همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه













بنام یکتای بی همتا
سلام به استاد خوبم و همه دوستان عزیزم.
سیزدهمین روز سفرنامه
استاد خوبم چقدر همه ما به این آگاهی نیاز داریم
نمیدونم چرا فکر میکنیم که وقتی یه چیزی یاد گرفتیم حتما باید اونو به دیگران هم یاد بدیم.
چرا سعی نمیکنیم خودمون کامل از اون موضوع سر در بیاریم به نتیجه برسیم بعد شیپور برداریم و همه رو خبردار کنیم
که البته اگر خودمون آگاهی کامل داشته باشیم نتایج خودشون شیپور میشن.
من خودم هم خیلی زیاد توی این تله افتادم .
البته خداروشکر خیلی زیاده روی نکردم که قرار باشه خودم نتیجه های بدی ببینم ولی از زمانی که با این قوانین آشنا شدم به هرکسی که یکم بهم نزدیکتر بوده گوشزد کردم که بیاین و متوجه خیلی چیزیا میشین و قوانین جهان رو یاد میگیرین.
توی خونه هم سعی میکردم زمانی که شوهرم هست فایلها رو با صدای بلند گوش کنم تا اونم تحت تاثیر قرار بگیره ،هرچند هیچ حرفی بهش نمیزدم مبنی بر اینکه بخوام تغییرش بدم ولی دوست داشتم اونم بشنوه شاید تغییر کنه
درنهایت نتیجه کاملا برعکس شد و یک روز با عصبانیت بهم گفت صدای این آقا رو وقتی من تو خونه هستم نمیخوام بشنوم .تو اگه میخوای گوش کنی هدفون بذار.
اونجا بود که فهمیدم من هیچ قدرتی برای تغییر کسی ندارم.
ولی از این به بعد تمام تلاش خودمو میکنم فقط و فقط برای تغییر خودم.
و میدونم که این تلاش لااقل باعث رشد خودم میشه .
ولی اون تلاش نه خودمو رشد میداد و نه دیگران رو.
استاد با این طرز فکر انگار داریم میگیم نعوذبالله ما از خدا هم داناتریم و دلسوزتر
چون اگر اون شخص میخواست که زندگیش متحول بشه خدا هدایتش میکرد به راه راست همونجوری که منو هدایت کرد.
ولی اونی که توی اون شرایط قرار داره ،نتیجه فرکانسی خودشه.حالا من به زووووور میخوام هدایتش کنم به جایی که اصلا در مدارش نیست.
من از امروز۷/۲۵/ متعهد میشم که تنها تلاشم رو بگذارم روی تغییر افکار و باورهای خودم.
ممنونم استاد عزیزم این فایل هم پراز آگاهی بود درست مثل همه فایلهای با ارزش دیگه.
درپناه خدا باشید.
عاشقتونم❤❤❤