همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خدای مهربان
روز سیزدهم تحول زندگی من
همه ی ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
وقتی مهمترین قانون جهان هستی این هست که؛ تمام اتفاقات زندگی ما بدون استثنا نتیجه باورها و فرکانس های خودمان هست،
اگر به معنای واقعی این اصل رو درک کنیم،
دیگر به دنبال تغییر شخصیت و زندگی دیگران نیستیم..
چون میدانیم که شرایط آن فرد هر چه که هست نتیجه ی باورهای خودش هست، و ما دسترسی به فرکانس های او نداریم که بخواهیم تغییر شان دهیم..
اگر فردی در زندگی خود مسئله ای دارد ما نمیتوانیم آن را حل کنیم، چون راه حل مسئله هر کس به خودش الهام می شود.
همه ی ما به یک اندازه به خوان نعمت های خداوند دسترسی داریم..
و هیچ کس امتیاز بیشتری نداره،
کمک ما به دیگران فقط زمانی ممکنه که ما اینقدر پیشرفت کنیم و موفق شویم تا یک الگوی قابل مشاهده شویم برای دیگران
من به شخصه ذاتا اصلا علاقه ای ندارم که نگرش و شیوه زندگی اشتباه دیگران رو تغییر بدم،
قبل از آشنایی با قانون، با زمزمه هایی که به گوشم میرسید که در مورد من میگن فلانی چقدر خودخواه و بیرحمِ، انگار نه انگار که مثلا جاریش همچین مشکلی داره
خب من اون موقع ها با شنیدن این حرف ها گاهی با خودم فکر می کردم، آره نکنه من خودخواه هستم..
ولی الان خدا رو شکر دیگه راحت و فارغ…
نگاه نمیکنم به زندگی دیگران، اگر هم هر از گاهی حرف و حدیثی بشنوم خیلی راحت در جواب میگم؛ والا من هنر کنم زندگی خودم رو مدیریت کنم
توانایی من برای تغییر دیگران صفره..
و نتیجه این رفع مسئولیت از خودم یک زندگی پر از آرامشِ.. که حتی همسرم هم که به شدت روی مسائل خانواده ش حساس بود و انرژی میزاشت برای آنها، الان کاملا با من هم سو و هم عقیده شده،
شاید بعضی وقتها از مدار خارج شوم که بخوام باورهای پسرم رو توی یه سری مسائل تغییر بدهم که اون هم با مدد جلسه ی دوم دوره شگفت انگیز شیوه ی حل مسائل دارم عالی عمل میکنم.
درستش اینه که ما این زمانی که در دست داریم، عهده دار امور خودمان باشیم و برای ساختن زندگی بهتر، باورهای قدرتمند کننده تر و برای بیشتر ماندن در احساس بهتر تلاش کنیم..
و نتیجه ی طبیعی این سبک یک زندگی سالم ، شاد ، پر از نعمت و ثروت هست..
ما سبک زندگی خودمون رو داریم و اجازه میدهیم که دیگران هم به روش خودشون زندگی کنند..
یا حق