همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
به نام خدا💖
روز سیزدهم
خدایا شکرت که مریم جان عزیز رو هدایت کردی برای ایجاد سفرنامه و ترتیب عالی این فایل ها
فکر کنم داستانی که استاد گفتن پاشنه اشیل خیلی از افراده حتی خود من
صحبت های استاد منو یاد دوسال قبل انداخت که چقدر مسیر رو اشتباه رفتم و خواستم از همسرم دفاع کنم و دلسوزی بیجا داشتم و با فرض خودم بهرین مسیر رو بهش نشون میدادم و انقد تمرکزم رو این موضوع گذاشتم که رابطه ام ترکید و الان هم درگیر ترکش های اشتباهتم هستم😂😂
وقتی تمرکزت از خودت برمیداری و میذاری رو دیگران اوضاع خیلی بدتر میشه حتی به مرحله ای میرسی که طرف میگه میشه کمکم نکنی بیخیال بشی😅
وای چقد من همیشه غصه بقیه رو میخوردم و بعد میگفتم به به چه خواهر دلسوزی چقد مهربون اجرکم عندالله😂😂
اصلا دلم میخواست نظر بدم کمک کنم بدون اینکه کسی ازم درخواست کرده باشه ولی الان حتی اگه نظر منو بپرسن میگن هرطور خودت صلاح میدونی و راهنمایی میکنم ولی اصلا اصلا نظر نمیدم و دلسوزی نمیکنم
الان خیلی راحت ترم احساس ارامش بیشتری میکنم احساس سبکی دارم انگار بارهای رو دوشمو برداشتن،آخیییییش خداروشکر😍
قبلا یاداوری روزهای سختی که روابط بدی داشتم و همش غصه میخوردم اشکم درمیومد ولی الان خداروشکر میکنم اگه اون روزها نبودن من هدایت نمیشدم و اینجا نبودم
اصلا نمیدونم چجوری وارد سایت شدم هرچقد فکر میکنم یادم نمیاد ولی هدایت خدا بوده وقتی که دیدم همه سعی خودم رو کردم و رابطه با همسرم درست نشد به خدا گفتم خودت هدایتم کن بگو چیکار کنم…خیلی از افرادی که اینجا هستن وقتی از همه ناامید شدن و به خدا گفتن تو بگو چیکار کنم با استاد اشنا شدن،به هزاران طریق ما جزو خانواده صمیمی عباس منش شدیم تو مدارش بودیم کسی لینک سایت رو که بهمون نداد کسی نگف خانوم اقا راه حل مشکلت شناخته قانونه،خودمون خواستیم و خداهم بهمون داد پس هر کسی مثل ما از رحمت خدا بهره منده و نیازی نیست ما خودمون رو به اب و اتیش بزنیم کاری که من اوایل شناخت قانون انجام میدادم و انرژی میذاشتم و اخرش میگفتن اگه راست میگی فکر کن و یه کیسه پول جذب کن😕 خب من به این ادما چی میگفتم سکوت میکردم و تو دلم میگفتم بابا تو چقد پرتی😁😁 چقد انرژی و زمان گذاشتم ولی چون دیدم این افراد تو مدار درک صحبت های من نیستن و استاد هم میگه انقد پیشرفت کن الگو باش و هرموقع اومدن ازتون پرسیدن که چی شد موفق شدی بهشون توضیح بده
خدایا میدونم که هرکی بخواد به این مسیر هدایت میشه ولی تو کاری کن زودتر هدایت بشه و مثل خیلی ازاعضا خانواده عباس منش از زندگی لذت ببره و دستش رو بذاره تو دست خودت و تسلیم باشه(این دعا من واسه همه مردم دنیاست) کاش زنده باشم و ببینم که ۹۵%مردم دنیا دارن از قانون اگاهانه استفاده میکنن و جهان با سرعت باورناپذیری رشد و پیشرفت میکنه حتی تصورش هم خیییییییلی قشنگه و حس خوبی بهم میده😍😍😍(چون خواسته ها ما باعث پیشرفت جهان میشه)
خدایا اگر هر لحظه شکر کنم بازم کمه و حق مطلب رو ادا نکردم،پاسه همه چی چه اونایی که الان دارم چه اونایی که بعدا بهم میدی سپاسگزارم💓