ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

به نام خداوند که رحمت اش همیشگی است مهربان اش بی پایان

سلام به استاد عزیزم مریم جان عزیز و دوستان خوبم

سوال:اگر یکی از نزدیکان شما به یک موفقیت برسد چی حس دارید

در جواب به این سوال باید بگم نظر به افراد فرق می کند مثلاً افرادی که تلاش شأن را دیدم و می دیدم که موفق شده اند خییلی تحسین شأن می کردم ولی بعضی افرادی دیگری که تلاش خاصی نمی کردند یا آدم های درستی نبودند وختی می دیدم به موفقیت رسیده اند فکر می کردم بی انصافی شده و گفتگو های درونی من شروع می کرد به تضعیف کردند باور های من و توانایی های من

همین چند روز پیش یکی از دوستان قدیمی دوران مدرسه ام را دیدم که در آن زمان ازدواج کرده بود آن زمان سن اش 18یا17بود وختی وارد کلاس می شد این دوستم همیشه خواب بود و یا زیاد چرت می زد و اصلا کاری خاصی هم نمی کرد وختی دیدمش فکر کردم هنوزم همان طور هست همان طور فکر می‌کنه و شاید تمام روز اش در خانه خواب باشه سلام حوالی پرسی کردیم و ازش پرسیدم مصروف چی کار ها هستی گفت من کتاب خانه دارم در تهران و اینجا هم بخاطری پاسپورتم آمدم و همانجا بود خییلی حس ناتوانی کردم و بعد گفت برادر کوچکم هم در تلویزیون طلوع گرافیک دیزاین است و درآمدی خوبی هم داره بعد ذهنم رفت به آن سمت و شروع کرد بیشتر حس ناتوانی را در من اینم بگم که من پیش از این که برادر کوچک دوستم گرافیک دیزاین را شروع کند گرافیک دیزاین کار می کردم و خییلی هم خوب بودم آن زمان قانون را خییلی خوب نمی فهمیدم و یکی از پست ها پوستر های که ساخته بودم را گذاشتم در یک گروپ گرافیک دیزاینر ها که خییلی کار هایشان عالی بود چند تا از عضو همان گروپ خییلی کارم را تحسین کردند و یکی از ادمین همان صفحه آمد و شروع کرد که اصلا کار که کردی مسلکی نیست و بعضی حرف های دیگر هم زد از زمان تا قبل شروع دوره احساس لیاقت من به صورت مداوم نتوانستم که ادامه بدم هر بار که ادامه میدادمم یاد حرف های همان ادمین می افتادم و همانجا تسلیم میشدم و ادامه نمی دادم اما از زمان که احساس لیاقت را شروع کردم خییلی در این موارد بهتر عمل کردم و خییلی عالی شدم و توانستم خییلی چیز جدید هم یاد بگیرم

راهکار من برای این مسأله اینه که برایم بیشتر باور پذیر کنم تحسین کنم

البته این احساس ناامیدی و مقایسه در حد چند ثانیه بود اما با یاد آوردن پیشرفت هایم و توانایی هایم خییلی بهتر توانستم به خودم بیایم و خودم را مقایسه نکنم و همان عبارت های تاکیدی خیییلی به من کمک می‌کنه

موارد دیگر هم مقایسه خودم با پسر عمه و پسران عموی خودم بود که در لحظات اول خودم را مقایسه می کردم اما خییلی زود به خودم میایم و بیشتر نقاط قوتم را با خودم تکرار میکنم این خییلی به من کمک می‌کنه

و یک موارد دیگر هم است یکی از دوست هایم به آمریکا مهاجرت کرد و خییلی راحت رسید در نگاه اول ذهن می آمد که خودم را با او مقایسه کنم و یا حسادت کنم اما به لطف دوره احساس لیاقت خییلی خوب توانستم موفقیت اش را تحسین کنم و به خودم گفتم منم می توانم این نشانه از خداوند است و نشانه های قبلاً در این باره دیده بودم را برای خودم باز گو کردم

خییلی خوشحالم استاد عزیزم بابت این سوالات و این فایل خییلی عالی که بیشتر کمک ام کرد خودم را بهتر از قبل بشناسم و فکر کنم