همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.
بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزیهای عاطفی، گمان میکنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آنها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما میآموزد که هیچکس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.
تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمیکند، بلکه آرامش و انرژیِ کمککننده را میبلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری میکند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانسهای خودش است.
یکی از عمیقترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلفسرویس (بوفه) است. استاد عباسمنش توضیح میدهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده میدانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظارهگر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.
درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک میکند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آنهاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.
استاد عباسمنش تاکید میکنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمیتوانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمیدهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه میکند. اگر میخواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.
زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار میگیرید و از نعمات الهی بهرهمند میشوید، خودبهخود تبدیل به فانوس دریایی میشوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن میکند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD284MB24 دقیقه
- فایل صوتی همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم22MB24 دقیقه
بنام خدای زیبایی و ثروت…
روز 13
سلااااام به استادم و مریم جان.
شکر که این آگاهی هارو شنیدم و لذت بردم از این هماهنگی و هدایت خداوندم .
دارم میشم مصداق شعره
تو خود پای در راه بنه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید کرد
ذهن میگه بیخیال شو نمیشه!!!!
روح میگه نه من کنارتم حرکت کن:)
جدال بین عقل و قلب همیشه بوده و هست اماااا من که خوب میدونم نجوای قلبم سخن خداونده که میگه نترس قدم اولو بردار حلش میکنم.
این فایل جواب تمام سوالات ذهنم بود….
هیچ کسی نمیتونه بهت کمک کنه مگه اینکه خودت به خودت کمک کنی،،،،،،
توام نمیتونی به کسی کمک کنی مگه اینکه خودش بخواد…..
شاید اگه قبلا بود این اگاهی ها برام سنگین بود و مقاومت داشتم ،،،،اما الان خداروشکر قوانینو خیلی خوب درک میکنم و حرفای استاد برام پر از آگاهی قابله باوره……
اینکه تو روند زندگی هیچ کسی نمیتونم کمک کننده باشم و اگه میخوام به بقیه کمک کنم باید اول به خودم کمک کنم،،،،
پیشرفت خودم باعث گسترش جهان هستی میشه و چرخع ثروت و فراوانی به راه میندازه…..
خدا کمکم کن عمل کننده باشم……
خدایاشکرت.
بنام نامی الله.
سلام استاد عزیزم ،یکی از پاشنه های اشیل من دقیقاااا همین مسئله بود،بجای تمرکز روی خودم و کار کردن روی خودم همیشه میخواستم به بقیه درس بدم ،همش نگاهم به بقیه بود که که اونا چکار میکنن ،همش میخواستم با چیز هایی که شنیدم زندگی بقیه رو تغییر بدم ،اون موقه ها خیلی راجب قوانین اگاهی نداشتم ، همش انگار میخواستم به بقیه بفهمونم ،استاد من نتیجه این کارو گرفتم ،وقتی شروع میکردم به بقیه بفهمونم قوانینو ،تو این مسیر چون اونا در پی قانع کردن من بودن ،منو در مسیر به شک و دو دلی مینداختن ،من به اونا کمک که نمیکردم هیج بدتر خودمم از مسیر خارج میشدم ،یاده اون حرفی از شما افتادم در آموزه دوره عشق و مودت که گفتید وسوسه نشید این حرفارو برید به کسی بگید ، از همون موقه هرچقدر اگاهیم بیشتر شد ،این وسوسه کمتر شد که برم به کسی بگم که تو مدار نیست ،انگار اون زمان ها میخواستم جلوی این تضادا رو بگیرم ،انگار میخواستم بگم فقطططط باید خوبی باشه فقطططس باید آدمای مثبت باشن ،اما فهمیدم تضاد یه قانون هست ،تو نمیتونی باهاش بجنگی ،یاد این آیه افتادم که:
انا انزلنا علیک الکتاب للناس بالحق فمن اهتدی فلنفسه و من ضل فانمایضل علیها و ما انت علیهم بوکیل ): (همانا این کتاب را بر تو به حق نازل کردیم برای مردم ، پس هر کس از هدایت آن بهره مند شود، به نفع خود اوست و هر کس گمراه گردد، علیه خود اوست و تو مسئول و وکیل آنها نیستی.
هرچقدر بیشتر میگذره این باور برام قوی تر میشه که ،هیچ کسی هیچ قدرتی تو زندگی من نداره،منم هیج قدرتی تو زندگی کسی ندارم ،این یک قانون است.
باید به این باور برسیم هرکسی فقطططط مسئول زندگی خودشه ،تو کسی رو نمیتونی نجات بدی وقتی اون خودش نمیخواد.
خدایاشکرتتتتتتتتت.
در پناه خدا باشید.