همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام به استاد عباس منش عزیز و مریم خانم شایسته.
الان که دارم این متن رو مینویسم 15 خرداد 99هست و مدت زیادی هست که از زمانی که سفر نامه روی سایت اومده گذشته ولی من تصمیم گرفتم از تمام فایل های استاد نت برداری کنم و عبارتهای تاکیدی بسازم که فوق العاااااده هست وبسیلر تاثیر گذار .
اول از همه خدمت شما مریم خانم عزیزبگم که گاهی اوقات حرف های شما بسیار بسیار برای من الهام بخشه. یعنی تمام آموزشهای استاد رو شما به عنوان کسی که خودتون آموخته ایدبا سرعت بسیار بالا در یک جمله به من منتقل میکنید.
گاهی یک جمله معمولی شما به اندازه یک کتاب برای من پیام داره و نحوه ی اجرای قانون رو من منتقل میکنه.
داشتم فایل سیزدهم رو گوش میدادم چگونه میتوانیم به دیگران کمک کنیم؟
استاد تمام زندگی من رو تعریف کرد که ما نمیتونیم به کسی کمک بکنیم مگر اینکه اون در مدارش باشه ونتایج کمک بیخودکه من اسمش رو میذازم شرک وخلاصه جزییات رو هم بیان کردند ومن خیلی از این جنبه ضربه خوردم حتی خود اون کسانی که بهشون کمک کرده بودم ودر شرایط بسیار بدی بودند یه سری هاشون به من گفتند تو بیش از حد مهربونی ویه سری هاشون پشت سرم گفتند که ما نتیجه نگرفتیم .من دارم تلاش میکنم که این عادت کمک رو ترک کنم.
استاد تو امورش هاشون گفتند که تنها راهی که ما میتوانیم به دیگران کمک کنیم اینه که خودمون براش الگو باشیم .من تو ذهنم میگفتم چقدر خوب وچقدر عالی چقدر راحت به جای این همه انرژی که بیخود صرف کردم میتونم این کار رو بکنم .هنوز یک ساعت از این حرفم نگذشته بود که خواهرم زنگ زد و در بین صحبت هاش گفت که من در مورد نتایج تو با همسرم صحبتم کردم که چقدر خوش شانس هستی و چقدر انرژی مثبت داری و چجوری مشکلاتت حل میشه و همسر خواهرم که از لحاظ عقیدتی مخالف منه ومن رو قبول نداره به خواهرم گفت از مریم باد بگیر.من باخودم گفتم قانون چقدر زود جواب میده همین الان من تصمیم گرفتم برای دیگران الگو باشم وبهشون کمک کنم چقدر زود شد. اون هم کسی که اصلا من رو قبول نداره.
احساس میکنم نقطه جذبم هم خوب وهم بد بسیار سریع بالا رفته.
برای استاد عباس منش ومریم خانم عزیزو همه دوستان همفرکانسی عزیز آرزوی شادی خوشی سلامتی هم در این دنیا هم آخرت میکنم.
سلام الهام جان
در مورد اون نجوا که بهت میگه برای تهیه دوره از همسرت پول بگیر میخواستم بگم مطمئنی نجوا هست و الهام از طرف منبع نیست؟ چون ویژگی نجوا اینه که احساس آدم رو بد میکنه. احساس ترس، اضطراب نا امیدی خشم و وحشت و حسادت و کینه ونفرت و…میده.
سلام الهام جان. 😊
چه ارتباط خوبی با منبع داری که به مسیرهای درست هدایت میشی. امیدوارم از تصمیماتت زودتر نتیجه بگیری و برامون کامنت کنی. ❤