همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خداوندمهربانم
سلام به استادعزیزم وخانم شایسته نازنین
سلام به همه اعضای خانواده دوست داشتنی وبی نظیرم?
سیزدهمین روزسفر:
شمابایدبه این حالت “تسلیم بودن” درمورد تغییردیگران برسید تابتونید اززندگیتون لذت ببرید، تابتونیدخوشبختی رو تجربه کنید.
سوال: ماچطور بایدبه دیگران کمک کنیم؟
جواب: با کمک کردن به خودتون، با پیشرفت خودتون، باموفقیت خودتون، وبا “الگوسازی ازخودتون” می تونیدبه دیگران کمک کنید.
تک تک ما، به یک اندازه، به خداوند نزدیک هستیم.
چه مفاهیم نابی داره این فایل…که بایدهزاران هزاربار گوش بدیم وبرای خودمون تکرارش کنیم تا فروبره توضمیرناخودآگاهمون…وجزئی از وجودمون بشه، جزئی ازطرزتفکرمون بشه، جزئی ازشخصیت ومنش ورفتار و واکنش هامون بشه!
واقعا چقدر همه ما ازاین قضیه ضربه خوردیم.من فکرنمی کنم تاحالاکسی بوده باشه که حداقل یک بار ویا تویه مورداین اتفاق رو تجربه نکرده باشه. مخصوصا مایی که تواین مسیریادگیری ودرک آگاهی ها هستیم، هممون بدون استثناء اوایل راه با کلی شور واشتیاق وذوق وهیجان خواستیم که دیگرانو، مخصوصا اعضای خانواده ودوستان وافرادنزدیک به خودمونو ازین آگاهیا باخبرکنیم. درحالی که خودمون هنوز هیچ نتیجه ی خاصی نگرفته بودیم?…وخب نتیجشم که همون طورکه هممون می دونیم چیزی جز بحث و کنایه ومسخره و…درنهایت احساس منفی و دورشدن ازمسیر نبوده!
گاهی اوقات هم که به خاطر احساس ترحم ودلسوزی برای دیگران، وقتی می دیدیم دارن مسیرنادرست واشتباهی میرن، خواستیم بهشون کمک کنیم ونه تنهاکمکی نشده بلکه همه چی خرابتر شده وخودمونم ازمسیر خارج شدیم.( که اونم من فکرمی کنم خیلی اوقات بخاطر عزت نفس پایین خودمونه که احساس می کنیم نمیشه به تنهایی خوشبخت وموفق باشیم درحالی که اطرافیان مادارن تو بدبختی دست وپا میزنن! ویه جورایی احساس لیاقت نمی کنیم)
خدای من چقدر خود من اون اوایل این چیزارو تجربه میکردم…ولی خداروشکر آروم آروم تونستم اعتمادبه نفس واحساس لیاقتموبالاببرم…خودمو تواین شرایط بیشتر کنترل کنم واحساس دلسوزی نداشته باشم. همه چیزو به خدا بسپرم وسعی کنم فقط روی خودم وباورام کارکنم.
هنوز خیلی جای کاردارم…خیلی خیلی زیاد….وبه قول استاد این تمرین هاروبایدتا آخرعمر انجام بدیم.
ولی خداروشکرمی کنم که الان مدتهاست این مسئله برای من پیش نیومده واون مواردکم هم خیلی جزئی وکمرنگ، ومن خیلی سریعترتونستم ” بیدار” بشم وبه خودم بیام وخودمو ازاون وضعیت خارج کنم.
اصلاانگار جهان خودش کمک می کنه تاتو کمترتویه همچین شرایطی قراربگیری. واقعاجهان بهمون کمک می کنه وقتی پایداری نشون بدیم ومن باتمام وجودم این کمک واین تغییرو احساس می کنم.?
خانم شایسته عزیزم، چقدرممنونم ازتون که این سفرنامه رو طراحی کردید. حقیقتاوقتی فایل هارو دوباره گوش میدیم وقراره که بنویسیم وبه تفکر وادار میشیم، ناخوداگاه یه فلاش بک به گذشته میزنیم…وتازه می فهمیم چقدر تغییرکردیم!!…این باعث میشه اشتیاق وشور وهیجان دوباره ای دروجودما بیداربشه….واین بار با اعتمادبه نفس وقدرت بیشتری حرکت توی این مسیر وکارکردن روی باورهامونو ادامه بدیم.?
بیییی نهایت سپاسگزارخداوندمهربانم هستم که به من لیاقت وشایستگی بودن وحرکت توی این مسیرالهی روداد….که هرلحظه داره منو هدایت می کنه وتوی این مسیر منو حمایت می کنه…
وازاستادمهربانم، خانم شایسته عزیزم وهمه دوستان واعضای خانواده بی نظیرم توی این سایت که دستان زیبای خداوندهستید برای کمک ویاری من، خیلی خیلی سپاسگزارم.
درپناه خداوندمهربان باشیم هممون….آمین?