همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «محمد علی» در این صفحه: 1
  1. -
    محمد علی گفته:
    مدت عضویت: 3860 روز

    سفر نامه فصل اول – روز سیزدهم درود بر خدای بی منتها

    خدای رو بی نهایت شاکرم ، که امروز بواسطه آگاهی های این فایل متوجه یکی از خلاء های مهم باوری خودم شدم ، و از دستان بی نهایت خداوند که در این دنیا به من کمک می کنند ، سپاسگزارم.

    از استاد عباس منش سپاسگزارم که برای شناختن این خلا درونی از طریق این فایل مرا راهنمائی فرمودید.

    از سرکار خانم شایسته سپاسگزارم که با فرا خواندن من به این سفر ، مرا در کشف این نقطه ضعفم ، به من کمک کردند.

    استاد عزیز چقدر زیبا گفتی که بر اساس احساست این فایل رو ظبط کردو و امروز خداوند را شاکرم که مرا هم فرکانس ،موج احساس درونی شما نمود و باز هم سپاسگزارم که به این فرکانس رسیدم که این راهنمائی شما رو دریافت کنم.

    امروز بایستی این فایل رو من میشنیدم و شنیدم و خدای رو بی نهایت سپاسگزارم بابت این هم لطف و کرم بی نهایتش.

    استاد جون من تو خانواده ای بزرگ شدم که کمک کردن به دیگرون عادی ترین چیزه ، یادمه از بچگی همیشه من میدیدم که خانوادم دارن به دیگرون کمک می کنن ، انقدر تکراراین موضوع تو دوران رشدم زیاد بود که منم این کار رو بدیهی و عادی میدونستم ، پس دقیقا میدونم اون همسایه تون و یا تجربیات خود شما چطور بوده ، و مزد بی منت خدمت کردن به کسیانی که هنوز به بلوغ فرکانسی نرسیدن چیه ، چون از این طریق اونقدر برام از این دست تجربه اتفاق افتاده، که نگو.

    خدمت کردنهای بیش از حد به دیگرون ، اصرار برای اینکه راه درست زندگی دیگرون چیه ، منش و رفتار و باور اینکه اصلا ژن من برای اینکار و باورتون نمیشه حتی تست های شخصیت شناسی که میزدم ،غالبا من رو یاری رسان ، هدایتگر و ناجی و … معرفی میکردن و اینها همه باعث شده بود که من باور کنم ، میتونم زندگی دیگرون رو بهبود بدم.

    ” به جای اینکه با موفقیت خودم و کسب خوشبختی ، الگوی مناسبی برای دیگرون باشم ” ” بیشتر دنبال این بودم که من باید هر کاری کنم که دیگرون موفق بشن ، از کمک مالی ، مشاوره ، گذشت از سهم خودم تو موارد مشترک و … تا خدمات بیش از حد که بعد از یه مدت از نظر دیگرون حکم یه وظیفه میشه و وقتی خدمتی و کمی نبود ، متوقعانه میگفتن چرا اینکار رو نمی کنی.

    *-

    البته باید اینم بگم که تو زمینه کمک به خانواده ها و افراد نیازمند ، سالمندان ( کهریزک و … ) ، دیوانگان (امین آباد و .. ) ، معتادان و … هم همین روش رو من از خانوادم به ارث بردم ، ولی من واقعا الان دیگه نمیدونم فرقی بین این کمک و اون کمک های بالا هست ، یا هر دو تاش همون مسیر اشتباهه ؟

    الانم تو کلی خیریه و گروه های این قبیل کمک رسانی ها ،مشغولم .

    *-

    واقعا الان که دارم این متن رو مینویسم نمیدونم که کدوم کمکه ، کدوم خدمت و اصلا باید چیکار کنم؟

    چون واقعا خیلی از مواقع که میرم و خانوده های خیلی نیازمند و آبرومند رو پیدا میکنیم و کمکی بهشون میرسونیم ، یا وقتی دیونه های از اون چیزهای که میبرم براشون ذوق زده میشن و یا وقتی فقط با نشستن و گوش کردن به درد دل یه سالمند تو آسایشگاه و هم نوا شدن با اون آواز قدیمی و زیباشون ، بهت میگه که خیلی سبک شده و احساس بهتری داره و …خیلی حال خوبی بهم دست میده.

    من واقعا بعضی وقتا شده که تو اون لحظات دستگیری این عزیران فکر می کنم دست دیگم تو دست خداست.

    *-

    الان که دارم این متن رو مینویسم ، و میخوام بین کمک کردن ، خدمت به خلق ، گره کشائی و … مسیر درست زندگی ، موفق شدن یه نفر دیگه و .. فرقی بزارم نمیتونم.

    من باید تفاوت کمک به دیگرون با اینکه بخوام زندگی دیگری رو تغییر بدم رو تمیز بدم ، و نکته همین جاست.

    بارالهی مددی

    خدایا از پرتو معرفتت به زندگی من بتابان.

    *-

    خوب به قول استاد نمیشه آدمی رو پیدا کرد که همه باوراش درست و صحیح و سالم باشه، پس منم بر اساس همین و نکات طلائی و کاربردی این فایل شروع میکنم و برای خودم تکرار میکنم که :

    ” من باید بپذیریم که نمیتوانم سونوشت کس دیگری را به سمت خوبی یا بدی تغییر دهم ”

    “من باید تسلیم این اصل مهم باشم ، که من در تغییر دادن دیگران ناتوانم ”

    “من نمیتونم زندگی کسی رو که خودش نمیخواد ، عوض کنم ”

    ” من با صرف انرژی برای تغییر دیگران ، فقط مسیر خودم را تغییر میدهم ”

    و

    ” من فقط قادر به تغییر دادن زندگی و سرنوشت خودم هستم ” و بس.

    چون همونطور که استاد به عنوان یه اصل مهم میگه :

    ” کسی که توی مدار موفقیت نیست ، کسی که خودش نمیخواهد موفق بشه ، کل دنیا هم اگر بخواهند ، این اتفاق برای این کس نمیفته ”

    ” کسی که خودش نمیخواد حرکت کنه ، کل دنیا هم با زور نمیتونن حرکتش بدند ”

    *-

    سئوال کلیدی برای تغییر باورم : من چگونه میتونم به دیگرون کمک کنم ؟

    “من فقط باید با رسیدن به موفقیت و خوشبختی خودم، میتونم الگوی مناسبی برای کمک به دیگران باشم “.

    پس من اول از همه باید این خلا درونی که ناشی از اینه که من خودم رو ناجی ، حامی و یاور زندگی دیگرون میدونم رو با باور مناسب جایگزین کنم.

    برای اینکار از جملات طلائی استاد برای این باور سازی استفاده می کنم:

    ” تک تک ما به یه اندازه به خداوند نزدیک هستیم ”

    “همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم ”

    ” تک تک ما به یک اندازه به این خان نعمت دسترسی داریم”

    ” بعضی از آدمها خودشون ، خودشون رو از نعمت محروم میکنند ”

    *-

    چه زیبا گفتی استاد عزیزم که :

    زندگی طبیعی : یعنی زندگی سالم ، شاد ، پر از نعمت و ثروت ، پر اززیبایی و آرامش ، پر از روابط قشنگ ، پر ازروحیه خوب ، پر از عشق ، پر از یکتا پرستی ، پر از خوشبختی ، پر از سعادت و پر از نعمت .

    این یه زندگی طبیعیه و هر انسانی میتونه زندگیش اینطوری باشه و هر چیز غیر از این یعنی زندگی غیر طبیعی، پس :

    اگر من قوانین جهان هستی رو درک نکنم ، زندگی من غیر طبیعی میشه.

    *-

    حالا دردها ، رنجها و مشکلات به این دلیل وارد زندگی انسانها و من میشه که به من بفهمونه قوانین هستی چیه.

    نکته طلائی اینه که بعضی ها زودتر این قوانین رو میفهمن و بعضی ها دیرتر ، ولی ” هر کسی در زمان خاص خودش میفهمه ومن نمیتونم زمان فهمیدن کسی رو زودتر یا دیر تر کنم”

    خدایا چقدراین جمله بی نظیره ، چقدر برای من معنا داره ، چقدر به من کم میکنه تا خلا درونیم رو پر کنم.

    خدایا بی نهایت شکرت که خلا درونی من رو با نور آگاهی بخش و معرفت به قوانین غیر قابل تغییر جهان هستی ، پر می کنی.

    خدایا بی نهایت شکرت بابت این نورِ آگاهی ، که باعث بوجد اومدن تک تک سلولهای بدنم شد.

    “من در برابر تغییر دیگران تسلیم هستم و با تمام وجود حرف شما استاد عزیز رو قبول دارم.”

    *-

    “من باید اجازه بدم دیگران ، راهشون رو پیدا کنند ”

    وای استاد عباس منش ” عزیز دل خداوند ” چقدر این جملت در درون من غوغا به پا کرد ، من با اونکارهای که فکر میکردم صحیحه ، داشتم بر خلاف رودخونه شنا میکردم ، فکر میکردم دارم رسالتمو ، هدف خلقتمو انجام میدادم ، اما داشتم قوانین بدون تغییر جهان رو بر هم میزدم.

    واقعا اون کارهای من ” که فکر می کردم میتونم زندگی کسایی رو که دوستشون دارم رو عوض کنم “، ترمز بزرگی تو مسیرم بود .

    من باید اجازه بدم ،هر کسی راه خودش رو پیدا کنه ، در حالی که من فکر میکردم من وظیفم اینه که راهنمای اونها باشم ، خیلی از دوستام و آشناهام بهم میگفتن تو مثل شخصیت اون فیلمی هستی که کمک میکرد افراد و خانواده هایی که توی یه منطقه آلوده به رادیو اکتیو ، رو نجات بده ،و در اون لحظه آخر، خودش هیچوقت همراه اونها از اون منطقه خارج نمیشد.

    *-

    یادمه چندین سال پیش ؛ اونقدر به یکی از نزدیکترین دوستام در خصوص مزایای تجارت تو دوبی گفتم که اون شرکت بزرگ و موفقش رو تو ایران ول کرد و رفت دوبی و بعد از چند سال بهش زنگ زدم و گفتم میتونی برام ردیف کنی بیام اونجا ….

    میدونی استاد جوابش چی بود؟ بهم گفت ممد تو خودت باعث شدی من بیام اینجا ، تو خودت تمام قوانین و راه ها رو به من یاد دادی ، بهم گفت ، یادته به من گفتی اول یه ماشین بگیر تمام شیخ نشین ها رو بگرد و ببین اگه حالت خوب شد و اونجا از اینجا بهتره ، بدون اون کشور ، جای توست.

    بهم گفت ممد وقتی من اونکار تو رو کردم ، با همون ماشینی که گرفتم و تمام امارات رو گشتم ، اومدم لب دریا و کلی گریه کردم و گفتم ، ممد راست میگفت ، اینجا جاییه که من باید باشم.

    حالا به من زنگ زدی میگی برات ردیف کنم ، بیایی اینجا ، تو خودت منو اینجا فرستادی ….

    *-

    وای استاد ، وای مریم بانوی عزیز ، چیکار با من کردید.

    من باید امروز این فایل رو گوش میدادم و همین جا از خدای رحمان و رحیم خودم کمک میگیرم و تعهد می کنم که این خلا درونی خودم رو با نور معرفت و آگاهی نسبت به قانون و اصل هستی که به من میگه “همه ما به یک اندازه به خداوند نزدیک هستیم ” مملو کنم.

    خدایا بی نهایت شکرت که با نور الهی ، مسیر زندگی طبیعی زندگی رو نشونم دادی.

    خدایا کمکم کن با موفق و خوشبخت شدن خودم ، بهترین الگو برای اونایی که دوستشون دارم باشم.

    *-

    من بی نهایت دسترسی به نعمت های خداوند دارم

    من در تمام لحظات زندگی ، آسوده و تسلیم پرودگارم هستم

    من همواره در طول زندگی به خداوند قادر توکل می کنم

    من به قوانین غیر قابل تغییر خداوند ایمان دارم

    خداوند رحمان و رحیم ، بی نهایت مسیر و دست برای کمک به من در این دنیا داره.

    من خود به خودی و از راحت ترین مسیرها و ساده ترین راه حل ها به ثروت ، خوشبختی ، آرامش و شادی می رسم.

    خدایا بی نهایت شکرت

    بار الهی دلی شاد ، روانی پاک و تنی سالم در طول زندگی ، برای هم سفرمانم آرزومندم .

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: