ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام به استاد عزیز و دوستان خوبم ،

قسمت دوم تمرین این جلسه

لیست ادم های موفق

1_موفقیت مریم (معلمی)

2_موفقعیت بابک (مهندسی)

خوب فعلا فکر کنم همین دوتا هستن تو سن وسال و رده سنی من ؛

موفقعیت مریم : خوب معلم طراحی دوخت شده و خیلی خودشو میگیره و منم اصلا از همون اول که وارد فامیل ماشد اصلا ازش خوشم نمیومد و معلمم که شد بدتر حس حسادت و خودکم بینی من شدیدتر شد میگفتم همش یکسال ازم کوچیکتره و کلی کارا کرده و باهاش ارتباط نمیگرفتم دیگه یعنی خیلی هامون باهاش کنار نمیایم وازش دوری کردیم چون اخلاق های خیلی خاصی داره ولی جنبه مثبتش اینکه که دانشگاه رفت معلمی خوند وکلی تلاش کرد که نزدیک دوساله که معلم شده من اصلا باهاش کنار نمیام و دوستش ندارم ولی فکر که میکنم وجه های مثبتی هم داره اینکه کارای شیک و تمیزی رو واسه خودش میدوزه و میپوشه که منم هنوز نشده بعد دوسال خیاطی از کارای خودم واسه خودم بردارم کارم خیلی عالیه و همه میگن ولی خودم خیلی خودم رو باور نکردم الان کلی بهترشدم و امسال تصمیم گرفتم و مانتوشلوار عیدم رو خودم اماده کردم و دوختم .

جنبه ی دیگه مریم باینکه دختر کوچیک داشت خودش رو فدای اون نکرد و رفت سمت ارزو هاش نگفت بچم کوچیکه کی ازش مراقبت کنه و این حرفا در صورتیکه اگه من جای اون بودم میکردم و همه ی سعی و تلاشش رو کرد که بالاخره به خواسته اش رسید تو این مورد تحسینش میکنم دمش گرم و درسی که برام داره و میتونم با این دیدگاه بهش نگاه کنم این بود که چندسال زحمت کشید و از خیلی جاها و چیزا گذشت کرد تا اینکه به هدفش رسید و همیشه هم بهترین هارو برای خودش میزاره و این خیلی جای تحسین داره ..

موقعیت بابک : خوب درسش رو ادامه داد تا به مهندسی رسید با اینکه از نزدیکانمه خیلی ازش خبرندارم و نمیبینمش ولی موقعی که میگن مهندس شده جبهه میگیرم و میگم منم خودم علاقه نداشتم و نرفتم وگرنه منم الان یک چیزی شده بودم انقدر بزرگش میکنید مخصوصا موقعی که مادربزرگم ازش تعریف میکنه حالم خیلی بد میشه ،

ولی وجه مثبتش اینکه شایدم چون تک فرزند بود : بهش خیلی بها دادن و خودشم کلی تلاشش رو کرد و به هدفش رسید و مثل باباش کار دفتری داره ومهندس شده ولی نمیدونم مهندس چی دقیقا (:

و اینکه کلی زمان گذاشته درس خونده تا موفق شده و من تحسینش میکنم که بهای رسیدن به خواسته شو داده چیزی که من حاظر نشدم بدم به بهانه ی خوش گذرونی دوران عقد قید مدرسه و کامل کردن درس و مدرکم رو زدم و هربار تا زمانی که زنده ام درموردش حسرت میخورم و ای کاش میکنم شایدم موقعی که فرزندم بزرگتر بشه و مدرسه ای تو زمانی که تو درسش ازم کمک بخواد و من دانشش رو نداشته باشم این حس بدترم بشه ):

ولی امیدم به اینکه که این سایت و این مسیر الهی همه چیز رو درست و بهتر کنه اگه من بهاشو بدم ..

الهی شکرت خدایاشکرت …

سپاسگزارم ازت استاد عزیزم شرمنده که خیلی تعهدم قوی و ثابت نیست ولی سعی خودمو میکنم انشالله …

عاشقتم و دستای پرمهرت رو از راه دور میبوسم که نور امیدی شدی تو زندگیم (:

خدانگهدار .