همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه














با سلام به همه ی عزیزان و دوستان گرامی و استاد عزیز ومریم شایسته عزیز
در این زمینه منخودم خیلی چک های بدی خوردم تا اینو پذیرفتم
ینی خندم میگیره اخه چراا😂😂
ولی خب تکامله دیگه همه اینا جزئی از مسیره
یه نشتی فرکانسیه دیگه انگار یه حس عذاب وجدان که من باید بقیه رو هم تغییر بدم اونا که اینا رو نمیدونن
انگار فقط ما هستیم که به منبع دسترسی داریم
از وقتی این فایل رودیدم ارامش خیلی بیشتری پیدا کردم
قرار بود هر روز یه فایل ببینم و کامنت بزارم اما من کلا هدایتی کار میکنم روزی که بهم گفته بشه زمانشم جور میشه نکات هم گفته میشه ینی همه چی محیا میشه که بیام و کامنت بنویسم
خیلی براممهم شده که فقط از نتایجم بگم ینی کلا ذهنم رو عادت دادم که فقط نتایج رو به اشتراک بزارم و به غیر از این فقط برای تحسین و تمرکز بر روی نکات مثبت کامنت بزارم
که اونم فقط روی سریال هاست
وقتی این نگاه رو برای خودم ایجاد کردم دقیقا همین تیتر این فایل که اقا ما همه به یک اندازه به سیستم و به منبع وصلیم و منطق دیگه هیچ کس نمیتونه به کسه دیگه ای نه کمک بکنه نه ظلمی بکنه من خودم فقط میتونم به خودم کمک کنم یا باعث پسرفتم بشم
و هر کس سر جای درستشه
واقعا سپاسگذارم استاد چه منطقای بی نظیری
ینی تا یکم ذهنم میخواد شروع کنه همون اول سریع همین جملات رو تکرار میکنم و خیلی راحت میتونم گفته هاش رو قطع کنم و ارامشم رو حفظ کنم
وقتی دارم کاری رو انجام میدم هی میخواد از راه های مختلف منحرف کنه ینی از هر دری هم وارد میشه ها اول یه فکر قشنگ برات اماده میکنه بعد تو دلش کمکم پرتت میکنه تو نا کجا اباد و بعضی وقتا که بهش میدونمیدی میبینی از کجا به کجا رسوند
پس کاری که من میکنم اینه که همون اول تو نطفه خفش میکنم و نمیزارم اصلا ادامه بده
البته قبلا خیلی اوضاع فرق داشت هر چی تکاملم طی شد این قضیه برام راحت تر شد
خیلی تمرکز رفته بالا توکارم دیگه راحت میتونم رو کاری که میخوام تمرکز کنم قبلا واقعا خیلی برام سخت بود و با یه جهاد اکبر این تمرکز بر روی نکات مثبت رو جزئی از شخصیتم کردم
واقعا ارزششو داره که اگاهانه درسته اوایل سخته اما صبر کنی و ادامه بدی و میبینی که خیلی همه چی بهتر میشه
مثلا من همین چند روزه دارم روی یه باوری کار میکنم و کاملا اینو حس میکنم که چقدر این باور برام بدیهی تر شده و میدونم که باید تکاملش طی بشه پس با لذت هر روز تکرارش میکنم و خیالم از اینده راحته
و نتیجه ای که گرفتم اینکه ما بیایم یه وقت مشخصی برای کار کردن روی باورا بزاریم هر روز و سعی کنیم تو اون زمان تمرکزمون کاملا روی همون باور باشه
و اینکه اگه داریم کار دیگه ای رو انجام میدم تمرکزمون رو همون کار باشه چون اینجوری نه به اون کارمون به خوبی میرسیم نه باورمون زیاد تقویتمیشه وارامشمون در مورد کار کردن روی باورا کممیشه
درسهای زیادی گرفتم از اینکه اون اوایل همه رو میخواستم تغییر بدم و چقپر الکی وقتمو میزاشتم و با بقیه بحثمیکردم😂😂
خدایا شکر الان دیگه اصلا کاری به بقیه ندارم هر کسی تو مدار خودشه و به اندازه من به منبع دسترسی داره اگه خودش تاکیید میکنم خودش بخواد خدا هدایتش میکنه
همون طور که دوستان عزیزی که توی این سایت هستن به میل شخصی اینجان
ما اگه بخوایم خدا از هزاران دستش ما رو هدایت میکنه مثلا خود من یه فیلمی داشتم میدیدم (17 again) و از تو دل اون اومدم یه چیزی سرچ کردم و انگار یه چراغی تو من روشن شد و هدایت شدم به سایت و همون شب کتاب رویا هایی که رویا نیستند فصل ۱ رو که خوندم شروع شد این مسیر لذت بخش
و انگار خدا بهم مجوز ورود به بهشت رو داد واقعا بهشت
خدارو هر بار که میام دوباره توی این سایت شکر میکنم از تمام لحظاتی که اینجا هستم لذت میبرم واقعا مثل خانوادم همه ی بچه ها و استاد ومریم شایسته رو دوست دارم
الان که فکر میکنم همیشه این خواسته رو داشتم که توی همچین جمعی باشم
خدایا هزاران بار شکرت بابت این فرصت زندگی بابت این قوانین بدون تغییر بابت این درک و اگاهی این فضای دوست داشتنی و عشقی که در درونم زنده کردی
خدایا من به هر خیری که از جانب تو به من برسد محتاجم عاشقانه میپرسمت وتنها از تو یاری میجویم
و در اخر شعری از حافظ که ارامش بهم میده یاد اوریش
تا نباشی اشنا زین پرده رمزی نشنوی
گوش نا محرم نباشد جای پیغام سروش
درپناه حق