همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «moghadam» در این صفحه: 1
  1. -
    moghadam گفته:
    مدت عضویت: 2583 روز

    مهری

    به نام خالق هستی .خالق زیباییها .

    سلام به استاد گرانقدر ومریم شایسته عزیز و همسفران مسیرشاد زندگی .

    روز سیزدهم سفر من امروز اغاز شده و چه قدر به خودم می بالم که با کوله باری از عشق همسفر با یک گروه ویژه الهی هستم . رهبر و لیدر این سفر استاد عباسمنش هر روز با صدای دلنشین خودش بهمون نایاب ترین درس عشق رو میده و چه زیبا و عالی بانو شایسته عزیزو دیگر عزیزان برنامه این گروه رو به نحو شایسته ای تدوین میکنن تا هر بیشتر و بهتر این سفر دلپذیرتر بشه .

    خدایا شکرت و هزاران سپاس که میتونم تجربه شیرینی از زندگی زمینی رو داشته باشم . خدایا شکرت

    چه زیبا گفت استاد ، چه قدر به دلم نشست این جملات :

    زندگی طبیعی یعنی زندگی که پر از عشقه ، پر از شادیه ، پر از ثروته ، یکتا پرستیه ، زندگی که با درک از قوانین هستی هست .

    طعم درک قوانین هستی دوران مدرسه رو به خاطرم میاره که یک مسئله ریاضی سخت رو که دیگران براشون درکش سخت بود رو زودتر میفهمیدم ،یادش میگرفتم و اون وقت تمام وجودم پر میشد از شادی و لذت دیگه من مثل جت بقیه مسائل رو با ارامش حل میکردم و میگفتم چه قدر راحته ، چرا بقیه نمیفهمن ، این که کاری نداره . بعدش میخواستم به همه یاد بدم ، فریاد بزنم اینه راه حل ،از این مسیر برین .برخوردهایی رو شاهدش بودم که قلبم رو به درد میاورد . حسادت ها شروع میشد ، بعضی ها اصلا نمی خواستن منو ببینن یا به راه حلم گوش بدن ،رفتارها یک جور دیگه میشد . بعضی مواقع معلم از من می خواست به شاگرد های ضعیفتر یاد بدم . بعضی هایی که منو پذیرفته بودند و دوستم داشتند در کنار هم عشق میکردیم و درس میخوندیم ولی بعضی دیگه که با اجبار معلم ناچار بودند با من باشند هیچ روشی برای یادگیریشون کارساز نبود . شایدم دوستم داشتند ولی این مسیر زندگیشون نبود .اونا دخترای زرنگی بودند در کار خونه و کمک به والدینشون .یادمه یکیشون اون قدر طراحیش زیبا بود که من هر چی تلاش میکردم نمیتونستم مثل اون طراحی کنم ولی اصلا در کنار هم نمیتونستیم درس بخونیم .انگار زبون همو نمیفهمیدیم .رفته رفته فاصله بین ما بیشتر و بیشتر میشد .یادمه مامانش چه قدر با معلم و مدیر رابطه حسنه ای رو برقرار کرده بود ولی کوچکترین اثری در یادگیری درس اون دختر نداشت . الان که با قوانین اشنا شدم درک مسایل اون زمان برام راحتتره .

    زندگی غیر طبیعی یعنی زندگی پر از درد و رنج و احساس بد .حوادث وجود دارند تا ما قوانین هستی رو درک کنیم .ما توانایی تغییر هیچ کس رو نداریم .مشکلات می ایند تا ما بفهمیم قوانین چیه . بعضی ها زودتر میفهمن بعضی ها دیرتر .اما هر کسی در زمان خودش میفهمه ما نمیتونیم زمان فهمیدن کسی رو زودتر کنیم یا دیرتر .ما باید به این درک برسیم .اجازه بدهیم دیگران راهشون رو پیدا کنند و اگر می خواهیم به دیگران کمک کنیم مصداق کسی باشیم که به خوشبختی رسیده ، به موفقیت رسیده .بعد دیگران از ما میپرسند به نظر تویی که الان موفق شدی من چه طور باید زندگی کنم تا موفق شوم .وقتی عطش یادگیری رو داشت میتونیم براش وقت بذاریم .هر چند هم که اگه شما وقت نذارید جهان از بینهایت دست ،خداوند از بینهایت طریق پاسخ رو به اون فرد میده .

    چه قدر این جملات استاد برام ارامش بخشه .چه قدر خیالم رو اسوده میکنه .وقتی این جملات رو مرور میکنم اون قدر وجودم رو شادی و لذت میگیره که حاضر نیستم با هیچ چیزی عوضش کنم .چون نگاهم رو به تربیت فرزندم تغییر داد .دیگه از این که یک کاری رو اون جور که من دوست ندارم انجام نمیده یا مسیر دلخواه من نمیره ،عصبانی نمیشم ، احساس گناه نمیکنم . او هم حق داره زندگی رو به روش خودش تجربه کنه ،اصلا من نمیتونم ادعا داشته باشم که عالی ترین مسیر رو برای پیشرفت او فقط و فقط من میدونم .یا من نقش اساسی رو در زندگی او دارم . او هم خدایی داره ، خالقی هست که هواشو داره و از بهترین مسیر ممکن او میتونه به خوشبختی برسه .من اساسا هیچ نقشی در بدبختی یا خوشبختی او نمیتونم داشته باشم .نه این که خدای ناکرده بخوام از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنم ، من در همه حال کنارش هستم وبهش کمک میکنم ولی نمیتونم هیچ دخالتی در سرنوشت او داشته باشم .

    همیشه عدالت خدا رو زیر سوال میبردم .پس تکلیف اون بچه هایی که از نعمت داشتن پدرو مادر محروم هستند چی میشه .الان دارم دارم میفهمم همه چیز این جهان بر پایه نظمی عظیم استواره .حالا بهتر میتونم معنی ژرف بسم الله الرحمن الرحیم رو درک کنم .

    ما به بینهایت متصل هستیم و دسترسی داریم به نعمتهای خداوند .اگه اینو باور کنیم ،اگه اسوده باشیم ، اگه تسلیم پروردگار باشیم ،اگه توکل کنیم ،اگه ایمان داشته باشیم دریافت میکنیم .

    به امید درک بهتر و بیشتر قوانین هستی .برای همه ارزوی بهترین ها رو دارم .

    شاد و سربلند باشید

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: