همه ما به یک اندازه به نعمت ها دسترسی داریم


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت، استاد عباس منش درباره یکی از رایجترین دامهایی صحبت می کنند که آدمهای بسیاری به خاطر عدم درک قوانین جهان، بارها در آن گرفتار می شوند اما به راحتی درسهای خود را نمی گیرند: توهمِ توانایی تغییر سرنوشت دیگران.

بسیاری از ما تحت تأثیر باورهای سنتی و دلسوزی‌های عاطفی، گمان می‌کنیم که مسئولیت داریم دست دیگران را بگیریم، آن‌ها را از منجلاب مشکلاتشان بیرون بکشیم و به زور به سمت موفقیت هل دهیم. اما استاد عباس منش در این فایل با قاطعیتی برآمده از قوانین الهی، به ما می‌آموزد که هیچ‌کس قدرت تغییر زندگی فرد دیگری را ندارد، مگر اینکه آن فرد خودش با تمام وجود بخواهد.

تلاش برای کمک کردن به کسی که در مدار نادرست است و هیچ اشتیاقی برای تغییر ندارد، نه تنها به او کمکی نمی‌کند، بلکه آرامش و انرژیِ کمک‌کننده را می‌بلعد و گاهی ضربه های شدیدی نیز به او می زند. این درس به ما یادآوری می‌کند که جهان هستی بر پایه عدالت مطلق بنا شده است و هرکس دقیقاً در جایگاهی است، جای درستش است که هم اساس با باورها و فرکانس‌های خودش است.

یکی از عمیق‌ترین مفاهیم مطرح شده در این فایل، تشبیه نعمات خداوند به یک رستوران سلف‌سرویس (بوفه) است. استاد عباس‌منش توضیح می‌دهند که همه ما به یک اندازه به منبع لایزال ثروت، سلامتی و خوشبختی دسترسی داریم. تفاوت تنها در این است که برخی با باورهای قدرتمندکننده، خود را لایق برداشتن از این خوانِ گسترده می‌دانند و برخی دیگر، با باورهای محدودکننده، تنها با حسرت نظاره‌گر هستند. در چنین شرایطی، دلسوزی کردن برای کسی که خودش حاضر نیست از جایش برخیزد و سهمش را بردارد، نه تنها فضیلت نیست، بلکه تلاش برای خدایی کردن است. ریشه این تلاش بیهوده، به احساس عدم لیاقت برمی گردد که فرد همواره لیاقت خود را در ناجی بودن برای دیگران می بیند و نتیجه آن برای فرد دلسوز، قطعا گمراه شدن از مسیر درست است.

درک این اصل که مفصلا در دوره احساس لیاقت آموزش داده شده است.به ما کمک می‌کند تا مرز باریک میان «خدمت به خلق» و «قربانی کردن خود» را تشخیص دهیم و بدانیم که گاهی بزرگترین لطف به خودمان و دیگران، رها کردن آن‌هاست تا با تضادهایشان روبرو شوند و انگیزه تغییر را در درون خود پیدا کنند؛ زیرا رنج و سختی، اغلب همان فشاری است که برای بیداری و رشدِ عضلات روحی انسان ضروری است. اما تا احساس لیاقت ما از درون به اندازه کافی ترمیم نشود، قادر به اجرای این قانون نخواهیم بود و مرتبا در تله دلسوزی های بیجا نسبت به عزیزمان گیر خواهم افتاد.

 استاد عباس‌منش تاکید می‌کنند که تنها راهِ کمک واقعی به جهان و اطرافیان، رشد شخصی و موفقیت خودِ ماست. شما نمی‌توانید با فقیر ماندن به فقرا کمک کنید یا با غمگین بودن، کسی را شاد کنید. جهان به کلام شما گوش نمی‌دهد، بلکه به «نتایج» شما نگاه می‌کند. اگر می‌خواهید ایمان دیگران به خداوند را تقویت کنید یا مسیر موفقیت را به کسی نشان دهید، باید خودتان به الگویی زنده از ثروت، آرامش و توحید تبدیل شوید.

زمانی که شما با تمرکز بر خودسازی، در مدار درست قرار می‌گیرید و از نعمات الهی بهره‌مند می‌شوید، خودبه‌خود تبدیل به فانوس دریایی می‌شوید که راه را برای گمشدگانِ مشتاق روشن می‌کند. بنابراین، پیام نهایی این است: به جای تلاش بیهوده برای تغییر دیگران، تمام انرژی خود را صرف تغییر و بهبود خود کن. با ساختن باورهای توحیدی، زندگی رویایی خود را خلق کن و انگیزه بخش دیگران باش.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1282 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «سپیده حیدری» در این صفحه: 1
  1. -
    سپیده حیدری گفته:
    مدت عضویت: 56 روز

    به نام خدای زیباییها 💚

    سلام به استاد عباس منش عزیز و دوستان آگاهم

    روز شمار تحول زندگی من، روز سیزدهم:

    چقدر این دیدگاه که من میتونم به کسی کمک کنم، دیدگاه اشتباهیه و چقدر ما از این دیدگاه ضربه خوردیم…

    نشستیم پای درد و دل دوست و آشنامون، گوش شنوا بودیم براشون ، پا به پاشون گریه کردیم، دنبال راه حل بودیم که مشکلاتشون رو حل کنیم، آخر سرم به قول استاد ما شدیم آدم بده….

    حالا یه موقع هایی هم بود که ما تنها بودیم و آدمای سمی اطرافمون نبودن، چقدر ما پیشرفت کردیم….

    همیشه این تو ذهنم بود که چرا وقتی بقیه نیستن، ما بیشتر پیشرفت میکنیم، تا اینکه جوابم رو اینجا، تو این سایت، پیدا کردم، چون تمرکزمون میره روی خودمون و اهدافمون…

    استاد واقعاً شما درست میگید، من حتی نتونستم همسرم رو راضی کنم که به مدت محدود از آموزه های سایت شما استفاده کنه، برای پیشرفت و موفقیت خودش ،چه برسه به بقیه….

    اینکه ما خودمون پیشرفت کنیم بهتر و منطقی تره،

    چون ما به جای دادن ماهی به بقیه، ماهیگیری رو بهشون یاد میدیم، همونطور که شما دارید به ما یاد میدید….

    استاد عزیزم امروز خیلی خوشحالم، چون تونستم قدم اول دوره 12 قدم رو بخرم، اونم با پول خودم، بدون اینکه از کسی درخواست پول کنم،همیشه وقتی همسرم برام پول میزد من تو همون هفته اول پول رو خرج میکردم، ولی الان چند ماهه که من همیشه تو حسابم پول دارم و حتی امروز رفتم چند تا هدیه کوچیک هم برای دوستام خریدم ، ولی اصلاً حس بدی نداشتم از کم شدن پولم🥲

    انشاالله بتونم قدم اول رو خیلی خوب درک کنم و تمارین رو انجام بدم و قدم اول رسیدن به این میز سلف سرویس رو محکم بردارم….

    خیلی دوستون دارم💜

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 0 رای: