پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 1

سلام میکنم خدمت همه ی عزیزانی که دارند عاشقانه روی خودشون سرمایه گذاری میکنند و باور هاشون رو بهبود میدهند.

در جواب به سوال استاد، علاوه بر فکر کردن، نظر صمیمی ترین دوستان و همکارانم رو جویا شدم و نتیجه به شرح زیر بود:

– اولین موردی که به وضوح احساسات شدیدی در من بر انگیخته میکنه، طوری که از کوره در میرم، خستگی هست. وقتی خسته میشم، خیلی سریع واکنش نشون میدم و کنترل ذهن برای من سخت میشه. این مورد رو خیلی روش کار کردم ولی پاشنه ی آشیلی هست که باید حواسم همواره بهش باشه.

– مورد دیگه، که اون هم خیلی واضحه برام، وقتی هست که دیگران اون کاری که من میخوام انجام بدن، انجام نمیدن و به نوعی انتظاراتی که من دارم رو برآورده نمیکنند. بار ها پیش اومده به هم گروهی هام در پروژه ای یا کاری تیمی، برنامه ریزی کردم تا کار ها منظم و روون جلو برن ولی اونطوری که من خواستم جلو نرفتن و من خیلی جدی برخورد کردم. این مورد تو تنها تجربه ی کارمندی من هم صدق میکنه، به طوری من طبق انتظاراتم از کار هایی که فکر میکردم کارفرما میخواد (بعد از صحبت های پیاپی با کارفرما)، کار رو سر زمان تحویل دادم ولی کارفرما اقرار کرد کارهای بیشتر از انتظاراتم میخواد و این مورد خیلی من رو عصبانی کرد، طوری که اون آخرین کار کارمندی من شد :))

– مورد دیگه ای که به ذهنم میاد، اینه که وقتی دیگران من رو خیلی مسخره میکنن و شوخی هاشون بیش از حد میشه، واکنش های من یکهو سنگین و جدی میشه. حتی بار ها توی همون شوخی اولی که باهام کردن، من با یک کنایه نیش دار جوابشون رو دادم که به نظر خودم زیاده روی بوده.

– من گاها وقتی کار های زیادی هم زمان روی سر من میریزند، احساساتم به شدت بر انگیخته میشه و در اون لحظه ممکنه یکدفعه کار ها را رها کنم تا ذهنم کمی آروم بشه. مثلا وقتی که همزمان 5 نفر از من سوالات مختلف میپرسند و من باید همه شان را مدیریت کنم، ممکنه دچار اضطراب و استرس بشم طوری که عرق کنم و بدنم بلرزه.

+ مورد جالبی هم که به ذهنم اومد، این هست که زمانی که به انتهای یک ددلاین نزدیک میشیم و انجام کاری، به نحوی اضطراری میشه، اضطراب مثبتی در من ایجاد میشه که تمرکز و یادگیری ام در کار رو دو چندان میکنه که به شدت دنبال اینم که از این قدرت به صورتی آگاهانه تر و درست تر استفاده کنم.