پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 4
توجه: توضیحات این فایل شامل یک بخش مقدمه و سپس یک سوال است.
بخش ” مقدمه ” در تمام مجموعه قسمت های ” پیدا کردن الگوهای تکرار شونده ” یکسان است اما در انتهای این توضیحات، در هر قسمت یک ” سوال متفاوت ” پرسیده می شود. (یعنی هر قسمت از این مجموعه، مقدمه یکسان اما سوال متفاوتی دارد)
لازمه درک سوال و پاسخ به آن این است که مقدمه را حتما بشنوید. هرچند در هر قسمت که دوباره مقدمه را می شنویم، از زاویه ی دیگری آن را درک می کنید که در نهایت به درک کلی ما از این اصل کمک می کند و می توانیم پاسخ های دقیق تری برای سوالات پیدا کنیم.
و اما سوال این قسمت از مجموعه ی ” پیدا کردن الگوهای تکرار شونده “
سوال:
وقتی با شرایط استرس زا یا چالش برانگیز مواجه می شوی، معمولا چه واکنشی نشان می دهی؟
بعنوان مثال ممکن است پاسخ فرد این باشد که:
- من وقتی با شرایط استرس زا مواجه می شوم، خیلی سریع گریه ام میگیرد و اشکم جاری می شود؛
- من در این مواقع معمولا به دنبال مقصر می گردم. مثلا پدرم، مادرم، همسرم، دولت و … تا بتوانم تقصیر را به گردن آنها بیاندازم؛
- من وقتی با چالش مواجه می شوم، عصبانی می شوم، داد و بیداد می کنم و هر آنچه دم دستم باشد را می شکنم؛
- من در مواقع برخورد با شرایط استرس زا، شروع به غذا خوردن می کنم. انگار با خوردن، خودم را آرام می کنم؛
- من وقتی با چالشی مواجه می شوم، سعی می کنم از آن موقعیت فرار کنم یا آنجا را ترک کنم.
- من در این مواقع، متعهد می شوم که مسئله را حل کنم؛
نکته: توضیحات استاد عباس منش پیرامون این سوال را در فایل صوتی یا تصویری بشنوید تا بتوانید درک بهتری از این مفهوم پیدا کنید.
سپس پاسخ خود به این سوال را در بخش نظرات این قسمت بنویسید.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 4225MB23 دقیقه
- فایل صوتی پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 411MB23 دقیقه
به نام خالقی که مرا خالق زندگی خود آفرید
سلااااااام خداقوت استاد جان
خب این سوال شما دوتا جواب داره
از طرف بنده
یکی قبل آگاهی ها و بعد از آگاهی ها
من قبلا وقتی استرس میگرفتم تازه کنارش کلی اتفاقات بد دیگه راهم تجسم میکردم و گاها سعی میکردم به کسی هم بگم تا احساس ترحم برای خودم بخرم و یه جورایی یار برای خودم جمع کنم که حق با منه و گریه کردن هم که یک کار عادی بود برای من و اشکم دم مشکم بود و فکر میکردم همینه که هست من اینجوریم دیگه من باید گریه کنم و گاهی از گریه هام هم کلافه میشم و میگفتم لعنتی ها نریزید و سریع پاکشون میکردم
ولی الان بیشتر وقت تو شرایطی که اماکن داری عصبی بشم پوزخند میزنم و هی میگم خدایا شکرت و سعی میکنم هی این خدارا بیارم و گاهی میرم سر دفترم و هی با خدا حرف میزنم و مینویسم
و چقدر آروم میشم. معنی قرآن را که میخونم که نگم دیگه چقدر احساس خوبی بهم میده
ولی صد درصد یابید روی خودم کار کنم خصوصا تو مبحث رفتار با بچه ها چون یه جاهایی دیگه اعراض کردن برام سخت میشه و پیش میاد صدام را بالا ببرم که از خودم راضی نیستم و باز روی خودم کار میکنم
و میخوام بگم این چالش ها هم باز بستگی به پاشنه آشیلمون داره شاید یک سری موارد که بقیه ازش راحت بگذرند منه نوعی گذشتن برام تو اون لحظه سخت باشه یا برعکس و همه اینا تمرین میخواد که انسان صبور تر بشه و خیلی مسائل را جدی نگیره
و من به جرات میتونم بگم نسبت به عارفه قبل خیلی تغییر کردم و این خودش چند قدم موفقیت هست و خدارا بابت شکر میگم