همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم

با سلام خدمت استاد و مریم خانم شایسته

روز سیزدهم و تعهد من !

در ارتباط با اینک تلاش کردم تا بقیه رو‌کمک کنم یا تغییر بدم کلی تجربه های ناموفق دارم و اونقدر این داستان رو تکرار کردم که بالاخره با بدترین حالت،یاد گرفتن که من کاری از دستم بر نمیاد

یادمه چندسال پیش،یکییو برای اینک پیشرفت مالی کنه ،به عنوان مهمان پذیرفتیم و در مغازه ی پدرم کاری بهش دادیم و شبها به خانه ی ما می امد

غذای گرم،لباس های شسته شده و جای خواب نرم و تمیز

همه چی محیا بود

ما تصمیم و هدفمون کمک به این فرد بود ک بیاد تهران و تکونی به زندگیش بده

در نهایت فرارو کلی ناراحتی و سرزنشه ما از طرف خودش و خانوادش

که بچه ی ما اذیت شدو زندانی بودو هزارویکی حرف

که در تمام اون لحظات ک ما خدمات میدادیم،فقط به پیشرفت اون فرد فکر میکردیم

و در تمام همون لحظات،خود فرد و خانوادش حس نگرانی و بدبخت شدنو اذیتو ازار

باورای ما با باورای اونها فرق داشت

و ایکاش هیچ وقت بااین تفاوته باور،تلاشی به تغییر یا ایجاد هدف برای ایشون نمیکردیم

که نه تنها اون فرد پیشرفتی نکرد بلکه سالها،ما برای همون چندماه خدمات هم بازخواستو قضاوت شدیم

حالا یاد گرفتم که چرا ما فکر میکردیم میشه اون ادمو تغییر داد!؟

فکر میکنم تکرار این جملات از بچگی از زبون خانواده و دوس اشنا

باعث شده بود من فکر کنم میشه ادمهارو تغییر داد

دریغ ازینک اصلا اگاهی داشته باشم ک باوری وجود داره،فرکانسی وجود داره

شنیده بودم فلانی ببین چجوری شوهرشو عوض کرد

یا دوستشو یا خواهرشو برادرشو

فلانی اینجوری نبود که!حرف میزد همه جز چشم چیزی نمیگفتن جرات نداشتن،اما نگا زنش چجوری عوضش کرده و‌موشش کرده!

فلانی دادو بیداد میکرد،نگا چجوری جلو زنش چشم قربانه

فلانی تو خونه باباش،دست ب سیاه سفید نمیزد نگا چجوری عوضش کردن داره چجوری ظرف میشوره

فلانی ولخرج بود نگا چجوری خسیسش کردن

فلانی خسیس بود نگا ججوری دستو دلبازش کردن ب نفع خودشون

فلانی بخور بخواب بود،نگا چجوری کاریش کردن

فلانی از خانوادشو محله و شهرش جدا نمیشد،نگا زنش چیکار کرد و کجا بردتش

خلاصه این جمله ها،همیشه دوره بره من بوده

و باوره من شده بود

ولی خدارشکر بالاخره درسشو گرفتم

و بازهم باید تلاش کنم و مرورجمله ی

نه من میتونم به کسی کمک کنم نه کسی به من

نه من میتونم باعث خوشبختیه کسی بشم نه کسی واسه من

نه کسی میتونه منو بدبخت کنه نه من

نه کسی میتونه ظلم کنه بمن نه من ب کسی

همه اینها زمانی اتفاق میفته ک طرف توی فرکانس دریافتش باشه

و تا الان من به زور میخواستم فرکانس ادمارو برای بهتر بودن،اگاه تر شدن،و خیلی چیزای دیگ تغییر بدم

حتی گاهی از یک منظره یا غذا یا هرچیزی هم لذت برده بودم خیلی دوس داشتم کسایی ک دوسشون دارم هم همون جارو برن یا همون غذارو بخورن!

تلاشمم میکردم اینکارو کنم ببرمشون

ولی الان به این درک رسیدم که اکه تو فرکانس اون لذت باشن،نیاز به تلاش من نیس ،اون ها هم میرسن بهش

و این باگو توی خودم برطرف کنم که من خودمو مسئول خوشحالی بقیه نکنم خدا خودش حواسش هست

خیلی وقتا از خوشحالیشون ،از اینک اونارو توی اون محیطی ک بمن خوش گذشته ببینم،خیلی بهم لذت داده

ولی اعتراف میکنم بعضی وقتام هم به زور بردمشون یا غذایی که بهم خیلی چسبیده خریدم،اما اونا لذت نبردن و خیلی ناراحت شدم

کلا باید درون خودم با خودمو خودم باشم

خداروشکر که بازهم این حس ارامش رو بوجود اوردم

چون اینکه بخوای کمک کنی به کسی به زور،باعث حس مسئولیت داشتن میده و این حس،نگران میکنه که حالا چی میشع،حالا چیکار کنم ،طرف اذیت نشع و هزارتا مساله ی دیگه

اما حالا انگار بار مسئولیت اضافیو میذاری زمینو سبک میشی

فقط خودتو میبنی و همه چی،برای خودته

رسالتت خودتی و خودتی و خودتی

به قادر بودن خدا بیشتر ایمان میاری

توکل و ایمان به خدا قوی تر میشه

میدونی ک همون خدا،که حواسش به تو هست به پدرو مادرو خانوادت هم هست،حالا اونان ک باید بخوان،نه تو جای اونها

خدایاشششکرت