همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

به نام خداوند بخشنده مهربان

سفرنامه روز سیزدهم – چگونه میتوان به دیگران کمک کرد؟

? همه ما به یک اندازه به خدا نزدیک هستیم ?

یعنی واقعا اگر همین یه جمله رو ادم درست کنه با همه چیز و همه کس در صلح قرار میگیره و دست از تمام قضاوتهاش برمیداره. و همه این ناله ها و ناراحتی ها درباره اینکه چرا فلان جا جنگه یا قحطیه یا فقره و …. تموم میشه چون میفهمی حتما لازم بوده اون شرایط و اتفاقات برای اون ادما پیش بیاد تا به یک هدف و خواسته خیلی بزرگتر برسن و باید این مسیر خاص رو طی میکردن به این تضادها میخوردن یک سری خواسته ها درونشون بوجود میومد و از راه درست و با هوشیاری و اگاهی و شوق و ذوق و خواست قلبی به مسیر درست برای دستیابی به ارزوهاشون هدایت میشدن.

همین الان من خوشبختانه هیچ مشکلی با طرز فکر خانوادم ندارم با اینکه صبح تا شب اخبار و فیلم و سریال میبینن تو تلگرام میچرخن درباره ناخواسته هاشون و مشکلات و گرفتاری هاشون حرف میزنن درمورد گرونی و تحریم و دولت و … غر میزنن ولی هیچ کاری بهشون ندارم و هیچ تلاشی برای تغییر دادنشون نمیکنم چون میدونم فرکانسشون همینه و خودشون باید بخوان عوض بشن تا خودشون واقعا همچین خواسته ای نداشته باشن و دنبالش نباشن کاری از دست من برنمیاد حالا اون ادم هرچقدرم به من نزدیک باشه ربطی نداره.

چقدرم تو اطرافیانم میبینم که میخوان به زور یه نفرو هدایت کنند به راه درست و کمکش کنند بدتر زندگی خودشونو خراب میکنند اخرشم هیچ نفعی به اون بنده خدا نمیرسونن فقط وضعشو خرابتر میکنن نمونه اش یکی از پسرای فامیل که چقدر پدر من برای اینکه سرکار بره و درامد داشته باشه و زندگیش سر و سامون بگیره زحمت کشید و از پولش و زمانش و اعتبارش استفاده کرد بهش پول قرض داد اخرم نتونست هیچ کاری براش بکنه. همین الان طرف با یه وضع خیلی افتضاح داره زندگی میکنه و هیچ کدوم از اون کمک ها هم سودی براش نداشت و البته پدر منم بلاخره فهمید که این ادم خودش کلا دنبال تغییر زندگیش نیست و دیگه بیخیالش شد. چون کلا فرکانسش همون بود حالا یکی دیگه هرچقدم تقلا کنه نمیتونه تو فرکانس یکی دیگه تاثیری بزاره

در کل این درک فرکانسی نسبت به جهان خیلی به ادم کمک میکنه که اروم و قرار بگیره و به قول استاد تسلیم باشه. یعنی وقتی باور میکنی یک قدرتی هست که بی نهایت ثروتمند و بخشنده و مهربان و توبه پذیر و وهاب و عالم و فوق العادس، و همه ادما میتونن به همین منبع قدرت وصل بشن و ازش کمک بگیرن و این سیستم خودش بلده چجوری به همه کمک کنه و داره خیلی هوشمندانه همه چیز رو اداره میکنه، دیگه فکر و خیالات الکی برای فداکاری و کمکهای بیش از حد و ایثار و جان فشانی در حق بقیه از سرت میاد بیرون.

بخصوص درمورد پدر و مارایی که میخوان به زور بچه هاشون رو به سعادت و خوشبختی برسونن. یکی از فامیلای ما برای پسرشون از خودشون گذشتن یعنی هرکاری که فکرشو بکنی برای این بچه انجام دادن از پول دادن و پرداخت قسط و وام و ساخت خونه و برگزاری مراسم عروسی و خرید وسایل خونه و … گرفته تا خریدن مایحتاج روزانه منزلش. یعنی کمکی نمونده بود که این پدر و مادر در حق بچشون انجام نداده باشن برای اینکه زندگیش از هم نپاشه و راحت زندگی کنه. اخرشم طلاق گرفت و کلا زندگیش رفت رو هوا. پدر و مادرشم جفتشون مریض و ندار و درمونده افتادن گوشه خونه از غصه این بچه. و حالا یه بچه تنبل و بی عرضه دارن که حتی سرکار نمیره که خرج خوشو دربیاره و همه چیو از پدر و مادر پیرش میخواد که براش فراهم کنند همیشه ازشون طلبکاره انگار که دیگه وظیفشون شده و باید در خدمت این ادم باشن و همه کاراشو براش انجام بدن ایشونم فقط بخوره و بخوابه و بگرده!!!

یاد حرف استاد افتادم که میگفت بهترین حمایت از بچه هاتون اینه که حمایتش نکنید و چقدر این حرف درسته. چقدر پدر و مادرایی هستن که با حمایت های اضافی و زیادی اجازه ندادن بچه خودش رشد کنه خودش یاد بگیره خودش به تضاد و مشکل بخوره و از طریق حل کردنش بزرگ بشه. مثل یک کرم ابریشم که تو پیله بوده به زور از پیله کشیدنش بیرون بالهاش باز نشده و ضعیف مونده چون خودش برای خروج از پیله اش تلاش نکرد که قوی و بزرگ بشه.

بعضی وقتا محبتها میشه دوستی خاله خرسه وقتی بیش از حد به یه نفر کمک میکنی بیش از حد محبت میکنی بیش از حد لطف میکنی. خدا که خودش همه مارو خلق کرده بی نهایت نسبت به هممون عشق داره و مهربانی و رحمانیت و بخشندگی در ذاتش هست وقتی میبینه کسی تو فرکانسش نیست به هیچ عنوان دلسوزی و ترحم و کمک بیخودی بهش نمیکنه بلکه سعی میکنه با تضادها بهش بفهمونه باید چیکار کنه اون وقت ما ادما میشیم دایه مهربان تر از مادر و تو سیستم خدا دخالت میکنیم و همه چیو بهم میریزیم!!!

خدایا هر روز درک و اگاهیمو بیشتر کن که نه به خودم ضربه بزنم نه به دیگران و اجازه بدم همه تو مسیرشون حرکت کنند. الهی آمین

بله کاملا درست میگید هر عملی اگر همراه با طرز فکر درست باشه و حس خوبی بهمون بده قطعا باعث رشد ما میشه. خوشحالم که ما در این جمع گرم و صمیمی به دنبال اگاهی هستیم و کورکورانه حرف دیگران رو قبول نمیکنیم و میخواهیم حقیقت رو کشف کنیم.

درمورد افرادی هم که بهتون گفتند کار جور کنید بهتره با خود فرد صحبت کنید و ببینید ایا واقعا هدف مشخصی داره و انگیزه داره برای اینکه رشد کنه یا فقط بخاطر حرف دیگران میخواد سرکار بره. شاید شما دستی از دستان قدرتمند خدا باشید که بوسیله شما به اون افراد کمک کنه به خواستشون برسن. فعلا به حستون اعتماد کنید هر اتفاقی که خیر باشه براتون پیش میاد به خدا توکل کنید.