همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
روز سیزدهم
با سلام خدمت استاد گرانقدرم و هم خانواده عزیزم
دقیقا صحبتهای استاد رو که گوش میکردم اشگ در چشمانم جاری شده بود در حالی که همه اینهارو در زندگیم تجربه کردیم ..کارهای اشتباهی که الان میفهمیم که چه ضربه هایی به زندگیمون وارد کردیم
و خودمون پیشرفت نکردیم هیچ و به قول استاد چه حرف و حدیثهایی هم پشت سرمون زده میشد..
کمکهای بی دلیلی که شاید از زندگی خودمون میگذشتیم بلکه دیگران کارشون راه بیفته ..دلسوزیهای بیجایی که فقط وفقط باعث نابودی زندگی خودمون میشد ..تو فامیل شده بودیم دست به خیر دیگران ،هر کس به جایی گیر میکرد مارو میشناختند..البته من خودم اینجوری نبودم و همسرم اینکاره بود ..آنقدر این کمکها ادامه داشت که از زندگی و پیشرفت خودمون یادمون شده بود و مارو به مرز فلاکت کشونده بود ..خیلی گرفتاریها برامون به وجود آمد و خیلی اوضاع بهم ریخته بود
جوری بود که فاصله میان منو همسرم از همدیگه دور شده بود .اوضاع مالی امان نابسامان شد ..و چیزهایی هم که خودمان داشتیم از دست دادیم .تمام این اتفاقات درست وقتی به پایان رسید که قوانین رو درک کردیم و من و همسرم با آقای عباسمنش آشنا شدیم و شروع کردیم روی خودمون کار کردیم ..وقتی کمی جلو آمدیم فهمیدیم که چه کارهای اشتباهی انجام میدادیم که زندگیمونو تحت تاثیر درآورده بود فهمیدیم که دست از کمک کردن دیگران برداریم ..فهمیدیم که ما نمیتونیم دیگران رو تغییر دهیم ..فهمیدیم که اشکال کار از خودمونه و ما باید خودمونو تغییر دهیم و هر کسی سر جای درستش واقع شده ..و نان باورهای خودشو میخوره
یاد گرفتیم که نعمتهای خداوند بیشمار هست وبرای همه یک اندازه آفریده شده
یاد گرفتیم که از سر راه دیگران کنار برویم و بگذاریم خداوند کار خودش رو انجام بده
ما مسوول رفتارهای خودمان هستیم .و با تغییر کردن خودمان و ساختن الگوی مناسب در درونمان میتوانیم به دیگران کمک کنیم در غیر اینصورت ما موظف به انجام دادن تغییرات دیگران نیستیم ..جز اینکه ضربه بزرگی به خودمان زده خواهد شد..
درست وقتی به درک این قوانین رسیدیم درهای رحمت به روی ما گشوده شد وتمام مشگلات از سر راه ما برداشته شد ..آدمهای اضافی زندگیمان حذف شدند ..وبه این درک و آگاهی رسیدیم که اول خودمان مهمتریم ..وبرای پیشرفت زندگیمان چگونه تلاش کنیم و ایده کسب کنیم ..برنامه ریزی داشته باشیم ..و یکسری از عادتهای شخصی کاذب رو از خودمون دور کنیم .هدف بگذاریم و برای رسیدن به خواسته هایمان تلاش کنیم
این در حالی بود که قبل از قوانین اثری ازین برنامه نبود و مادرک نمیکردیم..
خدایا شکرت بابت قوانین جهان هستی که اینقدر دقیق عمل میکنه و ثابت است…
خدایا شکرت که اگه با قوانین آشنا نبودیم معلوم نبود چه بلاهایی سرمون در میومد
خدایا صدهزار مرتبه شکرت …
شادو پیروز و کامیاب باشید
سلام دوست عزیز و هم مداری من
من هم دقیقا وقتی دیدگاهتان رو میخوندم یادم از تجربیات تلخ گذشته ام افتاد .دقیقا همسر من هم همینجور خصلتها داشت و فکر میکرد میتونه حمایتگر خوبی باشه و به دیگران کمک کنه ..در حالی که خودمون هنوز پله های اول ترقی بودیم به خاطر این دلسوزیهاش به خانواده خودش و افرا فامیل متوجه شدم که روز به روز داریم پسرفت میکنیم ..هم جلوی پیشرفت خودمونو گرفته بودیم هم دیگران ..اینکه تو قانون نبودیم که بفهمیم هر کسی جایگاه درستش همو نجاست و ما دیگران رو نمیتونیم تغییر بدیم ..خوشبختانه من و همسرم از موقعی که با قانون آشنا شدیم این عادت بدشو گذاشت کنار و تصمیم به ارتقا داردن زندگی خودمون گرفتیم ….شادو پیروز باشید