همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «علی» در این صفحه: 1
  1. -
    علی گفته:
    مدت عضویت: 2742 روز

    سلام عرض میکنم به خادمین خوب خداوند که طریقه زندگی کردنشان ودیدگاهشان ارزشی درمانی دارد.

    من چندمین باره که بر خلافه عنواین فایلها چیزای میشنوم که فکرشو نمیکردم انقدر مهم باشن قبلا بخاطر پیش داوری هام از خیلی فایلا رد شده بودم جا داره از خانوم شایسته عزیز یبار دیگه هم تشکر کنم.

    کمک کردن بی مورد عین چیدن میوه کاله بی فایدس بهتره تا کسی کمک نخواسته باهاش کاری نداشته باشیم ولی طوری برخورد کنیم که دردسترس باشیم قابل اعتماد باشیم

    برا خدمت کردن آماده باشیم بخاطر این قانون که: (هرچی کمک کنی دیگران شاد تر باشن خوب تر زندگی کنن احساس بهتری داشته باشن خودت موفق تری)اگه با این نگاه به دیگران کمک کنیم و دنبال نتیجش نباشیم احساس مفید بودن داریم.

    میشیم دستای خداوند: ما کارای خداوندگونه انجام میدیم اونم به امور ما رسیدگی میکنه مثل استاد

    استاد میاد تجربه هاشودر اختیار ما میزاره دیگه کاری نداره بعد اینکه من میشنوم بهش فکر میکنم، انجامش میدم، تو زندگیم نتیجه داد؟ یا به طریقه قبلیم دارم زندگی میکنم اون کاره خودشو میکنه برکتشم تو زندگیش هست حالا هرکی استفاده کرد ناز شصتش هرکسم که تو مدارش نیست خدا به همراش .

    من تا خودمو دوست نداشته باشم چطور میتونم کس دیگه ای رو دوست داشته باشم اول باید از خودم شروع کنم آگاهانه به ذهن و روحم کمک کنم که هماهنگ باشن برم دنبال دیدن زیبایی ها تمرکزم رو خودم باشه و آماده باشم.

    آگاهی بسیار ارزشمندی که تو این فایل دریافتش کردم این بودکه(همه ما به یک اندازه به خداوند به منبع نعمت و رحمت دسترسی داریم)انگار باورش کردم

    من ازبچگیم هیچ وقت فکر نمیکردم که امام ها و پیغمبرا با بقیه فرق دارن اولین باری که این فکرمو از دهنه کس دیگه ایی شنیدم استاد بود بعدشم تو قرآن چندین بار خوندم که ما پیامبری از میان خودتان انتخاب کردیم اینا در کنار هم و اون لحن با آرامش استاد هنگام گفتن این آگاهی(همه ما به یک اندازه به خداوند دسترسی داریم..)بهم حس آرامش و اطمینان داد.

    دوستتون دارم مواظب خوبی ها مهربونیاتون باشین?????

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: