همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «امیرحسین» در این صفحه: 1
  1. -
    امیرحسین گفته:
    مدت عضویت: 2172 روز

    بسم الله الرحمن الرحیم

    سلام به استاد عزیزم و همه دوستان بی نظیرم در سایت

    از سید عزیز بابت اینکه آموزش های فوق العاده خود را در سایت گذاشته و طبق قانون هرکه در مدار این اگاهی ها باشد ، آن هارا شنیده و آن هارا به کار بسته و نتیجه میگیرد؛

    خیلی ممنون استاد

    همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم …

    سر تیتر این فایل در ابتدا یکی از بزرگترین آگاهی ها رو در اختیار من قرار داد که در ادامه به تفضیل آن می پردازم .

    کسی که در مدار موفقیت نیست و کسی که نمیخواهد موفق شود ، کل دنیا هم نمیتوانند او را موفق کنند .

    کسی که در مدار حرکت و تغییر نیست ، کل دنیا هم نمیتوانند او را وادار به حرکت و تغییر نمایند.

    طبق قانون هر کس به وسیله توجه خود ، فرکانسی را به جهان هستی ارسال و جهان فارغ از هر شرط و تبعیضی ، او را در مداری از هستی قرار می دهد که اتفاقات و شرایطی همسو با فرکانس ارسالی وی باشد ؛ از آنجا که ما بدون خواست طرف نمی توانیم تغییر در افکار و باورهای ور ایجاد نماییم از تغییر هرکسی به صورت دلخواهمان عاجزیم .

    در کشور ما ، باوری وجود دارد که شخص فکر میکند که باید به دیگران کمک کرده تا تاثیر کمک او ، زندگی فرد را بسیار زیاد تحت تاثیر قرار داده و او را بسیار رشد دهد و همه دنبال کمک کردن حتی به زور به دیگران هستند ؛

    ما نه می توانیم سرنوشت کسی را به سمت بدی و نه به سمت خوبی هدایت کنیم ؛ زیرا هدایت هر فرد در جهان بر اساس فرکانس های وی صورت میگیرد .

    ما فقط توانایی تغییر زندگیمان را داریم و نه دیگران ؛ باید در این آگاهی و باور به مرتبه تسلیم رسیده و هر لحظه تسلیم این امر باشیم که نمیتوانیم دیگران تغییر دهیم و دست از اقدام برای آن بکشیم .

    ما نمیتونیم زندگی کسی که خودش نمیخواد تغییر کنه رو عوض کنیم ؛ اینگونه با گذاشتن انرژی برای تغییر دیگران ، هم خودمان و هم طرف را از هدفهایمان دور کرده اییم .

    همینطور اگه کسی بخواد موفق و ثروتمند و سلامت باشه ، ما هیچگاه نمیتوانیم جلوی او را بگیریم‌.

    زیرا طبق قانون هرکه خواسته ایی داشته باشد در جهت آن هدایت شده و با استجابت این هدایت ها آرام آرام ، بی شمار دستان خداوند را در کمک به مسیرش حس خواهد کرد.

    همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم …

    مثالی بسیار خوشمره و فراموش نشدنی از سید حسین که گفته :

    دنیا مانند یک رستوران سلف سرویسِ ، که با پرداخت یک ورودی ایی داخل شدی ؛ در این رستوران از هر نوع خوراکی و غذایی که بگی موجوده و فقط باید انتخاب کنی و داخل ظرفت بریزی و میل کنی ؛ زیرا سیستم این رستوران همینگونه می باشد.

    حال اگر کسی در این رستوران هنگامی که در حال سرو غذا هستی به تو و ظرف غذا هایت با حسرت نگاه کند ؛ واکنش ما چگونه خواهد بود؟

    مگه او نمی تواند مانند تو ، غذاهای دلخواهش را انتخاب و در ظرف گذاشته و میل کند .

    در این حالت به او چه باید بگوییم ؟؟

    غیر ازینکه می گوییم هر چه میخواهی بردار !؟؟؟

    مگه سیستم این رستوران غیر از این است ؟؟

    چون همه افراد در این رستوران دسترسی یکسانی به همه غذاها دارند. غذاهایی که فراوان بوده و هرگز تمام نشده و بسیار بیشتر از نیاز افراد داخل رستوران است و برای کسی محدودیتی برای خوردن وجود ندارد .

    در جهان نیز همه به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داشته و نعمت ها فراوان بوده و هرگز تمام نمیشود و بسیار بیشتر از نیاز بشر بوده و جهان محدودیتی برای دریافت آن ها در مورد کسی ایجاد نکرده است .

    این امر عین عدل الهی بوده و اگر غیر این بود باید به قانون مندی جهان شک میکرد .

    در این جهان آدم ها خودشون به خودشون ستم کرده و خود را از خوان گسترده نعمت محروم می کنند ؛

    یکسری هم با ایمان به خداوند و آگاهی به قانون ها و انجام اعمال صالح که موجب هماهنگیشون با نیروی منبع می شود؛ در مداری قرار میگیرند که این نعمت هارو دریافت می کنند.

    حال اگه تو بخوای به افرادی که به علت ستم به خودشون با توجه به نکات منفی و ورودی های غلط و … کمک کنی و آن ها را از جانب خودت متنعم کنی ، کاری بیهوده که در خلاف قوانین الهی بوده کرده ایی که موجب ستم به خودت و فرد مورد نظر می شود .

    زیرا فرد در فرکانس دریافت نبوده و تا با عدم توجه یا عدم دانش در این اگاهی خلاف قوانین عمل کرده ایی .

    رنج و تضادی که هرکس در زندگی می کشد ، تکه ای از دروس تکامل وی بوده و برای رشد و پیشرفت او لازم است ؛ باید بدانیم که طبق قانون جهان همه چیز در جای درست خود قرار دارد و هیچ اتفاقی رخ نداده و سیستم جهان خطایی ندارد؛

    چه بسا که جوجه برای شکستن تخم و به دنیا امدن نیاز به تحمل فشاری دارد که منجر به پوسته تخم و به دنیا آمدن وی و قوی شدن او می شود؛

    یا اگر پروانه در پیله است زودهنگام اورا در آورده یا در هنگامی که موعد پاره کردن پیله است ، به او کمک کنیم، که موجب میشود تکامل خود را برای یک پروانه زیبا شدن را طی نکند .

    سوالی که بعد این همه توجه به قوانین و آگاهی از آن به وجود می آید ؛ این است که پس ما چگونه به دیگران کمک کنیم ؟

    به خودت کمک کن ، پیشرفت کن ، موفق شو و یک الگو از خودت بساز ، اونوقت اگه کسی بخواد موفق شه میتونه راهی که رفتی رو ببینه و ایمان بیاره و حرکت کنه.

    زمانی میتونی از ایمان به خداوند و استفاده از قوانین اون برای دیگران بگویی ، که خود ازین مسلک نتیجه گرفته باشی .

    بذار نتیجه هات ، به دیگران کمک کند ؛ تو نتیجه بگیر ، دیگران هم برای اینکه موفق شن ازت می پرسن و اگه تو مدار درستی باشن ، استفاده کرده و موفق می شن.

    در ضمن اگه کسی واقعا بخواد موفق شه ، بی نهایت خداوند دست داره که شاید تو یکی از اون ها باشی که بخوای به طرف کمک کنی ؛

    پس این نکته رو هم لحاظ کن .

    ما اگه عظمت ، قدرت ، بخشندگی و… خداوند رو باور کنیم طبیعی زندگی میکنیم.😊

    اگه در باور های ما به خداوند قدرت داده شده باشد و ما با نیروی منبع هماهنگ باشیم آن موقع است که زندگی طبیعی داریم ، زیرا با جریان هستی همسو هستیم ؛

    پس طبیعی است ، شاد ، سالم ، عاشق ، موفق ، ثروتمند ، آرام ، خوشحال ، پر از یکتا پرستی ، پر از نعمت و … باشیم ، زیرا طبیعی است که همینگونه باشیم و اگر غیر این بود یعنی یه چیزی در وجود ما مشکل دارد که مارا از طبیعتمون دور کرده است .

    خدایا شکرت که من در مداری ام که این اگاهی هارو شنیدم و درک کردم و میخوام تو زندگیم بکارشون ببندم ؛ خدایا سپاس گزارم

    مرسی که عاشقونه منو رشد میدی مربی جان

    در اخر باز هم از سید حسین عباسمنش سپاسگزارم بابت اینکه نعمت دانش خودش رو با من و همه بچه های سایت و همه ی مردم جهان به اشتراک میذاره ؛

    براتون طلب شادی و سلامتی و سعادت دارم ،

    دوستتون دارم😘😘

    در پناه حق

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 1 رای: