ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام

* بخشی از تمرین رو اینجا می‌نویسم با تمرکز بر اینکه چرا گاهی نسبت به موفقیت‌های دیگران احساس مثبتی ندارم.

من زمانی نسبت به موفقیت و دستاورد دیگران حساس می‌شوم که:

یک: در حوزه‌های فعالیت من این موفقیت‌ها رو به دست بیاورند چه کمتر از من باشه چه بیشتر از من.

دو: از وضعیت خودم در اون حوزه‌ای که طرف موفقیت به دست آورده، راضی نباشم. مثلا اگر از کار خودم راضی نباشم، موفقیت بقیه در زمینه کاری اذیتم می‌کنه.

سوم: موفقیت بقیه در حوزه‌های محبوب اطرفیان و والدینم باشه و باعث بشه آنچه که من به دست آوردم دیده نشه.

چهارم: زمانی که موفقیت دیگران در زمینه‌ای باشه که با تلاش خیلی کم و حداقلی صورت بگیره مثلا قبولی در ارشد یک سری رشته‌ها خیلی آسون‌تر از رشته‌های دیگه هست و خب این حساسیت من رو بیشتر از قبل می‌کنه، چون بقیه تفاوت این موفقیت‌ها را درک نمی‌کنند.

پنجم: نسبت به موفقیت آدم‌هایی که در زندگی به من آسیب زده‌اند نیز خیلی حساسم، چون احساس می‌کنم استحقاق موفقیت را ندارند چون آدم‌های درستی برای رسیدن به این موفقیت‌ها نیستند.

مثلا من از پیشرفت آکادمیک دوستانم خوشحال بودم چون من خودم در نظر داشتم که بعد از دکترا مسیر صنعت رو طی کنم، الان اما چون مسیر کاری‌ام دچار اختلال شده و اصلا آنطور که می‌خواستم پیش نمی‌ره، گاهی نسبت به اینکه اون‌ها الان به ثباتی رسیدند و هیئت علمی شدند گاهی غمگین می شم بیشتر برای خودم نه اینکه چرا اون‌ها الان در این موقعیت هستند. اما الان که یکی از دوستانم در آستانه‌ی هیئت علمی شدن هست و چون خانواده‌ام او را می‌شناسند با اینکه من خودم همیشه برایش دعا کردم که در این مسیر موفق باشد اما باز هم چون خودم در مسیرم دچار مشکل شدم، گاهی آرام در دلم می‌گویم، کاش همزمان کارمان جور شود و این خب می‌دانم اشتباه است. یک بار دیگر نیز وقتی که من در یک دانشگاه برتر و در یک رشته‌ی برتر برای مقطع دکتری قبول شده بودم، از اینکه یکی از اقوام‌مان در مقطعی پایین‌تر و در رشته‌ای رده پایین‌تر به واسطه‌ی حضور من در آن دانشگاه، آن دانشگاه را انتخاب کرد و به خوابگاه ما آمد این احساس در من شدید شد. چون رسیدن به این دانشگاه و این مقطع کار آسانی نبود برای من و خیلی از دوستان دیگرم. اما چرا یک سری رشته‌های سطح پایین می‌اورند تا افرادی که در سطح دانشی بالایی نیستند هم بتوانند از آن امکانات استفاده کنند این هم من را اذیت کرد. یک موضوع دیگری که فکر می‌کنم اینجا مهم باشد، این است که من تقریبا همیشه، عضو برتر خانواده و تا حد زیادی فامیل در حوزه‌ی تحصیلی و کاری بودم، برای همین در این حوزه‌ها نسبت به سایر حوزه‌ها حساس‌تر هستم.

– در بررسی خیلی از موفقیت‌ها جدا از تلاش و ممارست افراد و پیگیری همیشگی آن‌ها که عامل موفقیت‌شان بوده گاهی رفتار سیاسی‌گونه‌ی آن‌ها و تلطیف رفتارشان در برابر بالادستی‌ها به نظرم عامل تقویت کننده‌ای در این زمینه بوده و من خیلی سخت می‌توانم حقیقت را پنهان کنم و به آدم‌ها برای رسیدن به منافع بیشتر بیش از آنچه معمول است، توجهات خودم رو مبذول کنم.

– من زود دست می‌کشم، وجود رقیب در مسیر و اینکه رقیب با همان روشی که گفتم یا حتی اضافه‌کاری و چیزهایی از این قبیل بخواهد خود را فردی برتر جلوه دهد باعث می‌شود دست بکشم.

– من زود عصبانی و غمگین می‌شوم و وقتی از رفتار آدم‌ها دچار استیصال می‌شوم، قدرت حل مسأله‌ام به صفر می‌رسد و می‌دانم که در مسیر رسیدن به نتیجه‌های موردنظرم به حدکافی تاب‌آور نیستم.

* من فایل آقای عباس‌منش رو در یوتوب دیدم و چون فرمودند که حتما مشارکت کنیم در وبسایت، این پیام رو گذاشتم و می‌دونم که بخش کوچکی از تمرین است، ادامه تمرین با جزئیات بیشتر رو در دفترم ثبت می‌کنم.

سپاس