همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام به استاد عزیزم سپاسگزارم استاد بابت این فایل سپاسگزارم خدا بابت هدایتت من با اینکه به قوانین ایمان دارم و به لطف الله نتایجی هم گرفتم ولی مدتها بود که همش یه استرسی داشتم روخودم کار میکردما ولی یه چیزی بود که تمرکزمو کمتر میکرد توی این دورهااکه میگذروندم کمی بهتر شده بودم ولی خب تا این چن وقت اخیر یه جورایی خواستم خب این مسیر الهی رو ادامه بدم واقعاا هم راه خداا برای من مقدسههه و ثابت شدس ولی این استرسه که بخاطر توجهم به موضوعی مخفی یا همون باور مخفیه حسمو بد میکرد ولی نمیدونستم باورم چیه که این فرکانسو دارم امشب هدایت خواستم از خدا تا ریشه این حس بدو بهم نشون بده و کمکم کنه تا تغییر کنم و خداوند چه زیبا پاسخ داد با هدایتش به این فایل
واقعاا نگرانی من به خاطر دیگران بود اینکه فکر میکردم همش چرا من چرا من به اینجا هدایت شدم یه جورایی هم خوشحال بودم هم ناسپاس و یه حس بدی بهدموفقیتم داشتم حرف از عدالت میشد درک نمیکردم واقعااا همینطوریی بودماااا و صدای خدا با کلام استاد عزیزمممممم عباس منش
اونجواییی که 2بار بلند تکرارررر کردن اونااا خودشون نمیخوانننن تغیییر کنن نمیخواننن موفق بشنننن از شدت هیجان نمیتونم بنویسم 😆🙌🙆همین 2کلمه برای من کلییی حرف داشت قانونو تفسیر کرد نمیخوانننن اگر بخوان خداوند هدایتشون میکنه اگر الان من دارم این حرفااا را میشنوم نه با گوشم و چشمام باکه با دلم بخاطر اینه که خواستم و بازم میخوامممم و خداوند هدایتتتت میکنه هرکسیو هرکی که هست با هر گذشته ای خدا قضاوت نمیکنه اونوفقط میبخشه من بازم بلند میگم نمیخوانننن چون خودمو بیاد اوردم سالهایی که پشت کنکور میموندم یه بار گفتم قبول نشدم چون فلان امکانتات رو ندارم امکانات اومد حتی بیشترربازم نشدم و من خودم به خودم آگاه هستم فقط یه علت داشت که نشد خودمممم خودم نمیخواستممم خدایا بابت این تضادم بابت این یاداوری شکرت یا زمانی که بخاطر تضادهاا 7سال شبانه روز گریه میکردم هر کارمیکردم جز افسردگیم و اوضاع بدتر شدن چیزی نسیبم نشد خدا از قانونش تخلف نکرد اون خدا یکتاس برای همس فرقی نمیزاره همه ما برای خدا عزیزم و به یک اندازه نزدیکشیم و هرجکر نگاه میکنم میبینم مننن خواستم فقط تغییر کنم به قول استادی هرجای زمین باشی فرهنگ جهانی یکیه ما همه ذاتمون راه درستو میدونه انتخاب با ماست پس یاد گرفتم دلسوزی نکنم که شرکه با خودم تکرار کنم اونا خودشون نمیخوان سفره خدا بازه من وظیفمه بندگی کنممم من در جایگاه خودم انسان خوبی باشم با عملم با رفتارم با نتایجم اونطوری میشم الگووو هرکه بخواد تغییر کنه منم دستی میشم از دستان خداا خداوند هدایت میکنه ادما رو به سمتم یادم و یاد گرفتم وابسته نبودن به چه معناس به این معنا که ممکنه من در خانواده ای باشم ولی ما هممون از یک خاندان نباشیم مثل نوح و پسرش و مثل همه ما که از یک پدرو مادر نیستیم ولی از یک خاندان هستیم
ویاد گرفتم زمانمو بزارم روی خودم کشتی خودمو بسازم واقعا اگر ادعا دارم ادم خوبیم نباید حتی دیگران که له ظاهر مثل من فک نمیکنن رو قضاوت کنم باید انسان خوبی بشم اصل واساس اینه که انسان خوبی بشم تغییر ینی همین که خوبتر بشم بدونم خوبی چیه ینی باور خوب چیه قواب چیه اونو انجام بدم این تنها وظیفه منه همون عمل در راه رضای الهی بقیش با خداست اونوخدا وعده داده این مسیر مسیر سعادت دنیا و اخرته و در وعده خدا تخلفی نیست چون قانونه ثابته الحمدالله بابت این ارامش خدایاا شکرت که شایستگی اینو پیدا کردم در این راه باشم الحمدالله.
در پناه خدا شادباشیدو رستگارر.