همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

به نام خدا

سلام به استاد عزیز و همه دوستان

همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

ماجرای همسایه استاد یجورایی و به شکل های مختلف برای هممون پیش آمده

خیلی وقت ها شده دلمون برای یکی سوخته و فکر کردیم میتونیم کمکش کنیم ولی نتیجه چی شده

آخرش هممون گفتیم بشکنه این دست که نمک نداره

هربار از این زاویه ضربه خوردیم باز دفعه بعد گول خوردیم که میتونیم به کسی کمک کنیم

اما از یه جایی به بعد باید به خودمون بیایم که بابا این کمک کردنه هیچ فایده ای نداره نه برای اون نه برای ما

کسی که تو مدار موفقیت نیست ، کسی که خودش نمیخواد موفق بشه ،کل دنیا هم بخوان موفقش کنن نمیتونن در واقع ما در زندگی دیگران هیچ کاره ایمممم هیچ کاره هیچ کاره اینو هی تکرار کنم تا بره توی ذهنم چون پاشنه آشیل منه چون چندین بار ضربه خوردم ولی ادب نشدم

ما باید تسلیم بشیم تسلیم در برابر تغییر بقیه تا بتونیم خوشبختی رو تجربه کنیم

حالا برعکسشم هست اگر کسی بخواد موفق بشه به فرض اگه ما نخوایم هم نمیتونیم جلوشو بگیریم

با نگاه تغییر بقیه هیچ وقت حالمون خوب نیست و منتظریم بقیه حالشون خوب بشه تا ماهم خوب باشیم چیزی که امکان پذیر نیست اینجوری به خودمون ظلم کردیم و خودمونو از خان نعمت های الهی محروم کردیم

کسی که آماده تغییر باشه خداوند از بی نهایت طریق دستانش رو میفرسته و اون هدایت میشه

مثل خود من که الان به اون موقع فکر میکنم میبینم من از لحاظ فرکانسی کاملا آماده هدایت بودم

کاملا آماده بودم که تغییراتی بکنم

ازکجا میگم آماده بودم?

از اونجایی که کاملا درمانده شده بودم

روابطم به شدت داغون بود

از همه کس و همه چیز عصبانی بودم

بعضی شب ها از شدت درماندگی زار میزدم که این چه زندگیه آخه چرا من انقدر بد زندگی میکنم چرا کسی به داد من نمیرسه

این وضع واقعا منو خسته کرده بود جوری که از همه دست کشیدم انگار بهم ثابت شده بود که هیچ کس نمیتونه کمکم کنه

تو همین وضع و اوضاع نمیدونم چطوری شد ولی دیدم که تلگرام منو انداخته تو یه کانال موفقیت با اینکه کانال استاد دیگری بود ولی من مطالب و ویس هاشو با تمام وجودم قورت میدادم مثل یک امید تازه بود

برای آماده بودن بعضی مواقع باید ازین مسیر بگذری

در واقع رسیدن به این نقطه تاریک خودش یه موهبته

نقطه سیاهی که بعدش نور و روشنیه

نقطه ای که باید بفهمی کسی نمیتونه کمکت کنه باید از همه جا ناامید بشی تا امید واقعی که خداست رو پیدا کنی

من تو این نقطه هدایت شدم

و از همه ی آدم های اطرافم ممنونم که توی اون وضع برای من دل نسوزوندن

ازشون ممنونم که دلداریم ندادند

چون اگه کمکم میکردند که من خودمو پیدا نمیکردم

پس چرا من خودمو دیدم ولی بازم فکر کردم که میتونم کسی رو تغییر بدم?

پس این لطف رو از دیگران دریغ نکنم و بزارم خودشون راه رو پیدا کنن و من دخالت نکنم

یکی از اشتباهاتم این بود که من فکر میکردم همون اشتیاقی که برای تغییر داشتم رو دیگران هم دارن در حالی که اینطور نیست و این فقط تصور من بوده

زمان هایی بوده که به برادرم میگفتم تو هم بیا به این مسیر ویس گوش بده ببین چقدر خوبه ولی چند بار مسخره شدم که میگفت آره تو برو جذبتو بکن 😐در واقع اون آماده نبود و من فکر میکردم اونم مثل من اشتیاق داره و این اشتباهو کردم

پس باید اینو از ذهنم بیرون کنم که میتونم به دیگران کمک کنم این اشتباه تکراری رو ول کنم و ازش درس بگیرم و کاری به کسی نداشته باشم اگه کسی هدایت بخواد قطعا هدایت خواهد شد پس نه حرص بزنم نه دل بسوزونم که عینه شرکه

اجازه بدیم دیگران خودشون راه شون رو پیدا کنن

حالا با توجه به این حس که در وجود هممون هست که دوست داریم به دیگران کمک کنیم

چطور میتونیم بهشون کمک کنیم?

با پیشرفت و موفقیت خودمون با الگو سازی از خودمون

با نتیجه گرفتن از قانون تا بقیه ببینن و بگن آره میشه اگه این تونسته منم میتونم

نکته مهم کمک های ما به دیگران کمک نمیکنه به خودمون کمک میکنه

اگه کسی این حرف هارو قبول نداره مطمئنا هنوز درست و حسابی بلا سرش نیومده که بفهمه کمک چیه

اون باید بره به روش خودش عمل کنه تا بچشه طعم کمک به دیگران رو بعدش خودش قبول میکنه چه اشتباهی کرده

اگه کسی آماده تغییر باشه و ما هم براش وقت نزاریم خداوند از بی نهایت دستش پاسخ اون فرد رو خواهد داد

تک تک ما به یک اندازه به خداوند نزدیک هستیم

درک همین یک جمله خیال مارو از بابت بقیه راحت میکنه و دیگه فقط دنبال پیشرفت خودمونیم

در پناه خدا شاد و سلامت باشیم و در مسیر موفقیت 🌷🌷