همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه













به نام الله
اینو اعتراف کنم که مدتهاست از موقعی که سعی کردم خودم به دنبال واژه ی خوشبختی برم و خودم رو وابسته ی هیچ کتاب و استاد و سایتی نکنم ، حتی سایت استاد عباسمنش احساس می کنم سبکتر شدم، آرومتر شدم و … چراکه وقتی وابسته ی روش خاصی میشدم متوجه میشدم با وجود اینکه من دارم روش و کتاب یا حتی سایت استاد رو دنبال میکنم در بعضی جاها حتی استاد در بیان واژه هایی کم میارند و یا خودم رو میدیدم که دارم مثل نماز خواندنی که الان مرسومه فقط عدا درمیارم، اینو می خوام با صدای بلند فریاد بزنم که اگر تونستید تمام زندگیتون رو با این درک پیش ببرید جلو که خود استاد و گروه استاد و تمام دیدگاه های بچه ها و … شمارو در مسیر قرآن قرار می دهند آنهارا دنبال کنید، چون بغیراز این یا شما دانش آموز و هنرجوی خوبی نیستید و یا واقعا مشکل از استاد و سایت ایشون است، من خودم خیلی وقتها پیش میومد که میدیدم استاد داره درمورد موضوعی بهتر بگم در بعضی از موضوعات چیزهایی رو رعایت نمیکنه مثلا من خودم خیلی واسم مهمه که اگه آهنگی رو بخوام گوش بدم حتما اونو خریداری کنم و حتی اگه آهنگی رو بخرم بدون اجازه ی صاحبش اونو پخش نکنم، چراکه من خودم موزیسینم و این موضوع رو به درستی درک می کنم و میدونم اگه بخوام در کار خودم موفق باشم باید درست رفتار کنم، حتی به هنر جوهام اینو میگم که جلسه ی اول اینه مه از امروز تعهد بدید که هیچ آهنگی رو دانلود نکنید و تمام آهنگ های دانلودی تون رو حذف کنید و از امروز به بعد جور دیگه ای به موسیقی نگاه کنید و در ادامه همیشه بهشون میگم کسی رو خدای خودتون ندونید، جز الله کسی در این مقام جایی نداره و جز قرآن کتابی وجود نداره، مرجع اصلی زندگی من خدا و قرآن هست اگه بخوام آهنگی بسازم، شعری بنویسم و حتی با دوستی بگردم دیگه ذهنمو درگیر چیزی نمی کنم فقط نگاه می کنم که آیا منو به دو چیز بسار مهم دارند نزدیک می کنند یا مرا از این دو دور می کنند. پس همیشه به سایت استاد براساس این دو مرجع اصلی نگاه می کنم و دیگه کاری به چیزهایی که استاد میگه از باب اینکه بخوام بگم چی داره میگه چرا اینجوری میگه ندارم و مطمئنم که اگه روزی حتی این سایت دیگر نتونه راهی باشه برای درک بهتر این دومرجع بدون هیچ تردیدی عضویتم رو لغو خواهم کرد البته باصبر و شکیبایی چون مطمئنم وقتی از خدا کمک بخوام راه درست و حسابی جلو روم خواهد گذاشت، الان دیگه خیلی از دوستان بهم میگن بابا تو چکار داری آموزشتو بده بهشون میگم اصلا چون اون موقع بازهم میشه وابستگی به پول، و من به خودم قول دادم که تا جایی که امکان داره وابسته ی چیزی نشم و خودم رو از تمام وابستگی ها حتی تغییر دیگران رها کنم، خیلی از دوستان بهم گفتن اگه روزی همین موسیقی و همین کسب و کارت مانعی باشند برای درک بهتر این دومنبع قوی اون موقع چکار می کنی باورم نشد اون لحظه که بدون لحظه ای درنگ بهشون گفتم میزارمش کنار.
از الله رب العالمین سپاسگزارم که همیشه بهترین دوست و رفیقم بوده.
با آرزوی بهترین ها از الله رب العالمین