همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خدای مهربون♥️
سلام به همه عزیزان🥰
درک و فهم من از این فایل تاثیرگذار🌹
ما نمیتونیم به کسی کمک کنیم، ما نمیتونیم سرنوشت کسی را عوض کنیم، ما مسئول زندگیه دیگران نیستیم، ما نگهبان و محافظ دیگران نیستیم، ما از تغییر دیگران ناتوانیم، هر کس خودش باید بخواد تا تغییر کنه و اگر خودش بخواد خداوند از بی نهایت طریق بهش کمک میکنه، من اوایل آشنایی ام با قانون میخواستم دیگران را تغییر بدم، ولی دیدم این کار غیرممکن است.
من اگه بخوام به دیگران کمک کنم تنها با تغییر خودم و نتایجی که در زندگیم گرفتم میتونم به دیگران کمک کنم و دیگران وقتی نتایج منرا ببینن منرا الگو قرار میدن و میان از من میپرسن که تو چکار کردی اینقدر زندگیت متحول شد، به ما هم بگو.
ما اگه بخواییم به زور کسی را که نمیخواد تغییر کنه رو تغییر بدیم خودمون از مسیر درست منحرف میشیم، خودمون را نابود میکنیم و از نعمت و ثروت و سلامتی و آرامش دور میشیم، عزت و احتراممون را از دس میدیم و ازمون سواستفاده میکنن
ما این قدرت را نداریم تا یک آدم بیمار را سالم کنیم
ما این قدرت را نداریم تا یک آدم فقیر را ثروتمند کنیم
ما این قدرت را نداریم یک آدم بدبخت را خوشبخت کنیم
ما این قدرت را نداریم یک آدم افسرده را شاد کنیم و………
بنابراین خودمون را بکشیم کنار و اجازه بدیم هرکس با برخورد با تضادها و مسائل خودش بیدار بشه، تکونی به خودش بده و برای تغییر خودش قدم برداره.
من خودم اونقدر شرایط زندگی برام سخت شده بود، اونقدر تضادها پررنگ شده بودن در زندگیم که مجبور بودم تغییر کنم.
همه ما به یک اندازه به نعمتهای خداوند دسترسی داریم، همه ی ما افریده خداوند هستیم و خدا برای همه است نه فقط آدمهای خاصی. خداوند بی نهایت عادل و فرزانه است، هیچ فرقی بین بنده هاش نگذاشته و به همه به یک اندازه نزدیک است، ما فقط باید خواسته هامون رو از خداوند بخواهیم و خداوند آروم آروم و با رعایت قانون تکامل ما را بسمت خواسته هایمان هدایت میکند.
در پناه الله یکتا شاد و سالم باشید♥️
استاد عزیزم و دوستان گرامی سلام
ما هیچ قدرتی نه در جهت خیر و نه در جهت شر بر روی دیگران نداریم و هیچ کس را هم نمیتونیم تغییر بدیم مگر اینکه طرف خودش در مدار تغییر باشه، اونوقته که هزاران دست از طرف خداوند هست تا به ایشون کمک کنه برای تغییر.
من خود میخواستم به یکی از آشناها کمک کنم و در مورد این قوانین باهاش صحبت کردم دیدم ایشون اصلا تو این فضا نیست، هیچ کمکی هم بهش نکرد. به قول استاد به این نتیجه رسیدم که اصلا در مورد این قوانین با کسی صحبت نکنم مگر اینکه فرد خودش درخواست کنه.
خدایا شکر که من سالم هستم.