باید شخصیتمان تغییر کند نه اینکه ادا در بیاوریم!

سلام به داداش محسن دانا واگاه در اغوش خدا

داداش با این کامنتت باز غوغا کردی ومهر تایید به چند تا جواب سوالم زدی

من عاشق حرفها واگاهی های قشنگتم و سعی میکنم تا میتونم ازشون استفاده کنم وبکار ببندم اصلا وقتی میخوام کامنتاتو بخونم باید یه جای کاملا خلوت و با ارامش وحضور ذهن کامل بخونم تا به دلم بشینه .

برای همینم این کامنتت دوسه روز کاملا خونده نشد وهربار یه قسمتیشو میخوندم یا کسی صدام میکرد یا کاری پیش میاومد وباز نصفه میموند خودمم تعجب کردم چرا اینطور میشه ولی از اونجایی که الخیرو مافی وقع رو بهش ایمان داشتم گفتم حتما خیری توشه .

واین قرار بود به موقش خونده بشه تا تاییدی برالهاماتم بشه وتاکییدی بشه برلزوم بکار بستن وفراموش نکردنش.

حالا جریان چی بود:

تو بچگی من تو جمع فامیل بودم وشاید تا سوم راهنمایی ما تو محلمون که کلا خاله ها وعمه ها ی خودم وعمه زاده وبقیه نزدیکترین افراد پدر مادر بودیم ویهو تصمیم گرفتن برن به بافت جدید شهر وهر کدو م با فاصله از اونجا بار کردنو رفتن و خالم اینا که دیوار به دیوار ما بودن وقتی از پیشمون رفتن خیلی من اذیت شدم وگریه وناراحتی میکردم وقتی جای خالیشونو میدیدم قلبم فشرده میشد وهمین باعث شد که هرشب خوابشونو ببینم تا ایکنه ازدواج کردم وکلا به یه شهر دیگه اومدم واونم باعث شد تنها تر بشم وهراز گاهی این خوابها رو ببینم وتا الانم که 30 ساله ازدواج کردم هنوز خواب میبینم یه جایی تنهای تنهام وخیلی به قلبم فشار مای طوریکه حس میکنم الان قلبم میترکه و یا باصدای گریه یا سروصدا توخواب بیدار میشم .

دیروز پسرم که دانشگاهش تهرانه رفت همسرمم کارش خوزستانه وخونه نبود

ذهن باز میخواست داستان تنهایی رو برام تکرار کنه ولی من با توجه به اموزه های استاد نزاشتم حسم بد بشه وبه خودم دلداری دادم وارووم شدم وبعد از ظهر که خواستم استراحت کنم ویه خواب کوتاه رفتم

باز خوابه اومد سراغم که تو تنهایی تنهایی و ومنم تکرارش میکردم من تنهام من تنهام همینطور داشت فشاربیشتر وبیشترمیشد به قلبم که یه لحظه صدای شنیدم بلندو واضح که بهم میگفت

توتنها نیستی خدا باهاته

تو تنهانیستی خدا همراته

وهمینطور تکرار شد تا دلم اروم شد وقلبم که احساس میکردم جمع وفشرده شده ارووم ارووم باز شد ومن ارووم که شدم از همین صدا که باهام حرف میزد بیدار شدم .

وچقدر خوشحال شدم که خدا باهام واضح حرف زده بهم پیام داده .

تاشب که با همسرم صحبت کردم گفت جات خالی با بچه هانشستیم داریم شام میخوریم واز ای حرفها

باز یلحطه ذهن شروع کرد به نجوا که ببین اون همیشه دورش شلوغه عصری رفت روستا با انکه تو دوست داری واون دوست نداره براش جور میشه ولی تو همش توخونه ای .

اینم بگم درسته من عاشق طبیعتم ویوقتایی تو جمع ادمای خوب که حرفهای بیهوده نزنن ولی سکوت وتنهایی رو هم بینهایت دوست دارم ولی این ذهن خوب مدونه کجا ضعف داری از همونجا وارد میشه .

تا دهن شروع کرد ومن متوج اش شدم شروع کردم با خدا حرف زدن که خدایا تو بگو ایا این حرفها درسته چراقسمت من همیشه تنهاییه ورفتم قرانو باز کردم گفتم تو بگو هرچی باید بشنومو واین ایه اومد الله واکبر از این عظمت وبنده نوازی خداجانم.

ولاتشتروا بعهدالله ثمناقلیلاانما عندالله هو خیرلکم ان کنتم تعلمون.

وپیمان خدارا به بهایی اندک نفروشید

زیرا انچه نزد خداست برای شما بهتر است اگر بدانید(که ارزش وفای به پیمان خدا قابل مقایسه با همه دنیا نیست.

وباز بهم گفت تو تنها نیستی منمیخوام توتنها بامن باشی من همراتم وارزش بودن من در کنارت رو با چیزهای بیهوده مقایسه نکن..

وتو تو پیامت خیلی زیبا گفتی

متنمیزارم ونمیخوام این رابطه کمرنگ بشه. نمیزارم جمعها وعادتها یا ادمها این اتصالو ازم بگیرن.

بله این پیام تو باید سر وقتش خونده میشد تا درک کنم اگه داداش محسن ،،توحیدی شده الکی فقط حرف نزده عمل کرده تا تونسته توحیدی بشه.

واونجا که گفتی با درختا وپرنده ها حرف میزنی منم همینطورم وقتی باهاشون حرف میزنم میبینم برگاشون تکون میخوره بدون اینکه بادبیاد.

یه درخت انگور توحیاطمونه بهش میگم انگوری وباهاش حرف میزنم ولی هر وقت باعجله از زیرش رد میشم ویادم میره بهش سلام بدم وباهاش حرف بزنم شیطون یه جوری شاخه هاشو گیر میده به موهام تا متوجهش بشم جالبه تا حالا نشده هروقت باهاش حرف زدم موهامو بگیره منم میخندم برگاشو بوس میکنم میگم منو ببخش حواسم نبود.

دیروزم ازکنر درختی که وقتی میرم باشگاه ماشینمو اونجا میزارم وبینهایت زیبایه وهمیشه بهش میگم میدونی توچقدر خوشگلی چقدر خدا دوست داره که اینرهمه زیبا افریدت داشتم رد میشدم وحرف میزدم یهو یه عالمه برگشو باهم ریخت روسرم مثل موقعی که نقل میپاشن رو سر کسی وکلی ذوق کردم وچند تا از برگای قشنگشو که کاش شمارتو داشتم عکساشو برات بفرستم رو براشتم گذاشت توماشینم..

بله اقا محسن جان اینها از الطاف باخدا بودنه که ما بچه های عباسمنشی بهش رسیدیم انشالله تن استاد عزیزمون سلامت باشه واین راهنماییها ادامه داشته باشه تا ما خدایی واقعی بشیم .

خیلی سپاسگزارم که خدا تورو به ما داده،هستی وزیبا مینویسی،پیامهای خدا رو به زیباترین شکل برامون هجی میکنی پس باش وبنویس تا ما لذت ببریم .

در پناه خدای یکتا باشیم همی از استاد گلم تا ما شاگردا.