پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 1

به نام خداوند بخشنده ومهربان

سلام به اساتید عزیزم ودوستان خوبم

چه شرایط واتفاقاتی در زندگی شما شدیدترین احساسات را در شما برانگیخته می کند؟؟؟

علی رغم تلاش‌ها وپیگیری ها وتمریناتی که برای شناخت بهتر خودم واحساساتم در لحظه در ارتباط با خودم ودیگران انجام دادم وادامه داره ،هنوز در زمان انتقاد از عملکردم ویا گفتارم بخصوص در زمینه انتظارات بقیه از من در راستای اهدافشون ودیدگاههاشون برای حل مسائل،، دچار چالش میشم وواکنشم رو با اعتراض کردن نشون میدم ولی این روند هر از گاهی بروز میکنه

وبا اینکه آگاهم به شرایط واتفاقاتی که خلق میکنم

بازم انتظار دارم نتیجه جدیدی بگیرم

مثل اینکه سیب بکارم وبخام پرتقال برداشت کنم

باور محدودکننده ای که دارم اینه که من وظیفه دارم بقیه رو آگاه کنم یا حال دلشون رو خوب کنم ومسائل شون رو با راهکار دادن حل کنم

به خاطر اینکه نازیبایی ها رو نشنوم ،به زور میخام از اتفاقات خوب وشرایط خوبی که برای خودم خلق کردم وحتی اتفاقات کوچک روزانه براشون تعریف کنم وحال اونها رو خوب کنم ومتاسفانه در فرکانس اتفاقاتی که تعریف می‌کنند قرار میگیرم وتجربه اش میکنم

البته زمانهایی که مسائل مهم خانوادگی وچالش بر انگیز هم مطرح میشه وبحث طولانی میشه برای نتیجه گرفتن ونیاز به حضور همه برای حل مسئله هست

هم دچار چالش میشم که چرا راحت تر در این زمینه مسئله رو حل نمی‌کنند واین موضوع تکرار میشه وباور محدود کننده این موضوع اینکه که در هر شرایطی دنبال راضی نگه داشتن بقیه هستم

ودنبال تایید گرفتن وهر چند کمرنگ تر از قبل شده

ولی بازم تکرار میشه

آیا هر چند وقت یکبار رابطه شما به مشکل بر می خورد وپس از کلی درد سر برای رفع آن موضوع، چند وقت بعد دوباره درگیر همان مسئله از زاویه ی دیگری می شوی ؟

در ارتباط با فرزندم با توجه به راه‌کارهای مختلف وبهبود نسبی شرایط واینکه خودم رو مسئول میدونم وبارها خواسته هاش رو علی رغم اعتراض بقیه عملی کردم که احساس عدم حضور پدرش نسبت به بقیه احساس کمبود نکنه وراضی باشه

متاسفانه شرایط بدتر شده وبا صحبت کردن وبهبود شرایط ،،بالاخره به این نتیجه رسیدم که خداوند همانطور که از بچگی من رو وبقیه رو هدایت کرده

واتفاق ناگوار خاصی هم نیفتاده مگر تضادهایی که باعث رشدم شده،پس فرزندم هم مسیر خودش رو پیدا میکنه

آیا هر چند وقت یکبار در گیر آدم هایی می شوی که به شدت نیاز به توجه شما دارند ومسئولیت حل مسائل آنها به عهده ی شما می افتد؟؟

زمانهایی که تمرکزم از روی خودم کم میشه وکمی فاصله میگیرم از انجام تمرینات،،، بیشتر وقتم در حال حل وفصل کردن مسائل دیگران هستم تا زمانیکه مجدد آگاهانه با جدیت روی روند تغییر دیدگاههای خودم در مسیر رشدم بر میگردم

واین باور محدودکننده که من حلال مسائل بقیه هستم ،شرک هست و باید به خودم یادآوری کنم

که من توانایی برای حل مسائل بقیه ندارم کما کان که هنوز مسائل زندگی خودم رو دارم حل می‌کنم

وباید شکر گزار این آگاهی وهدایت خداوند باشم

وکانون توجهم رو روی خودم بذارم تا این حاشیه ها در زندگی ام کمرنگ بشه

سلامت وشاد وسربلند باشید