اورده الکی الکی با این پسره کانکت شد و اون مقاله رو نوشت و…….

دومین مورد اون یکی دوستم بود که کار ملک میکرد، و خودم به یکی از دوستای دیگه ام معرفی ایش کردم و بشدت کارشون گرفت و در عرض یک سال نزدیک به 70 میلیارد درامد کسب کردن در سال 99 و به قول خودشون تاسشون جفت شیش میفتاد.

توی این زمان من از قوانین اگاهی اندکی داشتم و تحسینشون میکردم و خوشحال بودم بابت موفقیتشون و همیشه به خودم میگفتم افرین بهشون و اگه اینا تونستند حتما منم میتونم، ولی دیروز که داشتم احساستم رو روی کاغذ میاوردم متوجه شدم در ظاهر بوده و اصل احساسم خوب نبوده و احساس واقعیم این بوده که این کوچیکتر از توه الان از هیچی به اینجا رسیده چرا من هر چی تلاش میکنم موفق نمیشم.

در دو مورد بالا دوستام بدون اذیت شدنی به موفقیت رسیدن و کاملا راحت و نرم شرایطشون بهبود پیدا کرد.

البته لازم به ذکره تمام این اتفاقات قبل از اشنایی من با استاد و اموزهاشونه.

مورد سوم که فامیل نزدیکمونه، اینجوری بود که ایشون یه لیسانس حقوق گرفته بود و بعد از اتمام درسش رفت دنبال کسب و کار و مغازه ی موبایل فروشی زد و بعد یک سال و نیم طی یکسری اتفاقاتی که گفتنش طولانیه برشکست شد و یه مبلغ زیاد پول نزول بدهکار بود و شرایط به شدت بدی داشت، ناگزیر فرار کرد به یه شهر دیگه و خبری ازش نداشتیم تا یک سال پیش که متوجه شدم تمام بدهی اش رو داده و خونه خریده ماشین لوکس خریده و …… و شرایطش به شدت خوب شده.

داستانش از این قراره که به اون شهری که فرار کرده صبح تا شب کار میکرده و شبها یه جا نگهبانی میداده و در حین نگهبانی درس میخونده و بعد یه سال ازمون وکلا داده و قبول شده و کار وکالت میکنه و الان شرایط بسیار عالی داره.

توی این مورد من با اموزهای استاد اشنا بودم و واقعا احساس خوشحالی براش میکردم و خداروشکر میکردم ولی بعد نوشتن و واکاوی حس درونیم متوجه شدم چون این شخص بسیار سختی کشیده من اون رو لایق شرایطش فعلیش میدونم و براش خوشحالم.

و متوجه شدم من این باور رو دارم که برای موفقیت باید سختی کشید باید بری ته چاه بعد بیایی بالا……

خب ایده یی که میتونم از این موفقیت ها بگیرم اینه که علاقه به کار تنها راز موفقیتشون بوده ،فعلا در مداری هستم که دسترسی ام به همین حد از اگاهیه .

کامنتم خیلی طولانی شد و ممنونم از استاد عزیز و تمام شما دوستان.