همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام و درود
خدارو شکر میکنم که در روز سیزدهم سفرنامه 40 روزه هستم و یک فایل ارزشمند دیگر رو مرور کردم و سپاس از همه دست اندکاران این سفر.
واقعا این فایل ها رو هر سری که آدم می بینه بهتر درک میکنه قوانین جهان رو و خیلی راحت میتونه زندگی کنه و لذت بیشتری از این جهان ببره
خیلی برام جالب بود که این حرف رو اینقدر شنیده بودم که من کسی رو نمی تونم تغییر بدم و ناخودآگاه در دل رفتارم این کار بود و خیلی از کارها در جهت تغییر دیگران بوده نه تغییر خودم.
وقتی که یک مسئله ای رو آدم متوجه میشه و خیلی از تضادهاش رو با اون مسئله حل میکنه دوست داره سریع بره به عزیزاش بگه و اونا هم سریع ازین استفاده کنند و تضادشون رو باهاش حل کنند خیلی از موقع ها جوری تعریف می کنیم که حتما طرف رو قانع کنیم این کارو انجام بده و هر وقت این کار رو کردم جالب بوده که دیگه تضاد های شبیه قبلی با اون راه حل اوکی نشدن
فهمیدم خیلی از چیزها رو باید در درونم نگه دارم و مدام ازشون استفاده کنم و نتیجه بگیرم و نتایج و موفقیت های من آینه من باشه و من الگو بشم برای اینکه دیگران هم زندگی خوب داشته باشند
یه جمله قشنگی یه جا از یه نفر شنیدم که میگفت لازم نیست دیگران برات دست بزنند موفقیت خودش برات دست میزنه و تو فقط به فکر موفقیت خودت باش و این خودخواهی رو من از امروز برای خودم انجام میدم و دست از تغییر و کمک کردن به عزیزانم برای تغییر زندگی شون بر میدارم
خدایا شکرت روز به روز بهتر میشم در همه جنبه ها دارم بهتر میشم
هر روز تعهدم به خودم بیشتر میشه و بیشتر رو خودم کار میکنم خدایا شکرت که هر روز سحرخیزتر و منظم تر میشم و بهتر میتونم به همه کارهام برسم و راحت تر پول میسازم و راحت تر از زندگی م لذت میبرم و خودبخود به همه چی می رسم و فاصله ام با خدا نزدیک و نزدیکتر میشه
خدایا شکرت که هر روز آماده دریافت الهامات هستم و با تمام توان و بدون ترس آماده عملی کردن ایده ها و الهامات هستم خدایا بی نهایت ازت سپاسگذارم و دلم میخواد از همه نعمت ها و ثروت هایی که میتونم ازشوون لذت ببرم استفاده کنم
عاشقتم ردپا
سلام و درود به استاد عزیز و همه خانواده عزیزم
تشکر میکنم و سپاسگذارم از خدای مهربان و بزرگ و لایتناهی بخاطر هم مسیر شدن با چنین خانواده ای با چنین دنیایی
بازم مثل همیشه یکی دیگه از بهترین فایل های استاد رو دیدم که تونستم رگه هایی از قوانین آفرینش رو تو این فایل دیدم واقعا از صمیم قلب از استاد تشکر میکنم.
یک سوال داشتم که دوست دارم بپرسم که هم خودم جواب بگیرم و شاید هم سوال خیلی از دوستان هم باشد.
با توجه به اینکه من نمی توانم دیگران را تغییر بدم یا کمک کنم مگر اینکه خودشان بخواهند این سوال رو داشتم که برای کسانی که متاهل هستند جه در مورد مردان چه در مورد زنان، در روابط زن و شوهر خیلی به همدیگر کمک می کنیم و شاید این کمک بصورت اجباری مخصوصا برای مردان باشد من خودم خیلی به همسرم کمک میکنم و شاید ایشون هم واقعا نیاز به کمک من دارد و خیلی از مواقع این نوع کمک کردن احساس خوبی در من ایجاد نمی کند همیشه برام سوال هستش که آیا در این مواقع که من از خودم و وقت خودم میزنم و کمک میکنم به کسی دیگه مثل همسرم که واقعا هم به این کمک نیاز دارد و کمک کردن من حتی بعضی اوقات نوعی دلسوزی نیز بشمار میره.
در این مواقع نیز آیا باید کمک کرد یا نه؟
در بعضی مواقع هم اگر کسی کمکی بخواد و من کمکی در توانم نباشد چکار باید کرد؟
ممنون میشم هر کدوم از دوستان یا خود استاد راهنمایی بفرمایندم