همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «پریای ره یافته» در این صفحه: 1
  1. -
    پریای ره یافته گفته:
    مدت عضویت: 1879 روز

    به نام خداوند هدایتگر زیبای صابر.

    سلام خدمت بنده ی خوب خدا استاد عزیزم و سلام خدمت بانو شایسته ی عزیز لیدر ما در این سفر خاص.

    و سلام خدمت همسفران گلم در برگ سیزدهم سفرنامه که دوست دارم به زودی تو سمینار استاد ببینمتون.

    کلی از روزها و ساعات عمرم وقت گذاشتم برای اطرافیان و از دانسته هام گفتم .هر چیزی یاد میگرفتم و به بقیه با شوق و ذوق میگفتم.خب بعضی ها یه مقدار کم استفاده میکردن.بعضی ها که نمیفهمیدن یا نمیخواستند بفهمند.

    و من تعجب میکردم که چرا اینجوری هستند.

    به قول استاد ما نمیتونیم تاثیری تو زندگی کسی داشته باشیم اگر خودش نخواد.

    اینم جواب یکی از سوالهام.استاد اون چند دقیقه اول فایل که میگفتین بچه ها میگن شما فایل که میذارین جواب سوال ما توشه.واقعا درسته👌👌

    و داستان اون خانواده ی آمریکایی و فداکاری اونها واسه تغییر آینده ی اون پسر جوان

    و دقیقا وارونه شدن ماجرا و احساس بد اونها.

    منم تقریبا این تجربه ها رو داشتم ولی فداکاری من در این حد نبوده.ولی وقت زیاد گذاشتم و تغییر ندیدم.

    و در فایلهای دیگه ی استاد دیدم که فرمودن از اونجایی که دیدم حرفهای درست من خریدار نداره بخصوص تو خانواده و تصمیم استاد برای تغییر مالی و ثروتمند شدن.

    منم چند ماهی هست که این تصمیم و گرفتم چون تو خانواده هر کی هر مشکلی داره از قانون باهاشون حرف میزدم و گوش شنوا نبود و حق داشتن چون شاهد حال خوب من نیستند .چون خانواده ی من حال خوب و موفق بودن و فقط تو پیشرفت مالی میبینند که من اصلا تو این جنبه موفق نبودم و اونها موفق هستند.

    و موفقیت من تو سلامتی خوب بوده. و کلی مصرف دارو کنار رفته.موفقیت تو زندگی زناشویی بوده.تو آرامش بوده آرامش درونی و کم شدن استرس.و کم شدن احساس گناه.

    اما اما من دیگه انرژی واسه کسی نمیذارم البته بجز همسرم🙃که واقعا دوست داره تغییر کنه ولی شغلش و شرایطش با استرس آمیخته ست و از من میخواد قانون و بهش یادآوری کنم.

    به هر حال من خیلی نتیجه دیدم بجز مسئله ی مالی که بخاطر باور های محدود کننده ی خودمه و استرسهای زیاد همسرم.و نتیجش احساس ناخوشایند و اتفاقات ناخوشاینده.البته بگم که ما خیلی خیلی بهتر شدیم اما خیلی خیلی باید روی خودمون کار کنبم با پشتکار.

    و استاد میفرمایند که انسانها همه به یک اندازه به خوان نعمت الهی نزدیک هستند.

    و انسانها خودشون خودشونو از نعمت محروم میکنند.

    پس اگر من از نعمتی محروم هستم یا تو فشار مالی هستم خودم خودمو محروم کردم.باید چنان باور کنم همان طور که تو آرامش داشتن و سلامتی داشتن پیشرفت داشتم البته آنقدر که خودمو همسرم متوجه شدیم.تو مسائل مالی هم باید خوب باور کنم.

    تو این دنیا باید به راحتی همه چی بدست بیاد و بدو بدو جواب نمیده.

    و آرزوی من اینه که آنقدر موفق بشم که نتایجم فریاد بزنه و اون موقع مثالهایی از باور توحیدی خودم بیارم و تو بالا رفتن ایمان و توکل انسانها نقشی داشته باشم .هر چند کوچک.و چه لحظه ی شیرینیه.

    پس تا اون موقع سکوت میکنم و دست از دعوت مردم به دیدگاههای قوانین برمیدارم و صبوری میکنم.

    خدا رو هزاران مرتبه شکر برای تعهدی آهنین در راه درک خدا و قوانینش.

    استاد عزیزم ممنونم که جای خالی برادرمو واسم پر کردین.🙏🙏🙏

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: