همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام استاد عزیزم، امروز نشانه ای که از طرف خدای مهربون توسط دست پرمهر شما من را هدایت کرد فوق العاده بود. یکی از مهم ترین پاشنه های آشیل من همین موردی ست که شما توضیح دادید. من خیلی ضربه ها از این حس دلسوزی وترحم وراه نشون دادن به بقیه خوردم. در حالی براتون این ها را می نویسم که اشک می ریزم ویاد تمام اتفاقاتی میفتم که جهان هستی بهم نشون داد وهمه ی اونها به خاطر عدم درک قوانین جهان هستی بود.کلمه کلمه صحبت های شما در این قسمت را با تک تک سلولهای بدنم حس کردم. واقعا یک روز با این ضربه های شدید مالی، عاطفی و… از خواب غفلت بیدار شدم. یادم میاد یه روز به خاطر دلسوزی بیش از حد برای فردی وکمک کردن به فرد دیگه که شرایط مشابه داشت بزرگترین ضربه مالی را خوردم. یا تو مورد دیگه برای یه فردی سنگ تموم گذاشتم وبعد با گذشت زمان بزگترین سیلی را از طرف اون خوردم. اما الان که به اون اتفاقات فکر می کنم خداوند مهربون را شکر میکنم زیرا اون اتفاقات به ظاهر ناخوشایند من را تو مسیر سعادت قرار داد. اون روزها هنوز با شما آشنا نشده بودم وبا یه استاد که تهران بود آشنا شدم وبا کانال معجزه ی سپاسگزاری هر روز طبق آموزشها می نوشتم تا اینکه دوماه پیش ازخدای خودم خواستم مسیر درست وصراط مستقیم را بهم نشون بده. چون هنوز اون آرامش واقعی را به دست نیاورده بودم. تا اینکه عضو سایت شما شدم وهر روز به محض بیدار شدن از خواب اول به دنبال هدایتم از طرف خداوند واز طریق دست پرمهر شما می رم وهر روز معجزه ی هدایت را با اعماق وجودم حس می کنم. در طول روز تمام سعی خودم را می کنم تا فقط به آموزشهای شما گوش کنم وبه اونها عمل کنم تغییرات را در وجودم حس می کنم من حدود یکسال با استاد قبلی بودم ولی اون خیلی درگیر باورهای تند مذهبی وسیاسی بود ومن اون آرامش واقعی را حس نمی کردم. ولی از وقتی با شما هستم خود واقعی ام را پیدا کردم وخدا روشکر با شناسایی پاشنه های آشیل خودم هر روز آرام تر می شم. من هر روز از خداوند به خاطر دستانی که در مسیرم قرار داد سپاسگزاری میکنم. هر روز این نکته را به خودم یادآوری می کنم که آموزشهای استاد قبلی وانجام تکالیف معجزه ی سپاسگزاری اون باعث شد من در مدار بالاتری قرار بگیرم وبا شما آشنا وهمرا بشم. الان به خاطر این پاشنه آشیل که شما اشاره کردید خیلی ذهنم درگیر بود ودایما دوست داشتم همه را با خودم همراه کنم تا اینکه متوجه شدم اشکال کارم کجاست. خدای مهربانم از تو بی نهایت سپاسگزارم که از طریق استاد عزیزم من را به بهترین مسیر هدایت کردی. خیلی دوستتون دارم.