همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
ردپای روز ۱۳ ام
سلام به بهترین استاد دنیاااااااااا
این فایل کلا مصداق حال منِ ، سالهاست در حال تلاش برای تغییر آدمی هستم که هیچ تلاشی برای تغییر کردن نمیکنه و فقط میگه نمیتونم ، میخوام اما نمیشه ، دعوام نکن، رهام نکن ، تو فقط بگو که چکار کنم، و هزاران حرف دیگه ای که تهش درخواست کمک از من برای بودن کنارش اما بودنی که نمیبینه ، نمیشنوه ، حرکت نمیکنه ، هربار خواستم رهاش کنم به تنهایش رسیدم به اینکه هیچ کسی رو نداره ، البته میدونم شرک دارم میورزم و اون خدا رو داره که حتی خیلی جاها دستشو به وضوح گرفته اما التماس های پشت سرهمش نمیذاره رهاش کنم هرچند سعی میکنم خیلی حسم رو درگیر نکنم اما بهرحال هربار که از مشکلاتش میگه باعث میشه ناخوداگاه عصبی بشم که چرا یه کار کوچیک برای نجات خودش از این شرایط انجام نمیده و مدام داره مسیر اشتباه رو میره
این فایل رو با تمام پوست و گوشتم حس کردم چون واقعا سالهاست درگیر تغییر کسی هستم که خودش نمیخواد و به قول استاد تا خود شخص نخواد هیچ کاری از دست ما برنمیاد .
این فایل بهم گفت سحر کجایی؟ چرا داری برخلاف آب شنا میکنی ؟ میخوای همراه دوستت غرق بشی؟ تو که قانون رو فهمیدی چرا بازم برخلافش داری ذهنت رو پر از آشغال میکنی؟ چرا قدمهای پیشرفتت رو با ورودی های اشتباه که خودتم میدونی نباید بری سمتشون پس میزنی یکی از ترمز های صد در صدی من دوستمه و باید کاری کنم ، تا الان تلاشم برای اون بوده از الان تلاشم باید برای خودم باشه
میخوام رها کنم میخوام ارتعاش جدایی رو بدم اصولا آدمی نیستم که خیلی به بودن آدمها کنارم بها بدم و در صورت لزوم ازشون کناره میگیرم اما این شخص به طرز وحشتناکی به من چسبیده و اجازه رها شدن بهم رو نمیده اما الان این لحظه از خدای خودم درخواست میکنم که مسیری رو برای هردوی ما باز کنه تا هم اون به رضایت خاطر برسه و هم من از هجوم فرکانس های منفی جلوگیری کنم
ممنونم استاد برای این آگاهی های نابی که در اختیار ما قرار میدید، گنج های بینهایتی که هر سخن شما رو باید با طلا نوشت از خدا میخوام منو به راه راست هدایت کنه راهی که شما توش قدم گذاشتید و پیغمبر حال شدید برای من حرفاتون وحی منزلی که باید بی چون و چرا بهش عمل کرد اما ترمزهای بی شماری که در وجودم هست مدام سرعت حرکتم رو کم میکنه اما با نور هدایت شما دارم از تاریکی میام بیرون و برای این هدایت چیزی ندارم بهتون بگم جز اینکه از خدا بهترینارو براتون بخوام
در پناه خدای مهربان سالم و سلامت و شاد باشید استاد عزیزممممم عاشقتونم یه دنیاااااااا😘😘😘❤❤❤