همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
سلام بر استاد عزیزم و مریم خانم شایسته و دوستان مهربانم🌹
وقتی داشتم این فایل گوش میدادم متوجه شدم که خدای بزرگ و مهربانم هر قانونی رو گذاشته به نفع من هست یعنی من اگر اعتماد کنم و عمل کنم به قانون تماما سود سود و سود هستش .
در مورد کمک کردن به دیگران اینطوری متوجه شدم که وقتی تنها هادی و تنها فرمانروا و قدرت خداوند است وقتی خداوند گفته که هدایت بر عهده ی من است پس من چه قدرتی دارم .
من فقط باید تمام تمرکزمو روی خودم و لحظاتم بزارم چون این لحظات من هستن که یک ماه آینده و سال بعد منو رقم میزنن و واقعا چرا من برای خودم آینده عالی نخوام و خودمو محروم کنم و بخوام کار بیهوده انجام بدم .
استاد عزیزم مثال بافه تون عالی بود ،خیلی مسخره و دور از ذهن هستش که من برای خودم غذا برندارم و چیزی نخورم و بخوام برای بقیه اینکار انجام بدم در حالیکه خودش میتونه اینکارو انجام بده ،و من اصلا نمیدونم اون چی دوست داره ،چی میلش میکشه و گیاه خوار یا گوشت خوار پس هر انتخابی من براش بکنم ممکنه به ضرر من و اون تموم بشه .
استاد عزیزم من مثال آدمهایی رو که می خوان بقیه رو خوشبخت کنن رو خیلی دیدم و واقعا دیدم که چقدر طرد میشن از جانب همون افراد که که میخواسته خوشبختشون کنه و چقدر خودشو به زحمت انداخته و چقدر عمرشو هدر داده و چقدر حسرت و افسوس برای این عمر رفته.
میدونین من با خودم اینطوری فکر میکنم که من در مداری هستم که طبق اون مدار و ظرفیت ،من دسترسی دارم به نعمتها و من به مدار بالاتر و مدار پایین تر دسترسی ندارم ،مگر در درصورت:
اینکه روی خودم کار کنم و رشد کنم و برم مدار بالاتر و نعمتهای بیشتر (تنها روی خودم و خودم )
یا اینکه برای اینکه کسی رو بخوام نجات بدم و یا مشکلشو حل کنم(حتما در مدار پایین قرار داره که من فکر میکنم جاش درست نیست و میخوام خوشبختش کنم )باید خودم تشریف ببرم مدار پایین و شرایط سخت و محرومیت از نعمتها .
پس نه تنها به اون کمک نکردم بلکه خودمم نابود کردم .
باید باور کنم که همونطور که خداوند و نعمتهاش نزدیکتر از رگ گردن به منه و هر لحظه حمایتم میکنه و هدایتم میکنم ،همین خداوند به همین اندازه به بقیه هم نزدیکه و من در کار فرمانروا نباید دخالت کنم نه آگاهی دارم و نه قدرتی (برای دیگران )و تلاش کنم که انقدر عالی باشم که الگو بقیه بشم و اینطوری بقیه خودشون دوست دارند به این موفقیتها، نعمتها برسند و فرکانس ارسال میکنن و دنبال راه حل میگردند و از بی نهایت راه خداوند سبحان هدایتشون میکنه.
.
خدای قشنگم ازت بی نهایت ممنونم که امروزم به خوبی فایل گوش دادم و با تعهد رد پا گزاشتم .
ممنونم ازتون استاد مهربان 🌹🌹🌹