رابطه ی ما با انرژی ای که «خدا نامیده‌ایم» - صفحه 38 (به ترتیب امتیاز)

با سلام خدمت استاد عزیزم و همه اعضای دوست داشتنی خونواده صمیمی عباس منش

خوشحالم که باز هم فرصتی دست داد تا در این فضا به اشتراک بگذاریم آنچه را که آموختیم و از همدیگر یاد بگیریم و رشد کنیم و رشد کنیم. من که به شخصه واقعا از بودن در کنار شما دوستانم بینهایت لذت میبرم و از همه شما بزرگوارانم می آموزم و خداوند را از این بابت شاکرم که در این فضا هستم.

اما پاسخ به سوال : دوستان خوبم وقتی استاد این سوال رو مطرح کردند مدتی با خودم فکر کردم و دیدم چقدر باور مخرب و محدود کننده داریم فقط در همین حوزه ورزشی که چه بسا این باورها باعث شدن چه افرادی اصلا حتا فکر شروع یه رشته ورزشی رو هم به ذهنشون راه ندن چه برسه به اینکه بخوان شروعش بکنند یا فعالیتی داشته باشن !! وباز به این موضوع فکر کردم که اگر این باورهای محدود کننده رو بتونیم کنار بزنیم چه رکوردهایی که شکسته نخواهند شد و چه استعدادهایی که شکوفا نمیشن و چقدر سرعت رشد و پیشرفت ورزشها و رشته های مختلف بیشتر از این نمیشد. میدونین بچه ها داشتم به این فکر میکردم که وقتی استاد میگن همه چیز باوره واقعاا و واقعا و واقعااا همه چیز باوره ، میدونین همه چیز ورودیهاییه که ما داریم به مغزمون میدیم. وقتی ما از صبح تا شب اخبار ورزشی و مطالبی رو دنبال میکنیم که تو مغزمون اینو فرو میکنن که اگر به این رنج سنی رسیدی دیگه مناسب فلان ورزش نیستی یا برنامه هایی رو میبینیم که در اون از کارشناسان به اصطلاح خبره استفاده کردن و چنین باورهایی رو میسازن که ته قدرت یک ورزشکار بر اساس جدید ترین دستاوردهای مثلا دانشمندان بین …. تا …. تشخیص داده شده و اگر ورزشکاری این موضوع رو رعایت نکنه حتما فلان بلا سرش میاد یا چون جنسیتت اینه نمیتونی این رشته ورزشی رو انتخاب کنی چون خب بدنت جواب نمیده یا شرایط کشور ما مناسب فلان ورزش واسه خانوما نیست مثلا و باید فلان رشته رو انتخاب کنی یا اصلا بابا تو واسه ورزش آفریده نشدی بیخیالش بشو ، اصلا تو رو چه به ورزش یا تحقیرهایی که بارها و بارها توسط دوستان و مربیان ورزشیمون در مدارس شدیم و…. میدونین بچه ها شماها رو نمیدونم اما من خودم هزاران بار این جملات و باورهای محدود کننده رو چه در مورد خودم و چه در مورد دوستان و اطرافیانم بارها و بارها شنیدم و خب تعجبیم نداره که وقتی ذهنمون اینقدر با این چیزا بمباران شده بیایم و جور دیگه ای فکر کنیم.

وقتی مایکل فلپس در المپیک لندن نتایج بظاهر خوبی نگرفت رسانه ها همه گفتند که دیگه بهتره به بازنشستگی فکر کنه و از ورزش حرفه ای خداحافظی کنه. شدت این باورا به حدی بود که فلپس در ابتدا خودشم باور کرد که آره حق با اونا هست و بهتره کناره گیری کنه اما در سال 2014 و در شرایطی که پیش از اون تمرین خاصی م نداشت نیرویی از درون بهش گفت که تو میتونی باز هم افتخار آفرینی کنی و این در شرایطی بود که مربیش هم به اون ایمان نداشت اما اون با این باور که من باز هم میتونم برگشت و بعد از المپیک پکن که 8 مدال طلا بتنهایی گرفت یکی از پر افتخارترین دوران ورزشی اش رو پشت سر گذاشت. و این چیزی نبود جز باور به تواناییها و ایمان به خداوند. دوستان این مثال رو زدم چون من خودم شناگرم وسالهاست که این رشته رو دنبال میکنم و به موفقیتهایی در این ورزش رسیدم که برای نزدیک ترین افراد حتا خونوادم غیر قابل باور بوده. این موضوع قطعا در مورد سایر رشته های ورزشی هم صادقه از جمله فوتبال من بارها شده که با خودم فکر کردم که چرا مثلا یه فوتبالیست 18 ، 19 ساله باید در امدش چند برابر یه فوتبالیست مثلا 29 ، 30 ساله باشه واقعا علت چیه؟ خب اگر بخوایم جواب رو مطابق باورهای جامعه بدیم میشه چون سنش رفته بالا ، چون دیگه توانایی سابقش رو نداره ، چون عمر فوتبالیش تمومه و هزار تا دلیل و برهان دیگه اما موضوع اینجاست که واقعا اگر اون شخص باور داشته باشه و الگوهایی رو پیدا کنه که با وجود حتا چندین سال بزرگتر از اون باز هم تونستن افتخاراتی رو کسب کنن که واسه دیگران فقط رویا میتونه باشه و همون کارهایی رو انجام بده و باورهایی رو در ذهنش بسازه که اونا ساختن و اون وقت به مسیرهایی هدایت میشه و اتفاقاتی براش میوفته که قطعا میتونه موفقیت رو در اون حدی که میخواد و باور داره بهش میرسه بدست بیاره و شکی در این نیست.

یه سری باور دیگه هم در جوامع وجود داره که مثلا یه ورزشکار حتما بایستی برای موفقیت و رشد در فلان رنج سنی قرار داشته باشه یا قامتش از این حد دیگه نباید کوتاهتر یا بلندتر باشه چون من خودم یکی از اون افرادی ام که ثابت کردم که میشود به ظاهر در شرایط سنی خاصی ام نبود یا باز از لحاظ فیزیک بدنی و جثه موهبت ویژه ای نداشت اما به نقطه ای از پیشرفت و موفقیت رسید که دیگران تصورش رو هم نتونند بکنند. البته نمیخام منکر این بشم که فیزیک بدن کلا بی تاثیره اما بودند افرادی که هیچ شرایط بظاهر استانداردی از دید دیگران در ورزش خاصی نداشتند اما موفق بودن و نتایجی فرای انتظار بدست آوردن. بقول استاد ما باید بدنبال الگوهایی باشیم که به ما در رسیدن به اهدافمون کمک میکنن. باز بقول ایشون در این جهان بینهایت واقعیت وجود داره اما اونچه که ما میپذیریم همون میشه واقعیت زندگی ما.

از شما دوست خوبم که با صبر و حوصله تا به انتها به صحبتم گوش کردی بینهایت سپاسگزارم.