همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
بنام الله یکتا
سلاااام
روز سیزدهم از روز شمار تحول زندگی
ما فقط خالق زندگی و مسئول زندگی خودمون هستیم
تا نخوایم تغییر کنیم هیشکی نمیتونه زندگی ما رو عوض کنه چه خوب و چه بد
تا نخوان تغییر کنن نمیتونیم زندگیشون رو تغییر بدیم چه خوب و چه بد
بعد از شنیدن این فایل به این فکر کردم که اگه عمیق تر فکر کنیم اصلا نیازی به کمک نیست
بخاطر اینکه ما در مسیر رسیدن به خواسته هامون اگه حتی نیازی به کمک هم باشه خدا از طریق دستانش به افراد کمک میکنه
منظورم اینه که اگر کسی توی مسیر درست باشه که میخواد به هدفش برسه، ممکنه اصلا ما بعنوان یکی از دستان خداوند سر راه همین آدم قرار بگیریم و بهش کمک کنیم ناخودآگاه
تاکیدا اینکه ” اگر مسیر درست باشه”
و اگه حالمون خوب باشه نشون از مسیر درسته
کم کم داره این تمرین باور رو من جواب میده که حتی اگه به بقیه کمک هم بکنم بخاطر احساس خوبش هست
و جالب اینکه هر بار فقط و تنها به همین دلیل بطور ناخودآگاه و یجورایی مثل عادت و برای اینکه حال خودم خوب بشه به بقیه هم کمکی میکنم
خدایا شکرت که در هر لحظه هدایتم میکنی
عاشقتونم
بنام الله یکتا
سلام به استاد جانم و مریم خانم عزیز و تمام دوستان هم فرکانسی
خداروشکر که این مسیر زیبارو همراهتون دارم ادامه میدم و رسیدیم به سیزدهمین روز سفرنامه
با توجه به تغییرات هرچند کوچیکی که تو این سیزده روز تو زندگیم داشتم به این پی بردم که دارم راه رو درست میرم و از تمرینات درست استفاده میکنم
خدایا شکرت، خدایا شکرت، خدایا شکرت
چندین روزه که انقدر مشغول خودم و کارها و قوانین جهان هستم که دیگه وقت نمیکنم برم سراغ گوشیم، سراغ فضای مجازی و یا حتی صحبت کردن با دوستام… و هر حرف و اخبار منفی ای که به گوشم میخوره سریع اون فضا رو ترک میکنم تا اصلا گوش ندم و بیشتر توجه و تمرکزم روی زیبایی هاس و من چقدر راضی ام از این حالم، خدایا شکرت
توجه روی اینکه سالمم، دارم با بهترین استاد جهان قوانین رو یاد میگیرم، خانواده ام کنارمه و من هرروز سعی میکنم بیشتر خودم رو و خدای درونم رو بشناسم
به تعهد هایی که دادم دارم عمل میکنم و بییی نهایت خوشحال و آرومم
خدایا صدهزار مرتبه شکرت
در مورد فایل روز سیزدهم میخواستم تجربه ی خودم رو بگم که چندین و چندبار وقتی دوستام از مشکلات زندگیشون گفتن سعی کردم با مطرح کردن قوانین هرچند خلاصه وار، بهشون کمک کنم و توی همین توضیح دادنا یبار یکی از دوستانم بهم گفت خب خیلی خوب داری توضیح میدی اما میبینی خودتم نمیتونی از این قانونی که میگی استفاده کنی؟ پس کو نتایج؟! اینا همش حرفه!
جالب اینجاس که نتایج زندگی شمارو هم حتی اونا ممکنه درک نکنن، یا تغییرات کوچیک زندگی من برای من نشونه ی بزرگیه که دارم مسیرم رو درست ادامه میدم اما برای اونا اصلا قابل درک نیس یا طبق گفته های استاد اونا تو این فرکانس نیستن که درک کنن، اونجا بود که به خودم گفتم حرف استاد و گوش نکردی و جهان داره بهت نشون میده که راهت اشتباه بوده، نباید با کسی در این مورد صحبت کنی!
اما دیگه بعد از اون هیچ وقت با کسی صحبت نکردم درمورد این قانون… فهمیدم براشون قانع کننده که نیس هیچ، ازش استفاده نمیکنن که هیچ، تازه مسخره هم میکنن حرفای تورو!
و چقدر این جمله اتون رو دوس داشتم استاد، تموم مشکلاتی که تو زندگی بقیه هست رو با این دیدگاه که اونا به تضاد برخوردن و همین تضاده که ممکنه باعث پیشرفت اونا بشه رها کنیم و نخوایم کمک کنیم که درنهایت خودمون ضربه میبینیم
هرکس تو هر موقعیت و تو هر شرایطی که هست، قطعا جای درستشه… این جمله حک شده دیگه تو مغزم
دوستتون دارم زیاااد، همتون در پناه الله یکتا شاد و ثروتمند باشین