باید شخصیتمان تغییر کند نه اینکه ادا در بیاوریم!

سلام و درود به دوست عزیز و دانا

محسن نام عزیزی که

نمی دانم چگونه،چه‌طور قدم در راه توحیدگذاشت ،چه مسیری را پیمود،چه چالش ومسائلی را با توکل به رب العالمین پیمود وسربلند حل کردو ظرفیت اش بزرگتر شد .

واقعا نمی دانم که چه بهایی پرداخته که الان و اکنون اینگونه متصل هست و نور وعشق ساطع می کند ورای تصور

● رفیق جانم نمی توانی تصورش را هم بکنی که دلنوشته های نابت چه طوفانی در دل اغلب خوانندگان ایجاد می کند،چه چشم ها که اشک جمع می شود فقط

و چه گریه های شدید ودلی پر از آرامش مثل الان من ایجاد می کنی که با اشک ولبخند شکر گزار آفریننده ات باشم که دستت را گرفت و وارد سایت الهی استاد عباسمنش شدید و باز شکرگزارتر اینکه مرا لایق دانست با مسیر نور آشنا شوم

☆☆☆☆☆☆

○ در این مدت دلم برای خواندن کامنت های پر نورت بد جور تنگ شده بود .

دودل بودم .اگر توانستم وارد سایت شوم اول بروم نشانه روزم را ببینم یا کامنت های محسن جان توحیدی را

نشانه امروزم را زدم ده دقیقه گوش دادم داشتم گاز را روشن می کردم یهو فایل بعد دو دقیقه استاد خداحافظی کرد. تعجب کردم فایل طولانی بود.

لبخند زدم. به روح سایت بدجور اعتماد دارم.

گفتم: سلام روح سایت کجا باید برم؟ بعد هدایتی آمد.این فایل

کامنت اول را خوندم وبعد رفتم فایل ناب را گوش کردم.که بعدش بروم دنبال نوشته های ناب رفیق جانم.

خدایا دومین نفر محسن جان بود پس چرا ندیدم قبلش برای همین به روح سایت معتقدم انگار سوالهای منو جواب داده و ☆☆☆☆☆

مباحثه آغاز می شود هر جا محسن نامی از شهر راز کامنت می گذارد نوردر نور در نور

می شود.

☆☆☆☆☆

● البته که خیلی از شاگرد ممتاز های سایت کامنت پر نور می نویسند.

من به شخصه رنگ نور شما را می پسندم.

وقتی وارد دانشگاه شدم کیلومتر ها از خانواده ام دور بودم وبعد ازدواج هم توضیح اش اینکه

( خداوند همیشه هوام را داشت وقتی اول دبیرستان را خواندم تغییر رشته دادم و می گفتم می خوام فلان رشته را بخونم و وزیر …بشم. که پدر مهربان و حامی ام می گفت : آن چیزی که می گویی وزارت خانه ندارد.این جا خانم ها را وزیر نمی کنند ومن هم سر سفره نهار گفتم: تا من بزرگ بشم هم وزارتخانه می شود ،هم خانمها وزیر می شوند.گفت:اما هر رشته ای خواستی بخونی آن طرف ایران هم بود برو

آن سالها دانشگاه دولتی فقط تهران بود که من قبول نمی شدم پس فقط آزاد شرکت کردم با اتوبوس 24 ساعت راه بود هر چند مرکز استان محل تحصیل هم فقط یکسال فرودگاهش باز بود که بستند.

نمی دانم چه نیرویی بود اما الان کم کم با آموزش های استاد جان می فهمم آن شجاعت از کجا می آمد.

آن سالها بعضی آشنایان حتی دختران شان را به شهر مجاور هم نمی فرستادند.

خدایا بعضی وقتها می آمدم تهران وترمینال عوض می کردم تا 4 ساعت بعد دانشگاه برسم.

پر از تجربه و خاطره

و… ازدواج بعد تحصیل

واکنون که ساکن تهرانم .و حالم خوب هست.

● بعضی وقتها تهمت هایی که به من و خانواده ام زدندکه خواهر مجرد من دعایی چیزی گرفته و باعث شده در شهرشان به آنها رای در انتخابات ندهند و هیچ مدلی با دلیل قانع نشدند هر چند دو دور بعد هم رای نیاوردند .

مقداری عذاب وجدان داشتم شدید سالها پیش و آلان هم که خواهرم بسیاراذیت شدند فکرم را مشغول

می کند که چندین سال با خانواده ام رابطه نداشتم ●ووقتی وارد سایت ناب شدم که من خالق شرایط خودم هستم اولش بسیار سخت بود پذیرشش که من که اعتقاد به خرافات نداشتم،خواهرم نخبه علمی بود وسرگرم تحقیقات و کسان و عوامل دیگری که باعث شدند و اینکه حالا چند سال بعد دیگران بفهمند تهمت بوده

یا تقاصش را بدهند یا به واسطه آن چند سال تنبیه شوند

آنها من که نمی فهمم البته از نفرین و دعای بد هم برای دیگران از قدیم دور بودم.

حالا چرا یاد آوری شد خانواده ام بعد چند سال یک ماه ونیم پیش برای دکتر که مادرم سکته کرده ده سال پیش و نمی تواند حرف بزند آمدند منزلم و من و خواهرم که عضو سایت هم هستند وقوانین را بلدیم تقریبا

بحث می کردیم که چرا باید از طریق اقوام همسرم در شهرستان دیگر برای خواهرم دردسر درست شود.

حالا من قابل قبول هست چرا خواهرم.

وبا قانون مرور می کردیم و خیلی نتیجه نمی گرفتیم

و آخرش الخیر فی ما وقع گفتیم

ورها کردیم.)

حتی در آن شهر هم فقط چند سال اذیت شدم البته که نباید ناشکر بود با اینکه سالها گذشته

البته که سریع کنترل ذهن می کنم بعضی مواقع سخت می شود.دلیلش همسرم هست که طرف خانواده اش را گرفت و به اقوامشان هم گفتند .

الان هم قبول نمی کند و بعضی مواقع باز هم می گوید.خدایا خسته شدم به آسانی و عزتمندانه حلش کن

● عزت نفس ام مشکل داردکه بهتر شده ام مقداری .

مهربانی و از خود گذشتگی بیش از حد داشتم سالها پیش که نمی دانستم از کمبود عزت نفس هست.

● بعضی مواقع خودم که جای آنها می گذارم اما با عقل من جور نمی شود که بگویم کسی چیزی نوشته و مردم یه مرکز استان چند کیلومتری آن ورتررای ندادند .

● خودم را سالها قبل که با قوانین آشنا نبودم وفقط با قرآن و کتاب داروخانه معنوی آرام می کردم و تنهای تنها بودم

دلداری می دادم که خدا را شکر

تهمت شون چیز بدتری نبوده

● راستی آن سالها خیلی گریه می کردم ودعا وقرآن می خوندم که چرا باید دور از خانواده باشم و اینکه هیچ وقت کار اشتباهی نکردم 20 سالگی حج آمدم

چرا باید الان این جوری بشه

در تضاد مالی شدید بودیم و

تهمت و حق بیرون رفتن نداشتم وخیلی اذیت می شدم و اینکه به خانواده ام نمی گفتم

که ناراحت نشوند.

بعد هم می گفتم : خدایا من که به خرافات اعتقاد ندارم حتی از فالگیر هم خوشم نمیاد.نمی توانم پیش روانشناس برم کسی می بینه .پولش را هم نداشتم

نمی شد منو زمان پیامبرا یا اماما خلق می کردی ازشون می پرسیدم. در میان گریه و دعاهای چند ساعته به خدا گلایه داشتم که: از این چند میلیارد انسان زمام من چند نفرشون لیاقت نداشتند آخه پیامبری ،چیزی بشن

و…دوران جاهلیت باور های داغون داشتم منی که خیلی کتاب می خوندم و خونده بودم

خدا جونم گفته بود،جواب داده بود منتهی من نشنیده بودم

که: عزیزکم مقداری صبر کن فقط سحر نزدیک است.

برترین پیامبر زمان را برات انتخاب کردم.

اصلا نمی دانم چرا اینجا دارم می نویسم باز هم نمی دانم شاید یکی از گره های قلبم این مورد هست هنوز نتونستم کامل باز کنم و رها شم یا آن اشخاص را شاید فکر می کنم که بخشیدم اما ته ،ته قلبم هنوز کمرنگ هستند.

☆☆☆

رفیق جان

راهنمایی کن ،نمی دانم یه مطلبی که قلبم پاک ،پاک بشه

در این سال‌ها این مورد خیلی انرژی ازم گرفته ،یکی از دلایل رفتار خنثی با همسرم شاید این مورد باشه بعضی اوقات دقت که می کنم .

● هر کسی یه مسیر و چالش خودش را می گذراند قبول.

بروم بعد مشق کنم یادم باشد همیشه

من خالق شرایط خودم هستم.

احساس خوب _ اتفاقات خوب

وخداوند همواره و همیشه مرا هدایت و حمایت و محافظت می کند.

● رفیق جانم دعای خیرم برایت

به زودی استاد عباسمنش را از نزدیک بغل بگیری.آمین