ذهنیت قدرتمندکننده در برابر ذهنیت محدودکننده | قسمت 1

سلام در مورد تمرین

اول اینکه لیست کسانی که موفق شدن رو‌بنویسم

1-همکارم که پارسال پسرش پزشکی قبول شد همکاری بود که از هرلحاظ موقعیتش مثل من بود در دبیرستان باهم بودیم وقتی ام استخدام شدیم هردو یکجا کار میکردیم و وقتی هم منتقل شدیم در یکسال بود هرچند همیشه به اون حسادت میکردم چون احساس میکردم همکارا بااون رابطه بهتری دارن واز نظر رتبه شغلی هم همیشه از من بالاتر بود خلاصه همیشه حسادتهای کوچولو کوچولویی بهش داشتم حتی وقتی منتقل شدیم بازم اون جایگاه بهتری نسبت به من داشت قبولی پسرشم که با پسر من در یک مدرسه درس خونده بود واقعا حالمو بد کرد و تا چند روز فکرم درگیر این قضیه بود.

سوال اول:از چه زاویه مثبتی میتونم به این قضیه نگاه کنم که به خود باوری برسم؟وحالم بهتر بشه و الهام بخش من باشه؟

جواب:من همبشه به اون حس منفی داشتم و‌همین حس های بد حس های بد بیشتری رو ار سمت اون جذبم میکرد در حالیکه قلبا آدم خوبی بود و‌اگه باهاش ارتباط میگرفتم حتی دوستای خوبی میتونستیم باشیم،از،طرفی پسر من هم موفقیت های چشمگیری داشت که یادمه اون نسبت به بچه من چنین حسی نداشت و‌حتی در مورد موفقیت هاش سوال میکرد پس این حس بد خودم هست که باعث شد حالم بد بشه و‌ادامه پیدا کنه در حالیکه هرکس شرایط زندگیش متفاوت هست شاید بچه من در درس جلوتر نباشه ولی در زمینه های دیگع میتونه بهتر باشه و‌هرکس هم‌استعداد های متفاوتی داره.

درسی که میتونم بگیرم اول اینکه استعدادها و‌علایق متفاوته ونباید آدم ها رو با هم مقایسه کنیم وابنکه اصلا نباید نسبت به موفقیت کسی حسادت هرچند کوچیکم داشته باشیم چون حسهای بدتری رو‌جذب میکنیم در حالیکه اگر من ذوق میکردم و‌خوشحال میشدم همین رو‌خدا ممکن بود نصیب خودم بکنه

2-فامیلمون که دوسال پیش با همسرش بصورت کاری و‌تحصیلی رفتن کانادا

احساسم این بود که مگه مامان اون چیکار کرده که همچین بچه موفقی تربیت کرده چرا بچه های من انگیزه شون انقد کمه چرا باید حولشون بدم احساس خود تحقیری بهم دست داد

سوال اول :از چه زاویه ای نگاه کنم که به خود باوری برسم؟

اول اینکه کسیو که من دارم مقایسه میکنم با خودم همسن مادر منه در ضمن بچه های من راه زیادی دارن اصلا نباید اونا رو مقایسه کنم از طرفی این پسر خیلی درین زمینه تلاش کرده و‌رفته دنبال علاقه اش چه بسا به موقعش بچه های منم همین کارو بکنن فقط باید در موردشون حس های خوب و‌مثبت داشته باشم از طرفی باور پذیری رو‌افزایش داده چون بدون هیچ پول گنده ای این کارو کرد بدون پشتوانه و…وفقط با علم و تحصیلات و‌خیلی هم سریع یعنی در عرض 6 ماه پس باور اینکه میشه زود هم اقامت گرفت رو افزایش داده

در مورد بعضی افراد حسم اصلا بد نمیشه وخیلی هم از پیشرفتهاشون خوشحال میشم اما بعضی افراد خیر

باورهای محدودکننده ای که خودم با این تمرین بهشون پی بردم

عدم لیاقت،باور محدود کننده حسادت و خود کم بینی،باور محدود کننده تحصیلات روتنهاعامل پیشرفت دونستن،باور محدود کننده اینکه مسعولیت زندگی فرزندان با والدین است،باور محدود کننده مهاجرت نقش مهمی در پیشرفت دارد،باور محدود کننده خودنمایی