همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
با نام خدای مهربانم
سلام به استاد عزیز و مریم جان و همه دوستان همسفرم
خدایا شکرت که هر روز آگاهی که نیاز دارم به من میرسه و خوشحالم که دریافتش میکنم
من در مورد کمک به دیگران چندین تجربه دارم، یک زمانی یکی از اقوام همسرم مشکل زناشویی داشتن و از ما کمک خواستن و متاسفانه کمک مانتونست کاری براشون بکنه چون خودشون تو مدار نبودن و سالها جنگیدن تا به حرفی که ما زدیم رسیدن و الان بعد سالها اون شخص یک ادم قوی شده که رو پای خودش ایستاده و حتی دست دیگران رو هم میگیره و من یقین دارم هر کسی باید دوران تکامل رشد خودش رو بگذرونه و اون دردها براش لازمه
و خودم دوسال پیش یکی از دوستانم به من قانون جذب و اساتید رو معرفی کرد و خواست بهم کمک کنه ولی توجه چندانی نکردم و بعد دوسال خودم به دلیل فشارهای زندگی و دردی که داشتم خواستم که هدایت بشم و نجات پیدا کنم و خداوند مسیر رو توسط یکی از دوستان عزیزم که خودش از شاگردان استاد عزیزم بودن بهم نشون داد و خدا رو هزاران بار شکر میکنم الان تو مسیر هستم و هر روزم از روز قبل من قشنگتره
قبول دارم که درد ها و رنج ها و فشارها منو قویتر کرد و حالا زنی هستم که از من به عنوان یک زن قوی و صبور یاد میکنن.
خدا رو شکر میکنم و سپاسگزارش هستم
سالها مادرم بیمار بود و پرستاری کردم ازش و الان اگه کسی بیماری داشته باشه خیلی خوب میتونم راهنماییش کنم و درکش کنم
فرزندم رو از دست دادم و رنج زیادی کشیدم ولی بعدش فهمیدم خدا چیزهای بهتر و فرزند بهتر دیگه ای بهم داد، بعدش درس خوندم و دانشگاه رفتم، و خدا مسیرهای قشنگ دیگه ای برام باز کرد
و چندین اتفاق دیگه که به هر کدوم نگاه میکنم فقط بعدش برای من رشد بوده، نزدیکی به خداوند بوده، و الان میبینم که جایزه و پاداش من از صبوری کردن در برابر مسائلم زندگی هست که الان دارم، شهری که زندگی میکنم زیبا و پر از آرامش و مسیری رو خداوند بهم نشون داده که زندگیم رو دگرگون کرده و قراره کلی اتفاقات قشنگ دیگه رقم بخوره
هر وقت به خداوند اعتماد کردم، تسلیم شدم و رها کردم بهترین اتفاقات برام افتاده
خدایا شکرت برای این یادآوری و درس امروزم
ممنونم استاد عزیزم و مریم جان بخاطر این همه عشقتون ❤️